PL 152, col. 658
Expositio in Psalmos (Bruno Carthusianorum), J. P. Migne
laboravi; quia oculus meus, id est consideratio mentis
meae, turbatus est, id est compunctus, et hoc
superius dixit aliter, sic. Et anima mea turbata est
valde, sed ob hoc repetit, ut addat quare turbatus
est, dico turbatus est, quae turbatio processit a furore
tuo, id est a cogitatione furoris, id est vindictae
perpetuae, quia timebam furorem illum, et hoc
ideo quia inveteravi, id est de novitate Christi in
qua prius eram, in vetustatem Adae cecidi, existens inter omnes inimicos meos,
non inter quosdam, sed
inter omnes visibiles scilicet et invisibiles: inter
vitia quae me peccare fecerunt, et peccatores qui
me minis vel blanditiis vel malo exemplo suo a via
justitiae revocaverunt. Perfecta satisfactione et de
remissione securus, ex nimia laetitia apostropham ad
hostes visibiles facit, dicens ne laborent eum amplius
revocare, quia non poterunt, et hoc sic dicit:
Ego prius inveteravi inter vos, et ideo satisfaciens
oravi Deum ut me sanaret, et sanavit; et ideo vos omnes qui operamini iniquitatem,
non qui operati
estis et quievistis, sed qui adhuc operamini, et
exemplo vestro me revocare vultis, discedite a me,
id est cessate me revocare omnimodo, quia nequibitis;
nam Dominus, cui me servum feci, exaudivit,
id est audivit ut impetrarem, vocem fletus mei, id
est orationem quam feci cum fletu meo, scilicet
procedenti 16 ex culpa mea.
Exaudivit Dominus deprecationem meam, Dominus
orationem meam suscepit. Et hoc ter repetit, quia
prae nimia laetitia non sufficit ei semel dicere. Vel
possunt haec tria diversa esse sic: Exaudivit Dominus
vocem fletus mei, dans peccatorum remissionem; exaudivit Dominus deprecationem meam,
ut iterum
non caderem; Dominus orationem meam suscepit,
justitiam meam mihi restituens, quia pro se oravit
et exauditus est: orat Deum ut eos converti ad
exemplum sui faciat, quia per se converti nequeunt,
et hoc sic dicit: Quia me exaudisti erubescentem
et convertentem, ut similiter eos exaudias, o Deus,
per te erubescant, id est verecundentur de peccato
suo, omnes inimici mei, et conturbentur vehementer,
id est compungantur, et post convertantur ad te
poenitentia et satisfactione, dico erubescant, et sic
dico erubescant valde, non parum; et velociter, non
tarde. Qui enim promisit indulgentiam poenitenti,
non spopondit diem crastinum dissimulanti [(GREGOR.
homil. 12 in Evang.)] , et notandum quod ideo introducit
propheta hic poenitentem orantem, ut nos instruat
poenitere, et pro peccatis ut impetremus,
orare.
IN PSALMUM VII.
Titulus septimi. In finem psalmus David, quem
cantavit Domino pro verbis Chusi filii Jemini. Et ubi
habemus hic in finem, Hebraei habent victori. Titulus
iste ab auctoribus diverse accipitur, secundum enim
Augustinum figuraliter introducitur historia de
Chusi, qui quondam cum Absalon in persecutione
David manens, ipsi David omnia consilia Absalon ei
nocitura mandabat. Dicitur autem idem Chusi consilium
meae, turbatus est, id est compunctus, et hoc
superius dixit aliter, sic. Et anima mea turbata est
valde, sed ob hoc repetit, ut addat quare turbatus
est, dico turbatus est, quae turbatio processit a furore
tuo, id est a cogitatione furoris, id est vindictae
perpetuae, quia timebam furorem illum, et hoc
ideo quia inveteravi, id est de novitate Christi in
qua prius eram, in vetustatem Adae cecidi, existens inter omnes inimicos meos,
non inter quosdam, sed
inter omnes visibiles scilicet et invisibiles: inter
vitia quae me peccare fecerunt, et peccatores qui
me minis vel blanditiis vel malo exemplo suo a via
justitiae revocaverunt. Perfecta satisfactione et de
remissione securus, ex nimia laetitia apostropham ad
hostes visibiles facit, dicens ne laborent eum amplius
revocare, quia non poterunt, et hoc sic dicit:
Ego prius inveteravi inter vos, et ideo satisfaciens
oravi Deum ut me sanaret, et sanavit; et ideo vos omnes qui operamini iniquitatem,
non qui operati
estis et quievistis, sed qui adhuc operamini, et
exemplo vestro me revocare vultis, discedite a me,
id est cessate me revocare omnimodo, quia nequibitis;
nam Dominus, cui me servum feci, exaudivit,
id est audivit ut impetrarem, vocem fletus mei, id
est orationem quam feci cum fletu meo, scilicet
procedenti 16 ex culpa mea.
Exaudivit Dominus deprecationem meam, Dominus
orationem meam suscepit. Et hoc ter repetit, quia
prae nimia laetitia non sufficit ei semel dicere. Vel
possunt haec tria diversa esse sic: Exaudivit Dominus
vocem fletus mei, dans peccatorum remissionem; exaudivit Dominus deprecationem meam,
ut iterum
non caderem; Dominus orationem meam suscepit,
justitiam meam mihi restituens, quia pro se oravit
et exauditus est: orat Deum ut eos converti ad
exemplum sui faciat, quia per se converti nequeunt,
et hoc sic dicit: Quia me exaudisti erubescentem
et convertentem, ut similiter eos exaudias, o Deus,
per te erubescant, id est verecundentur de peccato
suo, omnes inimici mei, et conturbentur vehementer,
id est compungantur, et post convertantur ad te
poenitentia et satisfactione, dico erubescant, et sic
dico erubescant valde, non parum; et velociter, non
tarde. Qui enim promisit indulgentiam poenitenti,
non spopondit diem crastinum dissimulanti [(GREGOR.
homil. 12 in Evang.)] , et notandum quod ideo introducit
propheta hic poenitentem orantem, ut nos instruat
poenitere, et pro peccatis ut impetremus,
orare.
IN PSALMUM VII.
Titulus septimi. In finem psalmus David, quem
cantavit Domino pro verbis Chusi filii Jemini. Et ubi
habemus hic in finem, Hebraei habent victori. Titulus
iste ab auctoribus diverse accipitur, secundum enim
Augustinum figuraliter introducitur historia de
Chusi, qui quondam cum Absalon in persecutione
David manens, ipsi David omnia consilia Absalon ei
nocitura mandabat. Dicitur autem idem Chusi consilium