PL 145, col. 715
De castitate et mediis eam tuendi (Petrus Damianus), J. P. Migne · De spiritualibus deliciis (Petrus Damianus), J. P. Migne
alacriter sustinebo. Cumque unam 746 post se, et
alteram, in medio residens, poneret ante se: tandem
socius mente compunctus atque confusus, domino
suo cessit unam, et ipse ad subvehendum corripuit
alteram. Sic igitur eas per difficillima loca et
longos anfractus non sine gravi periculo detulerunt,
donec scilicet molendinum casu obvium reperirent,
ibique eas deponerent. Adjecit etiam dominus ut uni
earum vestem traderet, qua vim frigoris aliquatenus
temperaret. Hic aliquanto post tempore factus est
monachus, et deinceps, ingravescente molestia, ad
extrema perductus est. Tunc fratribus, qui astabant,
cum magna coepit animadversione clamare, dicens:
Videtis innumerabilium daemonum turbam, quae me
undique circumvallat, meque terribilibus oculis intueri
et impugnare non cessat? Cumque continuis
orationibus et psalmodiae fratres insisterent, ille
tamen nihilominus tremefactus visceribus formidaret,
tandem ille qui sibi, sicut dictum est in venatione
comes exstiterat, assistens propius exclamavit:
Nonne vides quod mulier illa quam tecum
simul ad aquimolum devectavi, vestimentum illud
quod sibi tunc dedi tenens in manibus, ventilat, et
omnes in hac domo daemones violenter exturbat?
Paulo post, ecce, Deo gratias, ejecti sunt, et a meis
obtutibus, mulieris hujus impulsu, prorsus evanuerunt.
Sic igitur ille sub bonae spei securitate defunctus
est, et misericordiae fructus, quos vivus exhibuit,
oblatos sibi, dum moreretur, invenit. Nam saepe
contingit ut inter multas carnalium actionum tenebras
unum boni operis lumen erumpat, quod hominem
ad bonum finem portumque perducat.
CAPUT VI. Per unum opus bonum Dei pietas peccatores salvat.
Unde non otiosum arbitror si et id quod Stephanus
ejusdem reginae capellanus, vir videlicet honestus
et prudens, enarravit, attexo. Ait enim quod
Stedelandus imperator Galliciae retulit, quod tunc
ad unius notitiam, alio postmodum referente, pervenit:
Tres, inquit, meretrices erant, obscenis lupanarium
foeditatibus deditae, et, ut ita loquar, omni
HONESTO fratri PETRUS peccator monachus salutem.
DE SPIRITUALIBUS DELICIIS.
CAPUT PRIMUM. De Jubilaeo, ejusque mysteriis.
Qui coactus in arma progreditur, impulsus tamen
fortiter praeliatur, corrigit ignominiosae trepidationis
alteram, in medio residens, poneret ante se: tandem
socius mente compunctus atque confusus, domino
suo cessit unam, et ipse ad subvehendum corripuit
alteram. Sic igitur eas per difficillima loca et
longos anfractus non sine gravi periculo detulerunt,
donec scilicet molendinum casu obvium reperirent,
ibique eas deponerent. Adjecit etiam dominus ut uni
earum vestem traderet, qua vim frigoris aliquatenus
temperaret. Hic aliquanto post tempore factus est
monachus, et deinceps, ingravescente molestia, ad
extrema perductus est. Tunc fratribus, qui astabant,
cum magna coepit animadversione clamare, dicens:
Videtis innumerabilium daemonum turbam, quae me
undique circumvallat, meque terribilibus oculis intueri
et impugnare non cessat? Cumque continuis
orationibus et psalmodiae fratres insisterent, ille
tamen nihilominus tremefactus visceribus formidaret,
tandem ille qui sibi, sicut dictum est in venatione
comes exstiterat, assistens propius exclamavit:
Nonne vides quod mulier illa quam tecum
simul ad aquimolum devectavi, vestimentum illud
quod sibi tunc dedi tenens in manibus, ventilat, et
omnes in hac domo daemones violenter exturbat?
Paulo post, ecce, Deo gratias, ejecti sunt, et a meis
obtutibus, mulieris hujus impulsu, prorsus evanuerunt.
Sic igitur ille sub bonae spei securitate defunctus
est, et misericordiae fructus, quos vivus exhibuit,
oblatos sibi, dum moreretur, invenit. Nam saepe
contingit ut inter multas carnalium actionum tenebras
unum boni operis lumen erumpat, quod hominem
ad bonum finem portumque perducat.
CAPUT VI. Per unum opus bonum Dei pietas peccatores salvat.
Unde non otiosum arbitror si et id quod Stephanus
ejusdem reginae capellanus, vir videlicet honestus
et prudens, enarravit, attexo. Ait enim quod
Stedelandus imperator Galliciae retulit, quod tunc
ad unius notitiam, alio postmodum referente, pervenit:
Tres, inquit, meretrices erant, obscenis lupanarium
foeditatibus deditae, et, ut ita loquar, omni
HONESTO fratri PETRUS peccator monachus salutem.
DE SPIRITUALIBUS DELICIIS.
CAPUT PRIMUM. De Jubilaeo, ejusque mysteriis.
Qui coactus in arma progreditur, impulsus tamen
fortiter praeliatur, corrigit ignominiosae trepidationis