PL 145, col. 47
Antilogus contra Judaeos ad Honestum (Petrus Damianus), J. P. Migne
a te necdum comeditur. De quo Moyses adversum
te in Deuteronomio loquitur, dicens: « Bos, inquit,
tuus immoletur coram te, et non comedas ex eo [(Deut. XXVIII)] .
» Ille erat asinus, de quo iterum
dicit: « Asinus tuus rapiatur in conspectu tuo, et
non reddatur tibi [(Ibid.)] . » Jure quippe Redemptor
noster per figuram asinus dicitur, qui ad suscipienda
nostrae pravitatis onera, quodammodo terga supposuit;
quia sicut per prophetam dicitur: « Peccata
nostra ipse portavit [(Isai. LIII)] . » Ubi adhuc apte
subjungitur: « Oves, inquit, tuae dentur inimicis tuis:
et non sit qui te adjuvet [(Ibid.)] . »
Quae autem sint oves a quibus adjuvari synagoga
debuerat, manifeste declaratur, cum subditur:
« Filii tui et filiae tuae tradantur alteri populo, videntibus
oculis tuis, et deficientibus ad conspectum
eorum tota die, et non sit fortitudo in manu tua. »
Sancti enim apostoli, qui oves per innocentiam dicuntur,
Israeliticae gentis filii sunt, quia ex eorum
progenie originem ducunt. Qui videlicet alteri populo
tunc traduntur, cum Judaeis persequentibus
dicunt: « Vobis oportebat primum loqui verbum
Dei; sed quia repellitis, illud, et indignos vos judicatis
aeternae vitae, ecce convertimur ad gentes. Vos
autem haec videntes non vidistis, et audientes non
intellexistis [(Act. XIII)] . » Quod bene idem Moyses
usque hodie vobis improperat, dicens: « Non dedit
vobis Dominus cor intelligens et oculos videntes, et
aures quae possent audire usque in praesentem diem [(Deut. XXVIII)] .
» Idipsum etiam imprecatur adversum
vos dicens: « Percutiat te Deus amentia, et
caecitate, ac furore mentis: et palpes in meridie,
sicut palpare solet caecus in tenebris, et non dirigas
vias tuas [(Ibid.)] . » Et Isaias: « Audite, inquit, audientes,
et nolite intelligere: et videte visionem,
et nolite cognoscere. Excaeca cor populi hujus, et
aures ejus aggrava, et oculos ejus claude; ne forte
videat oculis, et auribus suis audiat, et corde suo
intelligat: et convertatur, et sanem eum [(Isai. VI)] . »
Vis adhuc aliud Isaiae testimonium de Christo?
« Ego, inquit, suscitavi eum ad justitiam, et omnes
vias ejus dirigam: ipse aedificabit civitatem meam,
et captivitatem meam dimittet, non in pretio, neque
in muneribus, dicit Dominus exercituum. Haec dicit
Dominus: Labor Aegypti, negotiatio Aethiopiae,
et Sabaim; viri sublimes ad te transibunt, et tui
erunt, et post te ambulabunt; vincti manicis
pergent, et te adorabunt, teque deprecabuntur.
Tantum in te est Deus, et non est absque te Deus. 30
Vere tu es Deus absconditus, Deus Israel Salvator [(Isai. XLV)] .
» Loquere, Judaee, responde, quis
est ille, qui dicit: « Ego suscitavi eum ad justitiam? »
Sed si nescis, perge, flecte oculos ad finem prioris
sententiae, et vide, quia dicit, « Dominus Deus exercituum. »
Sed jam si nosti, quia Deus loquitur: considera
etiam cui loquitur. Descende igitur ad finem sequentis
lineae et vide, quod dicitur: « Tantum in te est
Deus, et non est absque te Deus. Vere tu es Deus
te in Deuteronomio loquitur, dicens: « Bos, inquit,
tuus immoletur coram te, et non comedas ex eo [(Deut. XXVIII)] .
» Ille erat asinus, de quo iterum
dicit: « Asinus tuus rapiatur in conspectu tuo, et
non reddatur tibi [(Ibid.)] . » Jure quippe Redemptor
noster per figuram asinus dicitur, qui ad suscipienda
nostrae pravitatis onera, quodammodo terga supposuit;
quia sicut per prophetam dicitur: « Peccata
nostra ipse portavit [(Isai. LIII)] . » Ubi adhuc apte
subjungitur: « Oves, inquit, tuae dentur inimicis tuis:
et non sit qui te adjuvet [(Ibid.)] . »
Quae autem sint oves a quibus adjuvari synagoga
debuerat, manifeste declaratur, cum subditur:
« Filii tui et filiae tuae tradantur alteri populo, videntibus
oculis tuis, et deficientibus ad conspectum
eorum tota die, et non sit fortitudo in manu tua. »
Sancti enim apostoli, qui oves per innocentiam dicuntur,
Israeliticae gentis filii sunt, quia ex eorum
progenie originem ducunt. Qui videlicet alteri populo
tunc traduntur, cum Judaeis persequentibus
dicunt: « Vobis oportebat primum loqui verbum
Dei; sed quia repellitis, illud, et indignos vos judicatis
aeternae vitae, ecce convertimur ad gentes. Vos
autem haec videntes non vidistis, et audientes non
intellexistis [(Act. XIII)] . » Quod bene idem Moyses
usque hodie vobis improperat, dicens: « Non dedit
vobis Dominus cor intelligens et oculos videntes, et
aures quae possent audire usque in praesentem diem [(Deut. XXVIII)] .
» Idipsum etiam imprecatur adversum
vos dicens: « Percutiat te Deus amentia, et
caecitate, ac furore mentis: et palpes in meridie,
sicut palpare solet caecus in tenebris, et non dirigas
vias tuas [(Ibid.)] . » Et Isaias: « Audite, inquit, audientes,
et nolite intelligere: et videte visionem,
et nolite cognoscere. Excaeca cor populi hujus, et
aures ejus aggrava, et oculos ejus claude; ne forte
videat oculis, et auribus suis audiat, et corde suo
intelligat: et convertatur, et sanem eum [(Isai. VI)] . »
Vis adhuc aliud Isaiae testimonium de Christo?
« Ego, inquit, suscitavi eum ad justitiam, et omnes
vias ejus dirigam: ipse aedificabit civitatem meam,
et captivitatem meam dimittet, non in pretio, neque
in muneribus, dicit Dominus exercituum. Haec dicit
Dominus: Labor Aegypti, negotiatio Aethiopiae,
et Sabaim; viri sublimes ad te transibunt, et tui
erunt, et post te ambulabunt; vincti manicis
pergent, et te adorabunt, teque deprecabuntur.
Tantum in te est Deus, et non est absque te Deus. 30
Vere tu es Deus absconditus, Deus Israel Salvator [(Isai. XLV)] .
» Loquere, Judaee, responde, quis
est ille, qui dicit: « Ego suscitavi eum ad justitiam? »
Sed si nescis, perge, flecte oculos ad finem prioris
sententiae, et vide, quia dicit, « Dominus Deus exercituum. »
Sed jam si nosti, quia Deus loquitur: considera
etiam cui loquitur. Descende igitur ad finem sequentis
lineae et vide, quod dicitur: « Tantum in te est
Deus, et non est absque te Deus. Vere tu es Deus