PL 150, col. 858
De concordia regularum (Benedictus Anianensis), J. P. Migne · De sacramentis (Bonizo Placentinus), J. P. Migne
menses sex, ex quo functa corpora condita fuerant,
transierant. Reperit interius sepulcrum igne exustum,
nec quidquam terrae residuum superesse cadaveris,
praeter favillam vestium. Mansitque per
triennium illatae sententiae severitas, ut terror damnatarum
timorem sodalium praeberet remanentium.
CAPUT XVI. DE SEXTO GRADU HUMILITATIS.
§ I.--EX REGULA SANCTI BENEDICTI.
Sextus humilitatis gradus est, si omni vilitate
vel extremitate contentus sit monachus; et ad omnia
quae sibi injunguntur velut operarium malum se
Sed in singulis hujuscemodi vitiis cura similis adhibeatur.
§ III.--EX REGULA SANCTI CASSIANI
[(cap. 42)]
.
Omni vilitate contentus sit monachus, et ad omnia
quae ei praedicentur velut operarium malum se judicaverit
et indignum.
CAPUT XVII. DE SEPTIMO GRADU HUMILITATIS.
§ I.--EX REGULA SANCTI BENEDICTI.
Septimus humilitatis gradus est, si se inferiorem
et viliorem non solum sua lingua pronuntiet,
sed etiam intimo cordis credat affectu, humilians
corde ipso usque die ad tria millia in nomine Patris
et Filii et Spiritus sancti baptizavit. Quapropter a
Romanis pontificibus definitum est ut, sicut infirmis,
et morte periclitantibus, et obsidione positis, et in
naufragio et in caeteris periculis, ne sine gratia
baptismi pereant, omni tempore subveniendum; sic
sanis et incolumibus in sancto tantum Sabbato
Paschae, et Sabbato Pentecostes subveniendum est.
Praeterea si quando vel haereticorum vesania, vel
stultorum sacerdotum ignorantia, una ex tribus in
baptismo fuerit innominata persona, non erit ratum
baptisma, nec dici poterit iteratum, quod constat
non recte factum. Quod etiam in Actibus apostolorum
fecisse legimus Paulum de his qui baptismate
baptizati erant Joannis. Nam quia Spiritum sanctum
nondum, si esset, cognoverant, iterum baptizantur,
imo vero verum suscipiunt baptisma. Oportet enim,
ut qui filii debent esse adoptionis, eo renascantur
Spiritu, quo Dominicus homo in virginali utero
conceptus est. Gratia enim Dei renascimur. Et quia
una est Patris et Filii et Spiritus sancti deitas,
una voluntas, una procul dubio est operatio. Haec
de sacramento baptismi nunc breviter me dixisse
sufficiat. Nunc vero ad eucharistiae transeamus sacramentum.
DE SACRAMENTO EUCHARISTIAE.
Ultimo phase cum apostolis a Domino celebrato,
de quo secundum Lucam habes Dominum dixisse: Desiderio desideravi hoc Pascha manducare vobiscum,
antequam patiar. Dico enim vobis quia ex hoc
non manducabo illud, donec impleatur in regno
Dei. Et, accepto calice, gratias egit et dixit:
Accipite et dividite inter vos. Dico enim vobis
quod non bibam de generatione vitis, donec
regnum Dei veniat
[(Luc. XXII, 15)]
. Abolito igitur
veteris legis sacramento, spretisque carnalibus Judaicae
plebis caerimoniis, quae vetus nomine in hoc
loco designatur, protinus Novi Testamenti sacramentum,
et ritum celebrandi, accipiens panem,
commendavit apostolis, dicens: Hoc est corpus
meum, quod pro vobis iradetur. Hoc facite in meam
commemorationem. Similiter et calicem, postquam
coenavit, dicens: Hic est calix novum testamentum
in sanguine meo, qui pro vobis fundetur [(Matth. XXVI,
26)]
. Verum post Dominicam resurrectionem Christo
cum apostolis saepius manducante et bibente et colloquente,
non oportebat apostolis, gaudio resurrectionis
transierant. Reperit interius sepulcrum igne exustum,
nec quidquam terrae residuum superesse cadaveris,
praeter favillam vestium. Mansitque per
triennium illatae sententiae severitas, ut terror damnatarum
timorem sodalium praeberet remanentium.
