PL 153, col. 796
Inde vero ex privato prior Portarum ſuit per biennium, ab anno scilicet 1132 ad 1134, quæ tempora cum Joanne de Monte- medio apte comparantur. Vix autem adducor ut harum epistolarum auctorem aguoscam Joannem quemdam, ex abbate Abundantiæ, monachum Arve- riz ; hoc est, ex Augusliniano Cartbusianum qui nonnullis in schedis legitur anno Christi 1202 e vivis
abiisse: quia jis que dizi argumentis Joannes hie noster et Portarum Carthusianus, et illo Joanne antiquior deprebenditur. IV. Siephani de Chalmeto, monachi Portarum, epistola ad novitios Sancti Sulpicti, De persereraniia or- B dinis.
Richardus de Benuntia (ut legi in autographis ta- bulis, datis ad tertium Nonas Maii, anno Christi 1135) aliquot ſundos dedit Carthusiæ Portarum, in manu domni Bernardi prioris : sub teslimonio mo- nachorum ejusdem loci, Bernardi de Porta, Bosonis procuratoris, Stephani de Chalmeto adhuc novitii.
Nec raro alias in eodem archivio Portensi hunc Stepha- num ascriptum reperias, nunc novitium, nunc ma- nachum Portarum, Hæc porro habet codex cjusdera Carthusizz. Stephanus de Chalmelo, nobilis genere, nobilior pietate, fit Portarum monachus anno 1135.
Nonnulla pia opusculd conscripsit, et episiolas ad divers0s, cjus ganctitatem redolenles, transmisit. Di versus est hic Stephanus a primo et quarto cjusdem nominis prioribus Majorevi et utroque junior.
Nam Stephanum Majorevi primum priorem obiisse certum est 4Januarii 1118. Quartus autem præesse cœperat anno 1130 vel 1131. Dubitari verisimilius possit, num Stephanus de Chalmeto, idem ipse sit Stepha- nus prior Portarum, cujus mentio in Bulla Alexan- dri papa II, Porteusibus data anno 1171, qui erat ab ejus conversione ad vitam monasticam anyus 36
vel 37. Cæterum, S. Sulpicii domus, cujus novitios speclat hæc epistola, diœcesis Belliceusis ſuit, or- dinis porro Cisterciensis; ſundala ab Amedeo, Sa- baudiz comite, anno Christi 1150, ex Pontiniacensi n:onasterio monachis ev deductis; ut docent ſunda- tionis tabula antique, apud Samuelem Guichenon, \irum eruditum, in Historia Bressiæ et Bugeyi.
Cerie hos novilios, ad quos scribit Stephanus de Chalmeto» non ſuisse Carthusienses vel ex illis ejus verbis in- telligitur ; Ouia vero quidam, cum ad nos rum vel rest rum propositum venerint, solent rel de nostro ad vestrum, vel de vestro ad nos / rum suspirare; ne vero et nobis hujusmodi suggestionibus tentator illudat,
audiamus Apostolum diceniem : Unusquizque in qua vocations rocatus est, in ea permaneat (J Cor. vn, 20). Fuisse tamen per hac ipsa lempora ejusdem Ü- tuli domum aliquam ordiuis Carthusicasis, ex eo probari videtur quod circa annum Christi 1130, Guigo primarie Carthusiæ quintus prior, statula sui ordiais a se recens conscripla nuncupavit Bernardo
1+1-rum, $. Sulpicii ct Miloni Majorevi prioribee
abiisse: quia jis que dizi argumentis Joannes hie noster et Portarum Carthusianus, et illo Joanne antiquior deprebenditur. IV. Siephani de Chalmeto, monachi Portarum, epistola ad novitios Sancti Sulpicti, De persereraniia or- B dinis.
Richardus de Benuntia (ut legi in autographis ta- bulis, datis ad tertium Nonas Maii, anno Christi 1135) aliquot ſundos dedit Carthusiæ Portarum, in manu domni Bernardi prioris : sub teslimonio mo- nachorum ejusdem loci, Bernardi de Porta, Bosonis procuratoris, Stephani de Chalmeto adhuc novitii.
Nec raro alias in eodem archivio Portensi hunc Stepha- num ascriptum reperias, nunc novitium, nunc ma- nachum Portarum, Hæc porro habet codex cjusdera Carthusizz. Stephanus de Chalmelo, nobilis genere, nobilior pietate, fit Portarum monachus anno 1135.
Nonnulla pia opusculd conscripsit, et episiolas ad divers0s, cjus ganctitatem redolenles, transmisit. Di versus est hic Stephanus a primo et quarto cjusdem nominis prioribus Majorevi et utroque junior.
Nam Stephanum Majorevi primum priorem obiisse certum est 4Januarii 1118. Quartus autem præesse cœperat anno 1130 vel 1131. Dubitari verisimilius possit, num Stephanus de Chalmeto, idem ipse sit Stepha- nus prior Portarum, cujus mentio in Bulla Alexan- dri papa II, Porteusibus data anno 1171, qui erat ab ejus conversione ad vitam monasticam anyus 36
vel 37. Cæterum, S. Sulpicii domus, cujus novitios speclat hæc epistola, diœcesis Belliceusis ſuit, or- dinis porro Cisterciensis; ſundala ab Amedeo, Sa- baudiz comite, anno Christi 1150, ex Pontiniacensi n:onasterio monachis ev deductis; ut docent ſunda- tionis tabula antique, apud Samuelem Guichenon, \irum eruditum, in Historia Bressiæ et Bugeyi.
Cerie hos novilios, ad quos scribit Stephanus de Chalmeto» non ſuisse Carthusienses vel ex illis ejus verbis in- telligitur ; Ouia vero quidam, cum ad nos rum vel rest rum propositum venerint, solent rel de nostro ad vestrum, vel de vestro ad nos / rum suspirare; ne vero et nobis hujusmodi suggestionibus tentator illudat,
audiamus Apostolum diceniem : Unusquizque in qua vocations rocatus est, in ea permaneat (J Cor. vn, 20). Fuisse tamen per hac ipsa lempora ejusdem Ü- tuli domum aliquam ordiuis Carthusicasis, ex eo probari videtur quod circa annum Christi 1130, Guigo primarie Carthusiæ quintus prior, statula sui ordiais a se recens conscripla nuncupavit Bernardo
1+1-rum, $. Sulpicii ct Miloni Majorevi prioribee