PL 139, col. 393
Vita S. Abbonis (Aimoinus Floriacensis), J. P. Migne
quod per tuas litteras cor nostrum laetifica
tum est, et quod de te maxime timebamus a memoria
et mente nostra expulit. Vere favus distillans
sunt labia tua, quae distillaverunt verborum fluenta,
super mel et favum gutturi nostro dulcia, quae super
aurum et argentum recepimus, penesque nos servamus.
Atque post pauca: Quandiu tu, lucerna ardens
et lucens, et caeteri quoque soles, domum Domini
prudentiae, justitiae et temperantiae speculo irradiastis,
gaudebant patres in filiis, laetabatur pater
noster Benedictus in suis alumnis, quos ab ipsis
incunabulis educaverat philosophiae alimentis. » Tandem
ipse vir Domini Abbo, juxta commonitionem
honorabilis patris sui Oylboldi, nativae faciem statuens
revisere telluris, a memoratis pontificibus
optimis honoratur muneribus. Et a venerabili quidem
Dunstano magnifica excepit munia in argento, sancto
patri perferenda Benedicto; a domno vero Oswaldo,
cum gratia presbyteratus, etiam cuncta
eidem gradui congrua ministeria est adeptus. Rediens
igitur multiplicem secum advexit gazam, in suis
speciebus dignam vitae ejus continentem significationem.
Nam armillae torquesque aureae congruam
benefactorum dictorumve ejus significavere remunerationem;
vestes vero sacerdotales praesentis futuraeve
gloriae portendebant nitorem. At aureus calix
et numerosum argenti numisma innocentis puritatem
vitae ac rutilantis praesagiebant eloquii jubar.
Quibus omnibus, post suam ad floridi nominis coenobium
reversionem, ita mirifice pollebat ut in
multorum et quos antea latuerat notitiam deveniret.
CAP. VII.
Abbas Floriaci creatur. Monitis optimis
suos instruit; ad studendum et scribendum hortatur.
Scripta ejus. --Postea factum est ut, venerabili abbate
Oylboldo humanis rebus exemplo, communis
Floriacensium electio fratrum usque perferretur,
hunc sibi patrem postulantium. Praeerat per idem
tempus regiae Francorum aulae princeps, Hugo nomine,
qui consensum praebere non distulit. Et
quamvis, ut in talibus fieri assolet, aliqui ex fratribus
huic electioni pervicaciter renisi essent,
tamen plurimorum et, ut post patuit, sanioris consilii
praevaluit auctoritas. Susceptum ergo vir Deo dignus
Abbo pastorale officium, uti ille qui quid suscepisset
intelligeret, irreprehensibiliter disponere pro posse
satagebat. Monebat ergo subditos, vitiorum abdicatis
spinis, in areolis cordium divinarum serere aromata
virtutum. Jam vero contra vitia carnis jugem aiebat
debere haberi pugnam, omnique industria investigandum
quibusnam armis quis ejus repugnet oblectamentis.
Ad quod explendum, post orationum vota,
post jejuniorum virilia certamina, multum prodesse
censebat litterarum studia, maximeque dictandi
exercitia. Quarum ipse perstudiosus existens, nullum
pene intermittebat tempus quin legeret, scriberet
dictaretve. Exstant multa scriptorum ejus insignia
tum est, et quod de te maxime timebamus a memoria
et mente nostra expulit. Vere favus distillans
sunt labia tua, quae distillaverunt verborum fluenta,
super mel et favum gutturi nostro dulcia, quae super
aurum et argentum recepimus, penesque nos servamus.
Atque post pauca: Quandiu tu, lucerna ardens
et lucens, et caeteri quoque soles, domum Domini
prudentiae, justitiae et temperantiae speculo irradiastis,
gaudebant patres in filiis, laetabatur pater
noster Benedictus in suis alumnis, quos ab ipsis
incunabulis educaverat philosophiae alimentis. » Tandem
ipse vir Domini Abbo, juxta commonitionem
honorabilis patris sui Oylboldi, nativae faciem statuens
revisere telluris, a memoratis pontificibus
optimis honoratur muneribus. Et a venerabili quidem
Dunstano magnifica excepit munia in argento, sancto
patri perferenda Benedicto; a domno vero Oswaldo,
cum gratia presbyteratus, etiam cuncta
eidem gradui congrua ministeria est adeptus. Rediens
igitur multiplicem secum advexit gazam, in suis
speciebus dignam vitae ejus continentem significationem.
Nam armillae torquesque aureae congruam
benefactorum dictorumve ejus significavere remunerationem;
vestes vero sacerdotales praesentis futuraeve
gloriae portendebant nitorem. At aureus calix
et numerosum argenti numisma innocentis puritatem
vitae ac rutilantis praesagiebant eloquii jubar.
Quibus omnibus, post suam ad floridi nominis coenobium
reversionem, ita mirifice pollebat ut in
multorum et quos antea latuerat notitiam deveniret.
CAP. VII.
Abbas Floriaci creatur. Monitis optimis
suos instruit; ad studendum et scribendum hortatur.
Scripta ejus. --Postea factum est ut, venerabili abbate
Oylboldo humanis rebus exemplo, communis
Floriacensium electio fratrum usque perferretur,
hunc sibi patrem postulantium. Praeerat per idem
tempus regiae Francorum aulae princeps, Hugo nomine,
qui consensum praebere non distulit. Et
quamvis, ut in talibus fieri assolet, aliqui ex fratribus
huic electioni pervicaciter renisi essent,
tamen plurimorum et, ut post patuit, sanioris consilii
praevaluit auctoritas. Susceptum ergo vir Deo dignus
Abbo pastorale officium, uti ille qui quid suscepisset
intelligeret, irreprehensibiliter disponere pro posse
satagebat. Monebat ergo subditos, vitiorum abdicatis
spinis, in areolis cordium divinarum serere aromata
virtutum. Jam vero contra vitia carnis jugem aiebat
debere haberi pugnam, omnique industria investigandum
quibusnam armis quis ejus repugnet oblectamentis.
Ad quod explendum, post orationum vota,
post jejuniorum virilia certamina, multum prodesse
censebat litterarum studia, maximeque dictandi
exercitia. Quarum ipse perstudiosus existens, nullum
pene intermittebat tempus quin legeret, scriberet
dictaretve. Exstant multa scriptorum ejus insignia