PL 143, col. 1223
APPENDIX AD OPERA HUMBERTT. 4224 rit. Certe jurlsperiti bnyjasmo:li testimonia prorsns A veleri formula, quam D. Cotelerius edidit in notis rejiciunt. . ; Num. 71, primum Sirmonili argumentum pro ſer- mento diluis ex vetusto fidelinm more, qui panem offerebant, panem utique consecrandum pro commu- nione $acerdotis <t filelium.
Quamvis enim $i quid g1pererat, pauperibus distribui $oleret, prima ta- men intentio offerentium sacrificium respicicbat. Hunc vero panem fuisse communem et uSilalum, ac de more ſermentatun, qualis in domibus reperie-- batur, ego post Sirmondum asserni, teslem advocai:s Ambrosium, qui de pane consecrando loquens vocal eum « us$itatum.
» Addo nunc JaStioum martyrem, qui prope finem secundz Apologize de $2crificio miss832 Scrmonem habens, « Non enim, ail, ita $umi- mus ut communem panem, et commune:m potum; » sive ut alius interpres vyertit; « ut valgarem panem et vulgare poculam.
» Similiter Irenzeus, Ib. 1v, cap 34. « Jain, inquit, non com:munis panis es1, sec Fucharistia. » Panis anien usitati, communis el vulgaris nomine imtelligi ſermentatum certum mihi videtur.
Scio quidem umiramque panem Romanis el aliis gentibus in us ſuisse. Nam Cornelias Celsus, ib, 11, cap. 24, inter ea qux $tomacho idonea sunt, re: £:156l panem $ine ſermento, et capite 25, panem ſermentatum $tomacho-nocere ait; utriusque etiam meminit, cap.
28. Nihilominus communem alque, it ita dicam, quolidianum fermentatum fuisse ma- nifestum est. Hune siquidem pra ceteris laudat Pli- nins, lib. xxl, cap. ultimo. Et Galenus de pan: agens, lib.
1, De alimentorum faculi., cap. 2, eum qui ſermenio caret nemini esse accommodum docet. Ldem pro certu ponit Ambrosius, serm. 21, explicans arabolam ſermenti. Si ergo panem communem of- rebaut fideles, et hic ſermentatus erat ; hin* you leve argumentum desnmitur ad probaudum ſermenti us:1m1 in $acrilicio.
Num. 72, non constare dicis utrum Latini ant Graeci variaverint panis materiam. Hoc utique ver+s- $imum esl, et inile caligo oritur qua obvolvimur, nescientes utrum initio omnes Eeclesiz unius moris fuerint an vtroque pane indifferenter, an Solo azy:no vel ſermemato determi:ate nterentur, ct quis pri- mum velerem usum multaverit; quo tempore, qua
oce:Sione, quando mordicus caeperint Graci ſermen- tato, Latini azymo adfcerere; an diversarum Eecle- Siarum divers} mores ſucrint, $Sicut olim erant in cCebratione Paschatts : cnr per annos mille inter Gr:xcos ct Latinos nulla de hac panis diversitate mona sit controversia; cur Photius, Gr:ecanici schismalis parens, qui mullo minora et etiam falsa
Latinis oljecit, de hac re siluerit, qua postea tanta contentione inter partes agitata est ;j cur inter Orien- tales $0li Armenii et Maronite azymo viantur, quando et qua vccasione co uti ceper:int.
Har: omnia dubia diseutienda dGiligentissime for. nt et di<g0l- venda. Veieres scholastici ab lujus quzestionis difli- cvliate $se facile expediunt, asseremes utramque Ecclesiam Gracam et Latinam ab initio et deinceps in azymis consecrassc, donec heresis Ebionzeorum exorta est, docentium legem Moysis simul cum Evangelio scervan/tum essC, et azymum panenm neces- vario consecrandum, in quorum detestationem or-
thodoxa Ecciesia ubique gent.um fer.nentatum adhi - buit; illa antem hzresi exstincta, Orientales fermen- - tatum retjauernat; Veeidentales ad pristinum morem azymorum reversi $Sunt. Sed hnic historie nullain titem ah.
bendum es-e ego in Liturgicis osLenili. Arme.105 azymunt recepisse, cum recesserant a Gra- cis; quo eliam le:npore vinum aqua miscendun non es e decreverunt ibidem narravi; wdemque constanter ilarum gentium bistorici aflirmant, et kanc es:;e ve- terem illus Ecclesize traditionem aliquot Armenii Episcopi et sacerdotes a me interrogali, etaliqui et:am ex nostris rituum et linguz eorum periti confirma-
Quamvis enim $i quid g1pererat, pauperibus distribui $oleret, prima ta- men intentio offerentium sacrificium respicicbat. Hunc vero panem fuisse communem et uSilalum, ac de more ſermentatun, qualis in domibus reperie-- batur, ego post Sirmondum asserni, teslem advocai:s Ambrosium, qui de pane consecrando loquens vocal eum « us$itatum.