CAPUT XVI. DE SEXTO GRADU HUMILITATIS.
§ I.--EX REGULA SANCTI BENEDICTI.
Sextus humilitatis gradus est, si omni vilitate
vel extremitate contentus sit monachus; et ad omnia
quae sibi injunguntur velut operarium malum se
Sed in singulis hujuscemodi vitiis cura similis adhibeatur.
§ III.--EX REGULA SANCTI CASSIANI
[(cap. 42)]
.
Omni vilitate contentus sit monachus, et ad omnia
quae ei praedicentur velut operarium malum se judicaverit
et indignum.
CAPUT XVII. DE SEPTIMO GRADU HUMILITATIS.
§ I.--EX REGULA SANCTI BENEDICTI.
Septimus humilitatis gradus est, si se inferiorem
et viliorem non solum sua lingua pronuntiet,
sed etiam intimo cordis credat affectu, humilians
corde ipso usque die ad tria millia in nomine Patris
et Filii et Spiritus sancti baptizavit. Quapropter a
Romanis pontificibus definitum est ut, sicut infirmis,
et morte periclitantibus, et obsidione positis, et in
naufragio et in caeteris periculis, ne sine gratia
baptismi pereant, omni tempore subveniendum; sic
sanis et incolumibus in sancto tantum Sabbato
Paschae, et Sabbato Pentecostes subveniendum est.
Praeterea si quando vel haereticorum vesania, vel
stultorum sacerdotum ignorantia, una ex tribus in
baptismo fuerit innominata persona, non erit ratum
baptisma, nec dici poterit iteratum, quod constat
non recte factum. Quod etiam in Actibus apostolorum
fecisse legimus Paulum de his qui baptismate
baptizati erant Joannis. Nam quia Spiritum sanctum
nondum, si esset, cognoverant, iterum baptizantur,
imo vero verum suscipiunt baptisma. Oportet enim,
ut qui filii debent esse adoptionis, eo renascantur
Spiritu, quo Dominicus homo in virginali utero
conceptus est. Gratia enim Dei renascimur. Et quia
una est Patris et Filii et Spiritus sancti deitas,
una voluntas, una procul dubio est operatio. Haec
de sacramento baptismi nunc breviter me dixisse
sufficiat. Nunc vero ad eucharistiae transeamus sacramentum.
DE SACRAMENTO EUCHARISTIAE.
Ultimo phase cum apostolis a Domino celebrato,
de quo secundum Lucam habes Dominum dixisse: Desiderio desideravi hoc Pascha manducare vobiscum,
antequam patiar. Dico enim vobis quia ex hoc
non manducabo illud, donec impleatur in regno
Dei. Et, accepto calice, gratias egit et dixit:
Accipite et dividite inter vos. Dico enim vobis
quod non bibam de generatione vitis, donec
regnum Dei veniat
[(Luc. XXII, 15)]
. Abolito igitur
veteris legis sacramento, spretisque carnalibus Judaicae
plebis caerimoniis, quae vetus nomine in hoc
loco designatur, protinus Novi Testamenti sacramentum,
et ritum celebrandi, accipiens panem,
commendavit apostolis, dicens: Hoc est corpus
meum, quod pro vobis iradetur. Hoc facite in meam
commemorationem. Similiter et calicem, postquam
coenavit, dicens: Hic est calix novum testamentum
in sanguine meo, qui pro vobis fundetur [(Matth. XXVI,
26)]
. Verum post Dominicam resurrectionem Christo
cum apostolis saepius manducante et bibente et colloquente,
non oportebat apostolis, gaudio resurrectionis