PL 153, col. 797
Quomodo enim disciplinæ $uz domestice arcanas A VI. Appendix kges homini externo recognoscendas vir pruden- tissimus transmilleret ? aut quomodo cum duobus Carthusianis prioribus tertium Cisterciensem illa- rum arbitrium esse pateretur? Hujus S.
Sulpicii Carthusize vestigia etiamnum superesse nonnulli aflirmant, haud procul abbatia S. Sulpicit Cistereien- sium, in dicecesi Bellicensi, loco ejusdem montis abditissimo ac pene inaccesso, quem hodieque ab indigenis Carthosam vocitari dicunt.
At Guicheno- nus, in Historia citata, exstare ait in episcopatu Gra- uanopoli tano monasterium quoddam S. Sulpicii no- mine, quod olim Carthusiensium ſuisse asserit. Hæe si vera sunt, harum Carthnsiarum alterutri ille (opinor) preſuerit Hunibertus prior, cujus in statu- torum przſatione meminit Guigo.
V. Alexandri Pape I * 8/014 ad Arthauaum prio- rem Arverie, de male gui lemporis. Hujus epistolæ pontiſiciæ autographum vetus per- legimus ipsi in Carthusia Arveriæ.
Celebrato Turonis concilio ad annum c. 1163, Alexander papa ad civi- talem Senonensem moraturus accessit , quoniam ipsa metropolis valde ſormosa erut et ſertilis. In quo loco a Kalendis Octobris usque ad Pascha secundi anni moram diuturnam ſaciens, universalis Ecclesiæ nego- tia inibi pro gui debito officii pertractavit.
Sic Acta hujus ponlificis, ex codice Vaticano, apud Baronium anno Christi 1163, num. 18. Cum igitur ex his con- stet Alexandrum pontiſicem in civitate Senonensi habitasse, a Kalendis Octobris anni 1163 usque ad Pascha anni 1165, et data sit hac ad Arthaudum epistola, Senonis quarto Kalendas Martii, quam diem ibidem egit annis duobus consequentibus ; dubium
baret an ad annum 1164, vel 1165, referenda sit. De Arthaudo, sive Artholdo priore Arveriz (qui ut bratus apud suos colitur pridie Nonas Octobris) hc in sacris ſastis adnotata sunt: Vir Dei Arthau- dus, ex Carthusiano grege ad Bellicensem prazulatum arclatus, senio conſecius ad claustri gui quietem re- diens, in Arverie eremo in pace Deo spiritum reddidit.
Episcopus Bellicensis post Rainaldum fuisse scribi- tur, ad anno Christi 1184 ad 1190. Exinde privatus vixit ad ultimam usque ztatem , ct annum Christi 1206. Sane cum illum in eremo Arveriz latentem iuvisit S.
Hugo episcopus Lincolniensis (2stale ni- mirum anni 1200), processeral in diebus suis, ut Vite S. Hugonis auctor, ejus æqualis, qui et addit : Nec dissimiles erant animi pontifici nostro, licet in tate dissimili.
Nimirum sexagenarius tum erat S. Hugo, quatuor fere ante obitum suum mensibus, cum erat aſſectæ jam xtatis B. Arthaudus, ac ſortasse nona- genario major. Interim vel ex hujus epistolz argu- mento intelligis, quam vere aſlirmei antiquus scriptor Vitz S.
Anselmi, cap. 15, adjutum maxime a Car- thusianis atque a Cisterciensibus Alexandrum pa- pam, in negotio schismatis perquam diflicili : quo. et ex Cauſrido Altæcumbe abbate colligere possis, ka Vita S.
Sulpicii Carthusize vestigia etiamnum superesse nonnulli aflirmant, haud procul abbatia S. Sulpicit Cistereien- sium, in dicecesi Bellicensi, loco ejusdem montis abditissimo ac pene inaccesso, quem hodieque ab indigenis Carthosam vocitari dicunt.
At Guicheno- nus, in Historia citata, exstare ait in episcopatu Gra- uanopoli tano monasterium quoddam S. Sulpicii no- mine, quod olim Carthusiensium ſuisse asserit. Hæe si vera sunt, harum Carthnsiarum alterutri ille (opinor) preſuerit Hunibertus prior, cujus in statu- torum przſatione meminit Guigo.
V. Alexandri Pape I * 8/014 ad Arthauaum prio- rem Arverie, de male gui lemporis. Hujus epistolæ pontiſiciæ autographum vetus per- legimus ipsi in Carthusia Arveriæ.
Celebrato Turonis concilio ad annum c. 1163, Alexander papa ad civi- talem Senonensem moraturus accessit , quoniam ipsa metropolis valde ſormosa erut et ſertilis. In quo loco a Kalendis Octobris usque ad Pascha secundi anni moram diuturnam ſaciens, universalis Ecclesiæ nego- tia inibi pro gui debito officii pertractavit.
Sic Acta hujus ponlificis, ex codice Vaticano, apud Baronium anno Christi 1163, num. 18. Cum igitur ex his con- stet Alexandrum pontiſicem in civitate Senonensi habitasse, a Kalendis Octobris anni 1163 usque ad Pascha anni 1165, et data sit hac ad Arthaudum epistola, Senonis quarto Kalendas Martii, quam diem ibidem egit annis duobus consequentibus ; dubium
baret an ad annum 1164, vel 1165, referenda sit. De Arthaudo, sive Artholdo priore Arveriz (qui ut bratus apud suos colitur pridie Nonas Octobris) hc in sacris ſastis adnotata sunt: Vir Dei Arthau- dus, ex Carthusiano grege ad Bellicensem prazulatum arclatus, senio conſecius ad claustri gui quietem re- diens, in Arverie eremo in pace Deo spiritum reddidit.
Episcopus Bellicensis post Rainaldum fuisse scribi- tur, ad anno Christi 1184 ad 1190. Exinde privatus vixit ad ultimam usque ztatem , ct annum Christi 1206. Sane cum illum in eremo Arveriz latentem iuvisit S.
Hugo episcopus Lincolniensis (2stale ni- mirum anni 1200), processeral in diebus suis, ut Vite S. Hugonis auctor, ejus æqualis, qui et addit : Nec dissimiles erant animi pontifici nostro, licet in tate dissimili.
Nimirum sexagenarius tum erat S. Hugo, quatuor fere ante obitum suum mensibus, cum erat aſſectæ jam xtatis B. Arthaudus, ac ſortasse nona- genario major. Interim vel ex hujus epistolz argu- mento intelligis, quam vere aſlirmei antiquus scriptor Vitz S.
Anselmi, cap. 15, adjutum maxime a Car- thusianis atque a Cisterciensibus Alexandrum pa- pam, in negotio schismatis perquam diflicili : quo. et ex Cauſrido Altæcumbe abbate colligere possis, ka Vita S.