PL 147, col. 1241
Carmina (Alphanus Salernitanus), J. P. Migne
Laudes non pigeat prompsisse cantibus
Quas virgo meruit, nec meritis pares
Candor virgineus praecipuus nitor,
Quod fulsit sapiens, et stabilis valor,
Extolli titulis jure petunt novis
Virtutum numerus, quo viguit brevi
Hoc vitae spatio suo fragili statu.
Extollens Catharinae niveum decus.
Quod non dilacerent plurima commoda
Non tollat species, divitiis cadat
Sexus feminei libera portio,
Grandis sub tenerae visa scientia
Arcano invenis multa scientibus
Dum profert fidei mystica dogmata,
Non infert aliquid conscia concio,
Victricis retinens lumina fulgidae,
Perdentesque animas inveniunt eas.
Excellentibus fragili robur in arbore
Experta est regimen, quae tenuit manus.
Dum pulsat precibus, dum furiis minax
Carnem dilacerans sub tenebris locat,
Ut demptis dapibus praecipitet neci.
Splendor, sed famulae gaudia congregat,
Ut carnem foveant, pabula praeparat.
Verbum fructificat, germina colligit.
Fortis terribiles non timuit rotas,
Et mortem patitur, ne subeat necem.
Et lac consequitur vulnera candidum.
Montanoque locant vertice funera
Dextrae coelicolum, quis refluit liquor
Reddens debilibus membra valentia.
XXV. Loquitur virgo Maria ad Jesum natum.
Has mundi tenebras noster bene veneris infans
Visere, qui lato diffundis lumina coelo.
Fili mei, filique Dei, novus accola, salve.
Sed quis, quo properas compar genitoris? ab alto
Prosiliens quo nate venis? qui rata polorum
Reples, tellus sinus hic mage complacet artus,
Concludi num forte venis, qui fine carebas,
Qui stans cuncta movens venisti in carne moveri
Qui geris in dextra mundanae pondera molis,
Ancillae, tremulique senis portabere palma?
Cujus coelicolae pascuntur munere, parvas,
Quas tamen implesti, placuit tibi suggere mammas?
Quem superi cecinere chori, quod ante beati
Exsultant animi venisti emittere luctus?
Euge jam nostros subeas, mi nate, lacertos.
Parva geret magnum genitrix, fragilisque potentem,
Factorem gestabit opus, nubesque decorem.
Astat inops ancilla tibi, quae mollia parva
Membra tegat panno, non hic domus inclyta sumptus
Apparat, ancillae desunt, ignavique ministri,
Cumque furit Boreas, non igne, aut pelle fovebo.
En tenerum patere loculo deponere corpus,
Quas virgo meruit, nec meritis pares
Candor virgineus praecipuus nitor,
Quod fulsit sapiens, et stabilis valor,
Extolli titulis jure petunt novis
Virtutum numerus, quo viguit brevi
Hoc vitae spatio suo fragili statu.
Extollens Catharinae niveum decus.
Quod non dilacerent plurima commoda
Non tollat species, divitiis cadat
Sexus feminei libera portio,
Grandis sub tenerae visa scientia
Arcano invenis multa scientibus
Dum profert fidei mystica dogmata,
Non infert aliquid conscia concio,
Victricis retinens lumina fulgidae,
Perdentesque animas inveniunt eas.
Excellentibus fragili robur in arbore
Experta est regimen, quae tenuit manus.
Dum pulsat precibus, dum furiis minax
Carnem dilacerans sub tenebris locat,
Ut demptis dapibus praecipitet neci.
Splendor, sed famulae gaudia congregat,
Ut carnem foveant, pabula praeparat.
Verbum fructificat, germina colligit.
Fortis terribiles non timuit rotas,
Et mortem patitur, ne subeat necem.
Et lac consequitur vulnera candidum.
Montanoque locant vertice funera
Dextrae coelicolum, quis refluit liquor
Reddens debilibus membra valentia.
XXV. Loquitur virgo Maria ad Jesum natum.
Has mundi tenebras noster bene veneris infans
Visere, qui lato diffundis lumina coelo.
Fili mei, filique Dei, novus accola, salve.
Sed quis, quo properas compar genitoris? ab alto
Prosiliens quo nate venis? qui rata polorum
Reples, tellus sinus hic mage complacet artus,
Concludi num forte venis, qui fine carebas,
Qui stans cuncta movens venisti in carne moveri
Qui geris in dextra mundanae pondera molis,
Ancillae, tremulique senis portabere palma?
Cujus coelicolae pascuntur munere, parvas,
Quas tamen implesti, placuit tibi suggere mammas?
Quem superi cecinere chori, quod ante beati
Exsultant animi venisti emittere luctus?
Euge jam nostros subeas, mi nate, lacertos.
Parva geret magnum genitrix, fragilisque potentem,
Factorem gestabit opus, nubesque decorem.
Astat inops ancilla tibi, quae mollia parva
Membra tegat panno, non hic domus inclyta sumptus
Apparat, ancillae desunt, ignavique ministri,
Cumque furit Boreas, non igne, aut pelle fovebo.
En tenerum patere loculo deponere corpus,