PL 147, col. 1224

Es memor quantae fidei fuisti,
Cum tuos mollis tulit unda gressus
Excito cursu Placidum profundo
Fonte levasti.
Illud est inter tua signa valde
Dulcius nobis, quod, et hac in arce
Languido gressum, simul et loquelam
Restituisti.
Hic viam longe positus videbas
Palliis stratam, facibus coruscam,
Quam Pater coelum Benedictus olim
Noster adivit.
Quod tibi quondam fieri petebas
Lege sub qua nos modo regulari
Graviter vivens prece de perenne
Vivere nobis,
Ipse fundator placidae quietis,
Hujus hoc tecum faciat rogamus,
Nam quod optamus, bene si velitis,
Ferre potestis.
Velle det vobis pietatis auctor
Rex Deus, cum quo sine fine regnet
Filius compar, sed et utriusque
Spiritus almus. Amen.
V. Item ejusdem metrum.
Gaudere, fratres, nos hodie decet,
Et quaeque cordis tristia spernere
Summa beati laetitia viri,
His, cujus odas pangimus organis.
Haec illa lux est qua subiit polum
Mauri solutus corpore spiritus;
Sic regis acta militia sui
Tantae quietis praemia pertulit.
Coelestis aulae factus oeconomus,
Praestat benigne digna petentibus,
Qui nostra sumpto mox sibi munere
Illustret almo pectora lumine.
Hic Arderadi membra miserrime
Collisa casu protinus integre
Sanavit olim, cum sua saeculo
Fulgebat omni mens simul, et caro.
Fracto medelam de pede Sergio,
Lumenque caeco praebuerat Lino
Sensu carente sustulit a nece,
Ejusque vixit mortuus ad precem.
O Maure felix, quaesumus, utere,
Quo jam solebas, et modo pleniter
Noscat Casini dulce solum tibi
Quid tanta possit gloria quam cluis.
Fac quo rogatur nunc tua charitas,
Nam juris hoc dat legibus aequitas
Debere quemquam pro patria mori
Tu vive, sed nos vivere fac tibi.
[( Quatuor ultimi desiderantur versiculi, et hymni
conclusio. )]
VI. De S. Matthaeo apostolo.