PL 151, col. 648

Dux me malus non deserit
Usque ad locum lectuli.
Statim et e vestigio
Corpus in stratum colloco.
Astat cum nigris dentibus
Et cum solutis crinibus,
Cum oculis sanguineis,
Urso pede consimilis,
Ungues leonum similans,
Nigram capram pilo gerens:
-- « Fac me consortem lectuli
Qui fui dux itineris;
Ne verearis socium
Recipere in gremium:
Quis in via non nocuit
In lectulo non poterit.
Ego audax, non timidus,
Christo fidens, non viribus,
Vertor in dextro latere;
Locum do quam celerrime
Pedem ponit in stramine
Os ori pene jungitur,
Alternis verbis loquimur.
Securus de Christo meo,
Illum haud nihil metuo:
-- « Dic, sodex [sodes] et dux pessime
Veritatis contrarie [veritati contrarie?],
Quae causae nunc exstiterint
Vel quae ratio fuerit
Quare Christus ad inferos
Descenderit, quo animas
Vobis tolleret miseras,
Et de servitutis jugo
Tantos redderet liberos,
Peccati mole gravidos
Vestro tolleret jugulo.
Miror equidem nimium
Tam validum imperium
Sic fractos postes ferreos
Unius Christus digito. »
Ipse infrendens, barbarum,
Horrendum, resonans, tetrum,
Ore distorto incipit
Labrisque fremit tremulis:
-- « Audi nunc, male monache,
Aure cordis et percipe,
Vera invitus intimo
Quod ( sic ) celare sed nequeo:
Nam meum non est dicere
Quod verum est omnimode
Pontifices sacrilegi,
Abbates normae nescii,