PL 158, col. 237

in te, Domine. Quid es, Domine, quid es,
quid te intelliget cor meum? Certe vita es, sapientia
es, veritas es, bonitas es, beatitudo es, aeternitas
es, et omne verum bonum es. Multa sunt haec:
non potest angustus intellectus meus tot uno
simul intuitu videre, ut omnibus simul delectetur.
Quomodo ergo, Domine, es omnia haec? An sunt
partes tui, an potius unumquodque horum totum
est quod es? Nam quidquid est partibus junctum,
non est omnino unum, sed quodammodo plura, et
diversum a seipso; et vel actu, vel intellectu dissolvi
potest: quae aliena sunt a te, quo nihil melius
cogitari potest. Nullae igitur partes in te sunt,
Domine, nec es plura; sed sic es unum quoddam, et
idem tibi ipsi; ut in nullo tibi ipsi sis dissimilis:

imo tu es ipsa unitas, nullo intellectu divisibilis.
Ergo vita, et sapientia, et reliqua, non sunt partes
tui, sed omnia sunt unum; et unumquodque horum
est totum quod es, et quod sunt reliqua omnia.
Quomodo ergo nec tu habes partes; nec tua
aeternitas, quae tu es, nusquam et nunquam est pars
tua aut aeternitatis tuae: sed ubique totus es, et
aeternitas tua tota est semper.
CAPUT XIX.
Quod non sit in loco aut tempore, sed omnia sint in
illo.
Sed si per aeternitatem tuam fuisti, et es, et
eris; et fuisse, non est futurum esse; et esse, non
est fuisse vel futurum esse: quomodo aeternitas tua
tota est semper? An de aeternitate tua nihil praeterit,

ut jam non sit; nec aliquid futurum est, quasi nondum
sit? Non ergo fuisti heri, aut eris cras; sed
heri, et hodie, et cras es: imo nec heri, nec
hodie, nec cras es; sed simpliciter es extra omne
tempus. Nam nihil aliud est heri, et hodie, et cras,
quam in tempore; tu autem, licet nihil sit sine
te, non es tamen in loco aut tempore, sed omnia
sunt in te: nihil enim te continet, sed tu contines
omnia.
CAPUT XX.
Quod sit ante et ultra omnia etiam aeterna.--Dei
aeternitas est ipsi tota praesens: caetera de sua aeternitate
nondum habent quod futurum est, et jam
non habent quod est praeteritum,

Tu ergo imples et complecteris omnia; tu es ante
et ultra omnia. Et quidem ante omnia es; quia,
antequam fierent, tu es. Ultra omnia vero quomodo
es? Qualiter enim es ultra es quae finem non
habebunt? An quia illa sine te nullatenus esse possunt;