PL 142, col. 697
Historiae sui temporis (Rodulfus Glaber), J. P. Migne · Vita S. Guillelmi (Rodulfus Glaber), J. P. Migne
persolutionem furti suscipias. » Miles quoque,
existimans sibi illudi, haerebat stupens. Enimvero
rex compulit eum ut manu injecta duceret utrumque
in suum dominium. Aspicientes vero qui circumstabant,
ingenti admiratione stupuerunt. « Quae
grates, inquiens rex, referendae sunt illi viro qui me
tam subdole in hanc impulit captionem? Qui dum
ab universis horribiliter detestaretur, ait rex: Adducite
illum, ut secundum illusionem quam in me
gessit, in eo vindicetur. Dumque praefatus abbas
accersitus fuisset, ait ei: Depone baculum regiminis
pastoralis, quem credis largitione mortalis hominis
debere gestari. » Quem cum a se projecisset, suscipiens
illum rex, imposuit dexterae imaginis Salvatoris:
« Vade, inquiens abbati, et suscipe illum de
manu omnipotentis regis, nec sis ultra pro eo debitor
alicujus mortalis, sed libere utere eo, ut decet
culmen tanti nominis. » At ipse gaudenter illum
suscipiens, plurimis de tali facto alacritatem contulit
ac dehinc omni cum libertate viguit.
CAPUT V. De exstirpatione Simoniaca.
Dignoscens igitur idem Henricus per universam
Galliam atque Germaniam Simoniacae philargyriae
grassari cupiditatem, coadunari fecit ex omni imperio
suo tam archipraesules quam caeteros pontifices,
et tale eis intulit colloquium: « Lugens vobis incipio
loqui, qui vice Christi in Ecclesia constituti
estis, quam ipse sibi desponsavit, ac pretio sui sanguinis
redemit. Sicut enim ipse gratuita bonitate de
sinu Dei Patris per Virginem ad nos natus est redimendos,
ita suis praecepit, mittens eos in orbem
universum, apostolis: Gratis accepistis, gratis date.
Vos enim, avaritia et cupiditate corrupti, qui, dum
conferre deberetis in hujusmodi transgressionem
(dando et accipiendo) canonem, maledicti estis. Nam
et pater meus, de cujus animae periculo valde pertimesco,
damnabilem avaritiam in vita nimis exercuit.
Idcirco quicunque vestrorum hujusce ( macula ) sese
norunt contaminatos, oportet ut a sacro ministerio
secundum dispositionem canonicam arceantur. Patet
ergo manifestissime quoniam propter hanc offensam
venerunt super filios hominum diversae clades, fames
videlicet atque mortalitas, nec non et gladius. Omnes
quippe gradus ecclesiastici, a maximo pontifice usque
Inter varios hujus saeculi scriptores, qui beati
Guillelmi res gestas litteris mandarunt, duo praecipui
existimans sibi illudi, haerebat stupens. Enimvero
rex compulit eum ut manu injecta duceret utrumque
in suum dominium. Aspicientes vero qui circumstabant,
ingenti admiratione stupuerunt. « Quae
grates, inquiens rex, referendae sunt illi viro qui me
tam subdole in hanc impulit captionem? Qui dum
ab universis horribiliter detestaretur, ait rex: Adducite
illum, ut secundum illusionem quam in me
gessit, in eo vindicetur. Dumque praefatus abbas
accersitus fuisset, ait ei: Depone baculum regiminis
pastoralis, quem credis largitione mortalis hominis
debere gestari. » Quem cum a se projecisset, suscipiens
illum rex, imposuit dexterae imaginis Salvatoris:
« Vade, inquiens abbati, et suscipe illum de
manu omnipotentis regis, nec sis ultra pro eo debitor
alicujus mortalis, sed libere utere eo, ut decet
culmen tanti nominis. » At ipse gaudenter illum
suscipiens, plurimis de tali facto alacritatem contulit
ac dehinc omni cum libertate viguit.
CAPUT V. De exstirpatione Simoniaca.
Dignoscens igitur idem Henricus per universam
Galliam atque Germaniam Simoniacae philargyriae
grassari cupiditatem, coadunari fecit ex omni imperio
suo tam archipraesules quam caeteros pontifices,
et tale eis intulit colloquium: « Lugens vobis incipio
loqui, qui vice Christi in Ecclesia constituti
estis, quam ipse sibi desponsavit, ac pretio sui sanguinis
redemit. Sicut enim ipse gratuita bonitate de
sinu Dei Patris per Virginem ad nos natus est redimendos,
ita suis praecepit, mittens eos in orbem
universum, apostolis: Gratis accepistis, gratis date.
Vos enim, avaritia et cupiditate corrupti, qui, dum
conferre deberetis in hujusmodi transgressionem
(dando et accipiendo) canonem, maledicti estis. Nam
et pater meus, de cujus animae periculo valde pertimesco,
damnabilem avaritiam in vita nimis exercuit.
Idcirco quicunque vestrorum hujusce ( macula ) sese
norunt contaminatos, oportet ut a sacro ministerio
secundum dispositionem canonicam arceantur. Patet
ergo manifestissime quoniam propter hanc offensam
venerunt super filios hominum diversae clades, fames
videlicet atque mortalitas, nec non et gladius. Omnes
quippe gradus ecclesiastici, a maximo pontifice usque
Inter varios hujus saeculi scriptores, qui beati
Guillelmi res gestas litteris mandarunt, duo praecipui