PL 153, col. 798
Petri archiepiscopi Tarentasiensis. robationes continens eorum que de ih hy nr —7— — —— i — 0, 4 diapulala aun. tecundum Hi moram facere possil, adbugcs Appentices n.
4, diploma Rainaldi Lugdunensis archiepiscopi, de no- mine et origine Majorevi, ei quz in eo describuntor superius ævum spectontia. Vidimus certe his oculis in archivo Majorevi, tabulas Rainaldi autographas , datas Aprili mense anni 1215, et ejus sigillo munitas.
Ut minime dubium sit, quin si in probando excu- liendoque Valentiniani privilegio peccatum est, id erroris Rainaldo ipsi archiepiscopo, aut ejus cancel- lario tribuendum sit. Nec tamen a Rainaldo degcri- buntur Valentiniani ipsius tabulz, sed quzdam lan- B um benelicii ab eo in Majorevum collati declaratio, quz pluribus post Valentinianum sœculis a tabellione
quopiam , apud Isernoros, sive Isarnodorum con- scribi potuit ; ac meminisse privilegii Majorevo jam olim concessi. Quod refert adnotasse , ne quis hie ascriptionem consulatus, aut cæteram rescripiorum imperialium ſormam desideret; vel causetur absen- tiam Valentiniani ab Isarnodoro (Insul Gallice et Sebusianorum , seu mavis Segusianorum oppido ) anno 385, cum Gallias obtinente Maximo tyranno ,
Valentinianus sese in Italia contineret. Nam datum esse potuit a Valentiuiano privilegium Rome , am Mediolani, aliove Italia loco, quod lougo post lempore datis Isarnodori tabulis declararetur.
Hujus vero de- clarationis si Rainaldus archiepiscop. aurei sigilli a se visi emblemata descripsisset , de fide illius atque antiquitate liberet ratiociuari. In ceteris, quod scri- ptum falsi redarguat, nihil agnosco.
Cæsus est dolo Arbogastis Valentiuianus junior, anno imperii sui 17, Arcadio II et Ruffino consulibus ; et quidem (ut notat Epiphanius in libello de mensuris et pon- geribus) Idibus Maii, die Sabbati, pridie Pentecostes que tum in xv1u Kalendas Junias incurrebat , que omnia annum desiguant ra Christianz 392.
Sed jampridem inter Arbogastem et Valentinianum in- valuerant odia et suspiciones , ut colligere est vel ex Losimo, libro quarto. Iuicrat Valentinianus idem post mortem patris cognominis , a die x Kalendas Decembris , anno Chrisd 375, P.
C. Gratiani in et D Equitii decimo post anno , Christi 385. Majorevi Valentiniano a cubiculis, tentari jam potwit ſides ab Arbogasle , ac probatæ regia merces decerni.
De Jovino Popa templi Montis ægrorum, cujus ad coer- cenda latrocinia Majorevum castrum exstructum dicitur, illum ego non alium ſuisse censeo a Jovino, qui dudum promotus a Juliano per Gallias magister armorum (ut ait Ammianus lib.
xxv1) in eodem mu- nere magistri utriusque militize, sequentibus aliquot imperatoribus fidam operam navavit. Qui et consul cum Lupicino ad annum er Christiane 367, quo etiam anno Remis data sunt ad eum duo rescripta Valeutiniani et Valentis Impp.
leg. 9 ct 10 Cod. TI., De re militari. A quo ei originem dnxit uxor Consentii, de qua sic Sidonius in Narbone (carm. 23):
4, diploma Rainaldi Lugdunensis archiepiscopi, de no- mine et origine Majorevi, ei quz in eo describuntor superius ævum spectontia. Vidimus certe his oculis in archivo Majorevi, tabulas Rainaldi autographas , datas Aprili mense anni 1215, et ejus sigillo munitas.
Ut minime dubium sit, quin si in probando excu- liendoque Valentiniani privilegio peccatum est, id erroris Rainaldo ipsi archiepiscopo, aut ejus cancel- lario tribuendum sit. Nec tamen a Rainaldo degcri- buntur Valentiniani ipsius tabulz, sed quzdam lan- B um benelicii ab eo in Majorevum collati declaratio, quz pluribus post Valentinianum sœculis a tabellione
quopiam , apud Isernoros, sive Isarnodorum con- scribi potuit ; ac meminisse privilegii Majorevo jam olim concessi. Quod refert adnotasse , ne quis hie ascriptionem consulatus, aut cæteram rescripiorum imperialium ſormam desideret; vel causetur absen- tiam Valentiniani ab Isarnodoro (Insul Gallice et Sebusianorum , seu mavis Segusianorum oppido ) anno 385, cum Gallias obtinente Maximo tyranno ,
Valentinianus sese in Italia contineret. Nam datum esse potuit a Valentiuiano privilegium Rome , am Mediolani, aliove Italia loco, quod lougo post lempore datis Isarnodori tabulis declararetur.
Hujus vero de- clarationis si Rainaldus archiepiscop. aurei sigilli a se visi emblemata descripsisset , de fide illius atque antiquitate liberet ratiociuari. In ceteris, quod scri- ptum falsi redarguat, nihil agnosco.
Cæsus est dolo Arbogastis Valentiuianus junior, anno imperii sui 17, Arcadio II et Ruffino consulibus ; et quidem (ut notat Epiphanius in libello de mensuris et pon- geribus) Idibus Maii, die Sabbati, pridie Pentecostes que tum in xv1u Kalendas Junias incurrebat , que omnia annum desiguant ra Christianz 392.
Sed jampridem inter Arbogastem et Valentinianum in- valuerant odia et suspiciones , ut colligere est vel ex Losimo, libro quarto. Iuicrat Valentinianus idem post mortem patris cognominis , a die x Kalendas Decembris , anno Chrisd 375, P.
C. Gratiani in et D Equitii decimo post anno , Christi 385. Majorevi Valentiniano a cubiculis, tentari jam potwit ſides ab Arbogasle , ac probatæ regia merces decerni.
De Jovino Popa templi Montis ægrorum, cujus ad coer- cenda latrocinia Majorevum castrum exstructum dicitur, illum ego non alium ſuisse censeo a Jovino, qui dudum promotus a Juliano per Gallias magister armorum (ut ait Ammianus lib.
xxv1) in eodem mu- nere magistri utriusque militize, sequentibus aliquot imperatoribus fidam operam navavit. Qui et consul cum Lupicino ad annum er Christiane 367, quo etiam anno Remis data sunt ad eum duo rescripta Valeutiniani et Valentis Impp.
leg. 9 ct 10 Cod. TI., De re militari. A quo ei originem dnxit uxor Consentii, de qua sic Sidonius in Narbone (carm. 23):