PL 142, col. 704
Vita S. Guillelmi (Rodulfus Glaber), J. P. Migne
narrationis informabunt seriem. Idcirco communem
fidelium virtutigenam obsecramus charitatem, ne
simplex contemptui habeatur sermo, neve pro vili
canistro purae respuatur similaginis offa; cujus si
prudenti manu exercitaretur materia, omnem valeret
excludere inopiam, et sospitatem conferre perennem.
INCIPIT VITA.
impleri mandavit, ac propria puerum sustulit dextera,
eique nomen indixit Willelmum, quem scilicet
postmodum regina, conjux illius, ex sacro fonte
suscepit baptismatis.
3.
Erat ergo, ut diximus ejusdem genitrix, non
solum prosapia nobilis, sed etiam morum honestate
praecipua. Haec siquidem referre erat solita de eodem
puero hujusmodi verba. « Videbam me, inquiens,
nocte quadam dalmatica veste indutam,
statimque solis radius illustrabat mihi mamillam
dexteram; dehinc vero apparuerunt quidam vultus
gerentes angelicos; ipsique filium meum mihi abstrahentes,
altius efferebant eumdem infantulum claritate
nimia circumfusum. Ego quoque haec nimio
intuens pavore perterrita, nil aliud quod dicerem
reperiebam, nisi tantum: Sancta Mater Domini Salvatoris,
tibi committo, custodi illum. »
4.
Deo devovetur a parentibus. In monasterio eruditur. --Alia
namque perplura optimi praesagii, quae
nos fastidium vitantes reticemus, conspicabantur
in illo. Nam et habitudo tenerrimae aetatis ita dissimilis
videbatur caeterorum, ut nimium admirabilis
haberetur. Propterea uterque parens uno consensu
ac voluntate, cum suorum omnium favorabili hortatu,
Christo Domino vovere illum, in ejus domo assidue
serviturum. Duxerunt autem illum, cum esset
fere septennis, ad monasterium sanctae Mariae santique
archangeli Michaelis in honore sacratum, nomine
Luciacum, in quo etiam veneranda habentur
ossa beati martyris Januarii: ibique, juxta morem
normae regularis, eum ipsius loci abbati obtulerunt.
Qui, satis devote illum suscipiens, sacrae monachalis
religionis etiam veste induit. Hic nempe tradidit ei
primos litterarum apices, atque hujusce custodiae
addidit praeceptorem, cujus animum stupor invasit
nimius, quoniam velocitas sensus sibi commissi
pueri ad tantam proficiebat indaginem, ut universa
priorum conscholasticorum studia in brevi transcenderet
spatio; proinde in admiratione non modica jam
tunc tam abbati quam fratribus caeteris habebatur
5.
Praeterea in vicino monasterio quaedam anus,
cujus erat maritus jam senior, congruum habebat
fidelium virtutigenam obsecramus charitatem, ne
simplex contemptui habeatur sermo, neve pro vili
canistro purae respuatur similaginis offa; cujus si
prudenti manu exercitaretur materia, omnem valeret
excludere inopiam, et sospitatem conferre perennem.
INCIPIT VITA.
impleri mandavit, ac propria puerum sustulit dextera,
eique nomen indixit Willelmum, quem scilicet
postmodum regina, conjux illius, ex sacro fonte
suscepit baptismatis.
3.
Erat ergo, ut diximus ejusdem genitrix, non
solum prosapia nobilis, sed etiam morum honestate
praecipua. Haec siquidem referre erat solita de eodem
puero hujusmodi verba. « Videbam me, inquiens,
nocte quadam dalmatica veste indutam,
statimque solis radius illustrabat mihi mamillam
dexteram; dehinc vero apparuerunt quidam vultus
gerentes angelicos; ipsique filium meum mihi abstrahentes,
altius efferebant eumdem infantulum claritate
nimia circumfusum. Ego quoque haec nimio
intuens pavore perterrita, nil aliud quod dicerem
reperiebam, nisi tantum: Sancta Mater Domini Salvatoris,
tibi committo, custodi illum. »
4.
Deo devovetur a parentibus. In monasterio eruditur. --Alia
namque perplura optimi praesagii, quae
nos fastidium vitantes reticemus, conspicabantur
in illo. Nam et habitudo tenerrimae aetatis ita dissimilis
videbatur caeterorum, ut nimium admirabilis
haberetur. Propterea uterque parens uno consensu
ac voluntate, cum suorum omnium favorabili hortatu,
Christo Domino vovere illum, in ejus domo assidue
serviturum. Duxerunt autem illum, cum esset
fere septennis, ad monasterium sanctae Mariae santique
archangeli Michaelis in honore sacratum, nomine
Luciacum, in quo etiam veneranda habentur
ossa beati martyris Januarii: ibique, juxta morem
normae regularis, eum ipsius loci abbati obtulerunt.
Qui, satis devote illum suscipiens, sacrae monachalis
religionis etiam veste induit. Hic nempe tradidit ei
primos litterarum apices, atque hujusce custodiae
addidit praeceptorem, cujus animum stupor invasit
nimius, quoniam velocitas sensus sibi commissi
pueri ad tantam proficiebat indaginem, ut universa
priorum conscholasticorum studia in brevi transcenderet
spatio; proinde in admiratione non modica jam
tunc tam abbati quam fratribus caeteris habebatur
5.
Praeterea in vicino monasterio quaedam anus,
cujus erat maritus jam senior, congruum habebat