» Addo nunc JaStioum martyrem, qui prope finem secundz Apologize de $2crificio miss832 Scrmonem habens, « Non enim, ail, ita $umi- mus ut communem panem, et commune:m potum; » sive ut alius interpres vyertit; « ut valgarem panem et vulgare poculam.
» Similiter Irenzeus, Ib. 1v, cap 34. « Jain, inquit, non com:munis panis es1, sec Fucharistia. » Panis anien usitati, communis el vulgaris nomine imtelligi ſermentatum certum mihi videtur.
Scio quidem umiramque panem Romanis el aliis gentibus in us ſuisse. Nam Cornelias Celsus, ib, 11, cap. 24, inter ea qux $tomacho idonea sunt, re: £:156l panem $ine ſermento, et capite 25, panem ſermentatum $tomacho-nocere ait; utriusque etiam meminit, cap.
28. Nihilominus communem alque, it ita dicam, quolidianum fermentatum fuisse ma- nifestum est. Hune siquidem pra ceteris laudat Pli- nins, lib. xxl, cap. ultimo. Et Galenus de pan: agens, lib.
1, De alimentorum faculi., cap. 2, eum qui ſermenio caret nemini esse accommodum docet. Ldem pro certu ponit Ambrosius, serm. 21, explicans arabolam ſermenti. Si ergo panem communem of- rebaut fideles, et hic ſermentatus erat ; hin* you leve argumentum desnmitur ad probaudum ſermenti us:1m1 in $acrilicio.
Num. 72, non constare dicis utrum Latini ant Graeci variaverint panis materiam. Hoc utique ver+s- $imum esl, et inile caligo oritur qua obvolvimur, nescientes utrum initio omnes Eeclesiz unius moris fuerint an vtroque pane indifferenter, an Solo azy:no vel ſermemato determi:ate nterentur, ct quis pri- mum velerem usum multaverit; quo tempore, qua
oce:Sione, quando mordicus caeperint Graci ſermen- tato, Latini azymo adfcerere; an diversarum Eecle- Siarum divers} mores ſucrint, $Sicut olim erant in cCebratione Paschatts : cnr per annos mille inter Gr:xcos ct Latinos nulla de hac panis diversitate mona sit controversia; cur Photius, Gr:ecanici schismalis parens, qui mullo minora et etiam falsa
Latinis oljecit, de hac re siluerit, qua postea tanta contentione inter partes agitata est ;j cur inter Orien- tales $0li Armenii et Maronite azymo viantur, quando et qua vccasione co uti ceper:int.
Har: omnia dubia diseutienda dGiligentissime for. nt et di<g0l- venda. Veieres scholastici ab lujus quzestionis difli- cvliate $se facile expediunt, asseremes utramque Ecclesiam Gracam et Latinam ab initio et deinceps in azymis consecrassc, donec heresis Ebionzeorum exorta est, docentium legem Moysis simul cum Evangelio scervan/tum essC, et azymum panenm neces- vario consecrandum, in quorum detestationem or-
thodoxa Ecciesia ubique gent.um fer.nentatum adhi - buit; illa antem hzresi exstincta, Orientales fermen- - tatum retjauernat; Veeidentales ad pristinum morem azymorum reversi $Sunt. Sed hnic historie nullain titem ah.
bendum es-e ego in Liturgicis osLenili. Arme.105 azymunt recepisse, cum recesserant a Gra- cis; quo eliam le:npore vinum aqua miscendun non es e decreverunt ibidem narravi; wdemque constanter ilarum gentium bistorici aflirmant, et kanc es:;e ve- terem illus Ecclesize traditionem aliquot Armenii Episcopi et sacerdotes a me interrogali, etaliqui et:am ex nostris rituum et linguz eorum periti confirma-