PL 141, col. 34

monachus efficitur; similiter et omnes canonici
sancti Marcialis in monasticum habitum sponte
sese transferunt, et deinceps idem locus a monachis
ordinatur. Josfredus vero thesaurarius nolens relinquere
seculum, tutus a Stodilo episcopo, monasterium
sancti Juniani et ecclesiam Cairoensem
depraedatione a jure sancti Marcialis
subripuit, et hac occasione desciscere fecit. Tunc
sancti Martini monachi Turonenses, nemine cogente,
ante corpus ejusdem abjecto monachi scemate,
scema induunt canonicale; sed mox in eis
pestis irruit, ut una nocte omnes morerentur, et
de relico a canonicis ipse habitatur locus. Carolus
autem tercia vice Britanniam igni et ferro
vastavit [( an. 850)] . Et dum in Aquitaniam regressus

esset, Nomenoius dux Redonas civitatem et Nannetis
capiens, destruxit eas, et Britanniam repedat.
Anno sequenti [( an. 851)] , jubente Deo, ab angelo
percussus interiit. Et Carolus Calvus quarto Britanniam
ingressus, cum Erispoio filio Nomenoi dimicavit,
et victor extitit, sed magnam partem
exercitus sui cum Viviano duce amisit. Et sequenti
anno [( an. 852)] Lanbertus comes Nannetensium
a Gauzberto Cenomannensium comite in
bello occiditur. Et Carolus quinta vice Britanniam
devastavit, et Pipinum nepotem suum adquirens,
Britanniam sibi subjugavit, occiso Erispoio.
Rannulfus quoque comes Pictavensis et
Raino comes Arbatilicensis, consanguineus ejus,
cum Normannis in Briliaco villa dimicantes fugati
sunt, et Gauzbertus comes Cenomannensis insidiis
Nannetensium circumventus occisus est.