PL 142, col. 702
Vita S. Guillelmi (Rodulfus Glaber), J. P. Migne
ut puerulus ferme decennis valida confectus aegritudine
ad sepulcrum illius gratia recuperandae salutis
duceretur, ibique a parentibus dimissus, decubabat
solus. Qui subito respiciens vidit super idem sepulcrum
insidentem aviculam, formam columbae praeferentem,
quam diu intuens obdormivit; dehinc, leni
expletus somno, evigilans, ita se reperit incolumem,
ac si nihil aegritudinis persensisset. Suscipiunt itaque
laeti parentes suum, fit omnibus commune gaudium.
7.
Sancti Guillelmi corpus in majori Fiscamnensi
basilica tumulatum est, in conspectu euntium ac redeuntium
fratrum, inquit vitae auctor, hoc est ante
sancti Taurini Ebroicensis episcopi altare, quod
hodie sancti P. Benedicti appellatur. Ex hoc autem
loco postmodum in sacellum beatae Mariae Magdalenae
sacrum (quo tempore, quave de causa ignoratur)
ad latus Evangelii translatum est, ubi hodieque
in sarcophago lapideo, tres pedes longo ac novem
pollices lato, intra parietis cameram ad septentrionem
inclusum asservatur, cum hac in plumbi lamina
inscriptione, quae anno 1638 detecta est.
Abbatem plenum, lector, cognosce dierum,
Nomine Willelmum, hic recubare senem.
Iste loci primus pastor praefulserat hujus,
Quo statuit multos, dante Deo, monachos.
Jani prima dies animae nova claruit ejus,
Cui nova Jerusalem obvia tota fuit.
Huic inventioni occasionem dedit nova in honorem
sancti Guillelmi a Comite de sancto Martino et
Agliae marchione constructa ecclesia, quam cum
ejusdem sancti, quem inter majores suos computat,
reliquiis ditare in animo haberet, eas ab illustrissimo
principe Guisio abbate commendatario, agente in
primis apud eum, dominae suae nomine, clarissimo
viro abbate Mondino, serenissimae ducissae a Sabaudia
in Gallia oratore, inspici ac visitari obtinuit.
8.
Haec prima inspectio in diem 28 Octobris anni
1727 incidit, repertumque est sancti Guillelmi corpus
maxima ex parte, praeter ossa praecipua, in pulverem
redactum; quo ad illustriss. abbatis Guisii
aures perlato, tumulum iterum aperiri jussit, indeque
quatuor ossa ex sarcophago, duo scilicet ducissae
a Sabaudia, altera duo monachis Benigniani transmittenda
educi curavit, caeteris in arcam plumbeam
una cum cineribus iterum inclusis ac in praedicto
sarcophago reconditis. Hanc ultimam tumuli apertionem
die 6 mensis Decembris ejusdem anni contigisse
discimus ex actis publicis, inter quae occurrit
decreta apud serenissimam ducissam monasterii
Fiscamnensis nomine supplicatio, ut suis verbis
sancti Guillelmi canonizationem a sede apostolica
flagitaret. Sed res hactenus infecta remansit.
PRAEFATIO AUCTORIS.
Dei universalis documentis in charitativa spe servientibus,
monachorum infimus Rodulphus, tantillam
ad sepulcrum illius gratia recuperandae salutis
duceretur, ibique a parentibus dimissus, decubabat
solus. Qui subito respiciens vidit super idem sepulcrum
insidentem aviculam, formam columbae praeferentem,
quam diu intuens obdormivit; dehinc, leni
expletus somno, evigilans, ita se reperit incolumem,
ac si nihil aegritudinis persensisset. Suscipiunt itaque
laeti parentes suum, fit omnibus commune gaudium.
7.
Sancti Guillelmi corpus in majori Fiscamnensi
basilica tumulatum est, in conspectu euntium ac redeuntium
fratrum, inquit vitae auctor, hoc est ante
sancti Taurini Ebroicensis episcopi altare, quod
hodie sancti P. Benedicti appellatur. Ex hoc autem
loco postmodum in sacellum beatae Mariae Magdalenae
sacrum (quo tempore, quave de causa ignoratur)
ad latus Evangelii translatum est, ubi hodieque
in sarcophago lapideo, tres pedes longo ac novem
pollices lato, intra parietis cameram ad septentrionem
inclusum asservatur, cum hac in plumbi lamina
inscriptione, quae anno 1638 detecta est.
Abbatem plenum, lector, cognosce dierum,
Nomine Willelmum, hic recubare senem.
Iste loci primus pastor praefulserat hujus,
Quo statuit multos, dante Deo, monachos.
Jani prima dies animae nova claruit ejus,
Cui nova Jerusalem obvia tota fuit.
Huic inventioni occasionem dedit nova in honorem
sancti Guillelmi a Comite de sancto Martino et
Agliae marchione constructa ecclesia, quam cum
ejusdem sancti, quem inter majores suos computat,
reliquiis ditare in animo haberet, eas ab illustrissimo
principe Guisio abbate commendatario, agente in
primis apud eum, dominae suae nomine, clarissimo
viro abbate Mondino, serenissimae ducissae a Sabaudia
in Gallia oratore, inspici ac visitari obtinuit.
8.
Haec prima inspectio in diem 28 Octobris anni
1727 incidit, repertumque est sancti Guillelmi corpus
maxima ex parte, praeter ossa praecipua, in pulverem
redactum; quo ad illustriss. abbatis Guisii
aures perlato, tumulum iterum aperiri jussit, indeque
quatuor ossa ex sarcophago, duo scilicet ducissae
a Sabaudia, altera duo monachis Benigniani transmittenda
educi curavit, caeteris in arcam plumbeam
una cum cineribus iterum inclusis ac in praedicto
sarcophago reconditis. Hanc ultimam tumuli apertionem
die 6 mensis Decembris ejusdem anni contigisse
discimus ex actis publicis, inter quae occurrit
decreta apud serenissimam ducissam monasterii
Fiscamnensis nomine supplicatio, ut suis verbis
sancti Guillelmi canonizationem a sede apostolica
flagitaret. Sed res hactenus infecta remansit.
PRAEFATIO AUCTORIS.
Dei universalis documentis in charitativa spe servientibus,
monachorum infimus Rodulphus, tantillam