PL 147, col. 357
Annales (Bertholdus Constantiensis), J. P. Migne
occultis et neglegentiis suis monitor adhuc fratrum
exsistens.
Romae Alexander papa decessit. Pro quo venerabilis
Hiltebrandus Romanae aecclesiae archidiaconus, vir prudens, sobrius et castus, communi omnium consilio
expetitur papa constituendus. Quo audito, sese
inparem tanto honori immo oneri reputans, inducias
respondendi vix imploravit; et sic fuga elapsus
aliquot dies ad Vincula sancti Petri occultatus latuit.
Tandem vix inventus et ad apostolicam sedem vi perductus,
papa 158u
s ordinatur, et Gregorius VII
appellatur. Cujus prudentia non solum in Italia, set
etiam in Theutonicis partibus refrenata est sacerdotum
incontinentia; scilicet quod praedecessores ejus
in Italia prohibu erunt, hoc ipse in aliis Ecclesiae catholicae
partibus prohibere stud iosus attempta vit.
Tota Thoringia et Saxonia regi Heinrico rebellant
propter praedictas munitiones et alia multa, quae contra
voluntatem ejusdem populi rex in eorum regione
in solenter fec era t et inconsulte, et quae ipsi diutius
aequanimiter pati et sustinere non poterant. Et facta
conjuratione cum magna multitudine ex inopinato
eum constringere, ad quos illis erat animus, deliberabant.
Ipse autem comperto illorum consilio, assumpto
festinanter thesauro suo, prout temporis
articulus concesserat, vix ab eis cum paucis Wormatiam
evasit, et eo locorum aliquamdiu tunc infirmabatur.
Dehinc disposita rex expeditione in Saxoniam,
praevenientes eum Saxones, satisfactionem
illi, si justitias majorum suorum illis concederet,
unanimiter promittebant. Et facto pro hac pactione
Herbipoli colloquio, nichil illic aliud post multas illorum
et intolerabiles injustitiae quam sustinuissent
quaerelas actum est, nisi quod dedignanter regi falsam
denuo satisfactionem in natali Domini se facturos
juxta quorundam episcoporum et ducum praedictorum
consilium condixerant. His ita peractis,
unus quidam de consiliariis regis discedens ab eo,
publicavit et accusavit eum apud duces praedictos,
quod cum eo scilicet et cum aliis suis intimis consilium
jam factum haberet, quod omnes quomodocumque
interficeret; et se ipsum destinatum et
maximis praemiis coactum esse in id ipsum facinus,
palam protestatus est. Unde maxima discordia inter
regem et principes effecta est, in tantum ut ipse vix
evaderet insidias eorum, Wormatiam civium ope ingressus.
Ibi undecumque collectis auxiliantium copiis,
exspectabat diem in quo se duello de incusatione
praedicti facinoris expurgaret. Statuto demum
die adveniente, in quo se coram regni principibus
aut expurgaret aut regno pelleretur, ipse proditor
illius, qui perduellis in eum exstiterat, subita morte
obierat; et sic intentionis praedictae causa, dum jusjurandum
exsistens.
Romae Alexander papa decessit. Pro quo venerabilis
Hiltebrandus Romanae aecclesiae archidiaconus, vir prudens, sobrius et castus, communi omnium consilio
expetitur papa constituendus. Quo audito, sese
inparem tanto honori immo oneri reputans, inducias
respondendi vix imploravit; et sic fuga elapsus
aliquot dies ad Vincula sancti Petri occultatus latuit.
Tandem vix inventus et ad apostolicam sedem vi perductus,
papa 158u
s ordinatur, et Gregorius VII
appellatur. Cujus prudentia non solum in Italia, set
etiam in Theutonicis partibus refrenata est sacerdotum
incontinentia; scilicet quod praedecessores ejus
in Italia prohibu erunt, hoc ipse in aliis Ecclesiae catholicae
partibus prohibere stud iosus attempta vit.
Tota Thoringia et Saxonia regi Heinrico rebellant
propter praedictas munitiones et alia multa, quae contra
voluntatem ejusdem populi rex in eorum regione
in solenter fec era t et inconsulte, et quae ipsi diutius
aequanimiter pati et sustinere non poterant. Et facta
conjuratione cum magna multitudine ex inopinato
eum constringere, ad quos illis erat animus, deliberabant.
Ipse autem comperto illorum consilio, assumpto
festinanter thesauro suo, prout temporis
articulus concesserat, vix ab eis cum paucis Wormatiam
evasit, et eo locorum aliquamdiu tunc infirmabatur.
Dehinc disposita rex expeditione in Saxoniam,
praevenientes eum Saxones, satisfactionem
illi, si justitias majorum suorum illis concederet,
unanimiter promittebant. Et facto pro hac pactione
Herbipoli colloquio, nichil illic aliud post multas illorum
et intolerabiles injustitiae quam sustinuissent
quaerelas actum est, nisi quod dedignanter regi falsam
denuo satisfactionem in natali Domini se facturos
juxta quorundam episcoporum et ducum praedictorum
consilium condixerant. His ita peractis,
unus quidam de consiliariis regis discedens ab eo,
publicavit et accusavit eum apud duces praedictos,
quod cum eo scilicet et cum aliis suis intimis consilium
jam factum haberet, quod omnes quomodocumque
interficeret; et se ipsum destinatum et
maximis praemiis coactum esse in id ipsum facinus,
palam protestatus est. Unde maxima discordia inter
regem et principes effecta est, in tantum ut ipse vix
evaderet insidias eorum, Wormatiam civium ope ingressus.
Ibi undecumque collectis auxiliantium copiis,
exspectabat diem in quo se duello de incusatione
praedicti facinoris expurgaret. Statuto demum
die adveniente, in quo se coram regni principibus
aut expurgaret aut regno pelleretur, ipse proditor
illius, qui perduellis in eum exstiterat, subita morte
obierat; et sic intentionis praedictae causa, dum jusjurandum