PL 175, col. 24
De scripturis et scriptoribus sacris (Hugo de S. Victore), J. P. Migne
venit Christus, ut resuscitaret Lazarum, id est animam
prius mortuam in peccatis. Cum itaque sex
sint circumstantiae, quae dicuntur significare, quaecunque
earum significet, aut factum significat factum
et est allegoria; aut factum faciendum significat, et
est moralitas. In his duobus ad cognitionem veritatis,
id est integritatem fidei, et ad amorem bonitatis,
id est ad perfectionem bonorum operum, instruimur.
Propter quae duo legenda est divina Scriptura, scilicet
ut credamus sincere, et bene operemur.
CAP. XVII.-- De materia sacrae Scripturae.
Materia divinae Scripturae est Verbum incarnatum
cum omnibus sacramentis suis, tam praecedentibus
a principio mundi quam futuris usque ad finem saeculi.
Et sciendum quod tota ista series et porrectio
temporis dividenda est in duos status: veterem, et
novum, et tria tempora naturalis legis, et scriptae et
gratiae, et sex aetates. Prima aetas ab Adam usque
ad Noe. Secunda a Noe usque ad Abraham. Tertia
ab Abraham usque ad David. Quarta a David usque
ad transmigrationem Babylonis. Quinta a transmigratione
Babylonis usque ad adventum Christi. Item
quinque aetates praecedentes, id est ab Adam usque
ad Christum distinguuntur in quatuor successiones.
Prima patriarcharum fuit ab Adam usque ad Moysem.
Secunda fuit a Moyse usque ad David, quae est judicum.
Tertia, quae est Regum, a David usque ad transmigrationem
Babylonis. Quarta a transmigratione
Babylonis usque ad Christum; et haec successio sacerdotum
fuit. Status dicuntur, quia adesse hominis
pertinent. Vetus dicitur status, quia in culpa et poena
usque ad resurrectionem Christi. Novus autem dicitur
propter innovationem vitae humanae, quae per
gratiam Christi facta est usque ad finem saeculi. Item
tempus naturalis legis dicitur, eo quod homo suo
naturali sensui relictus fuit sine communi praeceptione.
Tempus scriptae legis dicitur, eo quod tunc
lex scripta in populo Dei praecepta dabat vivendi.
Tempus gratiae, quia Christus gratis dedit implere
quod lex praeceperat. Aetates dicuntur sex ad similitudinem
aetatis hominum. Fuit enim mundus et
infans et puer, etc. Et notandum quod aetates istae
non distinguuntur secundum aequalia spatia temporum,
sed secundum communes innovationes rerum;
ut fuit diluvium, et electio Abrahae, et institutio regum
et transmigratio in Babylonem, et adventus
Christi. Successio patriarcharum dicitur, quia eo
tempore soli patres praeerant filiis suis: quod duravit
usque ad Moysem, qui, primus in populo Dei
principatum tenens, judex constitutus est non tantum
super filios suos, sed super totum populum
Israel, licet jam multi reges essent in gentibus. Vel
ideo patriarcharum successio nominatur, quia eo
tempore successerunt sibi ad invicem primitivi illi
patres a quibus genus humanum disseminatum est
et familiae derivatae, et patriae denominatae, ut ab
Edom Edumei, a Levi Levitae, a Juda Judaei
CAP. XVIII.-- De difficultatibus sacrae Scripturae.
prius mortuam in peccatis. Cum itaque sex
sint circumstantiae, quae dicuntur significare, quaecunque
earum significet, aut factum significat factum
et est allegoria; aut factum faciendum significat, et
est moralitas. In his duobus ad cognitionem veritatis,
id est integritatem fidei, et ad amorem bonitatis,
id est ad perfectionem bonorum operum, instruimur.
Propter quae duo legenda est divina Scriptura, scilicet
ut credamus sincere, et bene operemur.
CAP. XVII.-- De materia sacrae Scripturae.
Materia divinae Scripturae est Verbum incarnatum
cum omnibus sacramentis suis, tam praecedentibus
a principio mundi quam futuris usque ad finem saeculi.
Et sciendum quod tota ista series et porrectio
temporis dividenda est in duos status: veterem, et
novum, et tria tempora naturalis legis, et scriptae et
gratiae, et sex aetates. Prima aetas ab Adam usque
ad Noe. Secunda a Noe usque ad Abraham. Tertia
ab Abraham usque ad David. Quarta a David usque
ad transmigrationem Babylonis. Quinta a transmigratione
Babylonis usque ad adventum Christi. Item
quinque aetates praecedentes, id est ab Adam usque
ad Christum distinguuntur in quatuor successiones.
Prima patriarcharum fuit ab Adam usque ad Moysem.
Secunda fuit a Moyse usque ad David, quae est judicum.
Tertia, quae est Regum, a David usque ad transmigrationem
Babylonis. Quarta a transmigratione
Babylonis usque ad Christum; et haec successio sacerdotum
fuit. Status dicuntur, quia adesse hominis
pertinent. Vetus dicitur status, quia in culpa et poena
usque ad resurrectionem Christi. Novus autem dicitur
propter innovationem vitae humanae, quae per
gratiam Christi facta est usque ad finem saeculi. Item
tempus naturalis legis dicitur, eo quod homo suo
naturali sensui relictus fuit sine communi praeceptione.
Tempus scriptae legis dicitur, eo quod tunc
lex scripta in populo Dei praecepta dabat vivendi.
Tempus gratiae, quia Christus gratis dedit implere
quod lex praeceperat. Aetates dicuntur sex ad similitudinem
aetatis hominum. Fuit enim mundus et
infans et puer, etc. Et notandum quod aetates istae
non distinguuntur secundum aequalia spatia temporum,
sed secundum communes innovationes rerum;
ut fuit diluvium, et electio Abrahae, et institutio regum
et transmigratio in Babylonem, et adventus
Christi. Successio patriarcharum dicitur, quia eo
tempore soli patres praeerant filiis suis: quod duravit
usque ad Moysem, qui, primus in populo Dei
principatum tenens, judex constitutus est non tantum
super filios suos, sed super totum populum
Israel, licet jam multi reges essent in gentibus. Vel
ideo patriarcharum successio nominatur, quia eo
tempore successerunt sibi ad invicem primitivi illi
patres a quibus genus humanum disseminatum est
et familiae derivatae, et patriae denominatae, ut ab
Edom Edumei, a Levi Levitae, a Juda Judaei
CAP. XVIII.-- De difficultatibus sacrae Scripturae.