PL 148, col. 1404
Chronicon (Bernaldus Constantiensis), J. P. Migne
Domnus papa Urbanus generalem sinodum
Beneventi collegit ( Mart. 28), et sententiam
anathematis super Guibertum heresiarcham et omnes
ejus complices sinodali judicio confirmavit.
Fridericus comes et marchio 3. Kal. Jul. requievit
in Domino. Willihelmus piae memoriae Hirsaugiensis
abbas, in causa sancti Petri ferventissimus,
et in monastica religione studiosissimus, utpote
multorum pater monasteriorum, 3. Non. Julii migravit
ad Dominum. Hic primum Hirsaugiense monasterium
tam in aedificiis quam in regularibus disciplinis
mirabiliter exaltavit, ipsumque privilegio
sedis apostolicae sub Gregorio papa in perpetuum libertavit.
Plura etiam monasteria usquequaque
ex integro construxit: duo quidem in Nigra
Silva, unum sancti Georgii, alterum sancti Gregorii,
item aliud ad Duplicem aquam prope
Danubium, item aliud in Wirceburgensi episcopatu,
in loco qui Chamberg dicitur. Scaphusense quoque
monasterium et Petrishusense, in ripa Reni jam
dudum aedificata, regularibus disciplinis instituit.
Sed et alia quam plura in diversis regionibus tum
per se, tum per sibi subjectos vel de novo fecit,
vel jam facta regularibus disciplinis instituit. Hic
etiam multa monimenta sui naturalis ingenii nobis
reliquit. Nam naturale horologium ad exemplum
celestis hemisperii excogitavit; naturalia solsticia
sive equinoctia et statum mundi certis experimentis
invenire monstravit; quae omnia quidam ejus familiaris
etiam literis mandare curavit; multas
etiam quaestiones de compoto probatissimis rationibus
enodavit. Hic in musica peritissimus fuit, multaque
illius artis subtilia, antiquis doctoribus incognita,
elucidavit, multos etiam errores in cantibus
deprehensos satis rationabiliter ad artem correxit.
In quadruvio sane omnibus pene antiquis videbatur
praeminere. Set ante haec omnia in illo studium
monasticae districtionis praevaluit, in quo totus
adeo efferbuit, ac si nunquam aliud aliquid studii
habuerit. Erat enim mirae sanctitatis, sanctae
simplicitatis, ferventissimae karitatis, Deo vivus et
seculo vere crucifixus: quem Dominus in senectute
bona ad aeternam patriam revocavit, cui ipse a juventute
Beneventi collegit ( Mart. 28), et sententiam
anathematis super Guibertum heresiarcham et omnes
ejus complices sinodali judicio confirmavit.
Fridericus comes et marchio 3. Kal. Jul. requievit
in Domino. Willihelmus piae memoriae Hirsaugiensis
abbas, in causa sancti Petri ferventissimus,
et in monastica religione studiosissimus, utpote
multorum pater monasteriorum, 3. Non. Julii migravit
ad Dominum. Hic primum Hirsaugiense monasterium
tam in aedificiis quam in regularibus disciplinis
mirabiliter exaltavit, ipsumque privilegio
sedis apostolicae sub Gregorio papa in perpetuum libertavit.
Plura etiam monasteria usquequaque
ex integro construxit: duo quidem in Nigra
Silva, unum sancti Georgii, alterum sancti Gregorii,
item aliud ad Duplicem aquam prope
Danubium, item aliud in Wirceburgensi episcopatu,
in loco qui Chamberg dicitur. Scaphusense quoque
monasterium et Petrishusense, in ripa Reni jam
dudum aedificata, regularibus disciplinis instituit.
Sed et alia quam plura in diversis regionibus tum
per se, tum per sibi subjectos vel de novo fecit,
vel jam facta regularibus disciplinis instituit. Hic
etiam multa monimenta sui naturalis ingenii nobis
reliquit. Nam naturale horologium ad exemplum
celestis hemisperii excogitavit; naturalia solsticia
sive equinoctia et statum mundi certis experimentis
invenire monstravit; quae omnia quidam ejus familiaris
etiam literis mandare curavit; multas
etiam quaestiones de compoto probatissimis rationibus
enodavit. Hic in musica peritissimus fuit, multaque
illius artis subtilia, antiquis doctoribus incognita,
elucidavit, multos etiam errores in cantibus
deprehensos satis rationabiliter ad artem correxit.
In quadruvio sane omnibus pene antiquis videbatur
praeminere. Set ante haec omnia in illo studium
monasticae districtionis praevaluit, in quo totus
adeo efferbuit, ac si nunquam aliud aliquid studii
habuerit. Erat enim mirae sanctitatis, sanctae
simplicitatis, ferventissimae karitatis, Deo vivus et
seculo vere crucifixus: quem Dominus in senectute
bona ad aeternam patriam revocavit, cui ipse a juventute