PL 157, col. 348
Flores epitaphii sanctorum (Thiofridus Efternacensis), J. P. Migne
luto et paleis civitates exstruimus
[(Exod. I, 11-14)] ;
non idcirco aurum, et quidquid in metallis, vel
vestibus, aut gemmis est pretiosum tantis praecoconiis
extollimus, quod vel nos proselyti, vel
veri Israelitae qui in manu valida egressi [(Exod.
XIV, 8)] , spolia Aegypti consecrant in mystici cultum
tabernaculi Dei, inepte affirmemus, his delectari
animas electorum Dei, cum pro contemptu talium,
ipsi aurum probatissimum, transponi meruerint in
coelestis imperatoris gazophylacium. Cives siquidem
civitatis uranicae floccipendunt ea monstra
avaritiae, quae coaequatur idololatriae; sed magni
pendunt devotionem fidei Christianae, et in exemplum
Dei Israel, qui typica Israelitici populi sacrificia
sibi, quam idolis, maluit immolari, malunt se
eminentissimos omnium de pretiosissimis, cum in
probationem, tum in usus, concessis, hominum, ab
hominibus honorari; et sua quae de terra in terra
deserunt; quantum ad illorum immortalitatis sublimitatem,
vilissima; quantum ad nostrae mortalitatis
necessitatem, excellentissima pignora; his circumtegi
ac exornari, quam mammonae iniquitatis apothecas
constipari; et peccatum, quod super plumbi talentum
sedet, augmentari, et in terram
Sennaar, latissimam diri fetoris vallem, a duabus
alatis mulieribus [(Zach. V, 7 seqq.)] , principalibus
videlicet vitiis, superbia et inani gloria, propheticam amphoram inter caelum et terram elevatam transportari [(ibid.)] ,
et in Babylonis, summae confusionis
ex aedificata domo, collocari. Non quidem appetunt
aurum, sed propitiari religiose dispensantibus aurum;
non appetunt in altum exstructa oratoriorum
aedificia, non ex auro fabrefacta columnarum epistilia,
non splendentia divitiis laquearia, non crebro
maculis distincta smaragdo altaria; non ut membranae
purpureo colore inficiantur, non ut
aurum liquescat in litteras, non ut gemmis codices
vestiantur; et ministrorum Christi aut minima, aut
nulla diligentia habeatur, et nudus ante fores eorum
[(Exod. I, 11-14)] ;
non idcirco aurum, et quidquid in metallis, vel
vestibus, aut gemmis est pretiosum tantis praecoconiis
extollimus, quod vel nos proselyti, vel
veri Israelitae qui in manu valida egressi [(Exod.
XIV, 8)] , spolia Aegypti consecrant in mystici cultum
tabernaculi Dei, inepte affirmemus, his delectari
animas electorum Dei, cum pro contemptu talium,
ipsi aurum probatissimum, transponi meruerint in
coelestis imperatoris gazophylacium. Cives siquidem
civitatis uranicae floccipendunt ea monstra
avaritiae, quae coaequatur idololatriae; sed magni
pendunt devotionem fidei Christianae, et in exemplum
Dei Israel, qui typica Israelitici populi sacrificia
sibi, quam idolis, maluit immolari, malunt se
eminentissimos omnium de pretiosissimis, cum in
probationem, tum in usus, concessis, hominum, ab
hominibus honorari; et sua quae de terra in terra
deserunt; quantum ad illorum immortalitatis sublimitatem,
vilissima; quantum ad nostrae mortalitatis
necessitatem, excellentissima pignora; his circumtegi
ac exornari, quam mammonae iniquitatis apothecas
constipari; et peccatum, quod super plumbi talentum
sedet, augmentari, et in terram
Sennaar, latissimam diri fetoris vallem, a duabus
alatis mulieribus [(Zach. V, 7 seqq.)] , principalibus
videlicet vitiis, superbia et inani gloria, propheticam amphoram inter caelum et terram elevatam transportari [(ibid.)] ,
et in Babylonis, summae confusionis
ex aedificata domo, collocari. Non quidem appetunt
aurum, sed propitiari religiose dispensantibus aurum;
non appetunt in altum exstructa oratoriorum
aedificia, non ex auro fabrefacta columnarum epistilia,
non splendentia divitiis laquearia, non crebro
maculis distincta smaragdo altaria; non ut membranae
purpureo colore inficiantur, non ut
aurum liquescat in litteras, non ut gemmis codices
vestiantur; et ministrorum Christi aut minima, aut
nulla diligentia habeatur, et nudus ante fores eorum