PL 167, col. 30
sis, Alanus, Vasques et aliqui alli opus istud adju- bo, in c@nobio S.
Nec enim epistolam, « Lego et relego, » etc., ab Anselmo scriplam esse probatum ducimus a Joanne Picardo et a Theophilo Raynaldo, sed magis a Guil- lelmo S.
Theo!tlorici missam habemus; non ad ali- quem ex pluribus Valeramnis quos induximus circa Anselmi et Ruperti tempora, sed ad Rupertum San- cti Laurentii Leodicensis ea zlale cenubitam.
Nec Joannes Parisiensis ord. Præed, qui circa annum 1304 de modo quo Christi corpus est in sacramento seripsit determinationem, quam de integro legi, ul- lam habet Yaleramni alicujus mentionem, ut Vas- ques finxit; sed duntaxat pradictam epistolam Anselmi nomine sibi proponit.
Primam hanc Apologiæ partem claudimus divinis illustrationibus, quibus desuper inſusam Scripture sacræ intelligentiam. Rupertus obtinuit. Non quod tamen obtusioris ſuisset ingenii; id enim nullius ſidei commentum esse eorum qui minus accurate de Ruperto scripserunt, indicamus.
Alteram Apologiæ partem exordior ab errorum enumeratione quos Critici ex heterodoxis M. Clau- dius, Albertinus, etc., el ex Catholicis Bellarminus, Vasquez et alii Ruperto Tuitiensi iniquius aflixere ; umbraticam scilicet seu figurativam duntaxat cor- poris el sanguinis Christi in allaris gacramento re- sentiam.
Veram corporis Christi in mensa Dominica manducationem solummodo per ſidem corporis Chri sti impanationem, et tandem panis et vini hyposla- ticam cum Verbo Patris unionem. fs expositis nostrum Tuiliensem ab omni gene- ralim contra eucharislie veritates errore liberum probo; tum ex illustrium seriptorum tevlimoniis, quibus Ruperti dem et eruditionem, omni remota
cujuscunque erroris suspicione, celebrarunt; et pre omnibus Joannis Coclæi, qui Lutheranorum impu- gnator acerrimus, ea Ruperti opera hisce temporibus, quibus in eucharistiæ mysterium vehementius inve- hebantur, non misisset in publicum nec laudasset, quz Lutheranorum aut Calvinianorum .
Valeramnum, sive Altembergensem sive Numburgensem, cui Walden- rent, nullius ex istis erroribus eum uspiam insimu- larunt : ea licet tempeslate de eucharistie sacra- mento ardentiores el curiosiores inoverentur dispu- tationes; - quz vel levissimam errcrc nmbram, si
Nec enim epistolam, « Lego et relego, » etc., ab Anselmo scriplam esse probatum ducimus a Joanne Picardo et a Theophilo Raynaldo, sed magis a Guil- lelmo S.
Theo!tlorici missam habemus; non ad ali- quem ex pluribus Valeramnis quos induximus circa Anselmi et Ruperti tempora, sed ad Rupertum San- cti Laurentii Leodicensis ea zlale cenubitam.
Nec Joannes Parisiensis ord. Præed, qui circa annum 1304 de modo quo Christi corpus est in sacramento seripsit determinationem, quam de integro legi, ul- lam habet Yaleramni alicujus mentionem, ut Vas- ques finxit; sed duntaxat pradictam epistolam Anselmi nomine sibi proponit.
Primam hanc Apologiæ partem claudimus divinis illustrationibus, quibus desuper inſusam Scripture sacræ intelligentiam. Rupertus obtinuit. Non quod tamen obtusioris ſuisset ingenii; id enim nullius ſidei commentum esse eorum qui minus accurate de Ruperto scripserunt, indicamus.
Alteram Apologiæ partem exordior ab errorum enumeratione quos Critici ex heterodoxis M. Clau- dius, Albertinus, etc., el ex Catholicis Bellarminus, Vasquez et alii Ruperto Tuitiensi iniquius aflixere ; umbraticam scilicet seu figurativam duntaxat cor- poris el sanguinis Christi in allaris gacramento re- sentiam.
Veram corporis Christi in mensa Dominica manducationem solummodo per ſidem corporis Chri sti impanationem, et tandem panis et vini hyposla- ticam cum Verbo Patris unionem. fs expositis nostrum Tuiliensem ab omni gene- ralim contra eucharislie veritates errore liberum probo; tum ex illustrium seriptorum tevlimoniis, quibus Ruperti dem et eruditionem, omni remota
cujuscunque erroris suspicione, celebrarunt; et pre omnibus Joannis Coclæi, qui Lutheranorum impu- gnator acerrimus, ea Ruperti opera hisce temporibus, quibus in eucharistiæ mysterium vehementius inve- hebantur, non misisset in publicum nec laudasset, quz Lutheranorum aut Calvinianorum .
Valeramnum, sive Altembergensem sive Numburgensem, cui Walden- rent, nullius ex istis erroribus eum uspiam insimu- larunt : ea licet tempeslate de eucharistie sacra- mento ardentiores el curiosiores inoverentur dispu- tationes; - quz vel levissimam errcrc nmbram, si