PL 177, col. 218
Excerptiones allegoricae (Auctor incertus), J. P. Migne
Prima rubens unda, tabes ranaeque secunda.
Inde culex tristis, post musca nocivior istis.
Quinta pecus stravit, vesicas sexta creavit.
Pone subit grando, post brucus dente nefando.
Nona tegit solem, primam necat ultima prolem.
Sed quia Scriptura a Moyse et deinceps rerum
summam non secundum patriarcharum generationem,
sed secundum principum narrat successionem,
generationem ipsius Moysi a Jacob ponemus, et sic
deinde sub ipso et sub sequentibus eum duobus, gesta
summatim comprehendemus. Jacob itaque genuit
Levi, et Levi genuit Caath, et Caath genuit
Amram, et Amram genuit Moysen. Sub istius ducatu
fecit multa magnalia in mari Rubro, et deserto.
Aegyptum namque decem supradictis plagis flagellavit,
mare Rubrum coram filiis Israel divisit. In deserto
aquas amaras dulcoravit, et manna de coelo
pluit, quo filios Israel annos quadraginta pavit.
Aquam de petra produxit, populum Amalec superavit,
Legem in monte Horeb dedit, et tabernaculum
foederis et arcam testimonii fieri, et Aaron et filium
ejus in sacerdotium et clerum sibi consecrari jussit.
His ita transactis cum filii Israel, Moyse duce, columna
praecedente de monte, recessissent, denuo
Deus eos cothurnicum carnibus satiavit; Dathan et
Abiron contra Moysen contendentes, terra eos deglutientes
damnavit; et virgam Aaron contra naturam
frondere, florere, fructificare fecit; filios Israel murmurantes
ignis coelestis conflagratione punivit, et
ignitos serpentes eis immisit, et eos a laesione eorum
respectu aenei serpentis sanavit. Eos quoque
ad reditum duodecim exploratorum murmurantes,
annis quadraginta in deserto detinuit. In quibus annis
omnes illi murmuratores et increduli mortui
sunt, et filii eorum interim creverunt, qui postea
terram promissionis possederunt. Og regem Basam,
et Seon regem Amorrhaeorum, militantibus filiis Israel,
Dominus delevit, et Balach, et populum ejus stravit.
Mortuus est autem Aaron in deserto, et sepultus est
in monte Hor, completis quoque annis quadraginta
mortuus est et Moyses in monte Abarim jubente Domino,
et successit ei Josue filius Num.
CAP. VIII. Historia ab Josue usque ad Saulem regem.
Josue populum Dei in terram promissionis introduxit,
et gentes Chananaeorum, reges triginta et
unum in terra illa interfecit, et terram victori populo
divisit. Josue successit Othoniel; hic liberavit
Israel de manu Cusamzachaim regis Mesopotamiae,
et quievit terra quadraginta annis. Post hunc fuit
Aoth de stirpe Gemini, qui utraque manu utebatur
pro dextra. Hic liberavit Israel de manu Eglon regis
Moab. Cum enim ferret munera populi Israel regi
Eglon, cui tunc populus ille serviebat, sociis cum
reverteretur dimissis, reversus ad Eglon, secreto
eum interfecit, et congregato populo suo Moab expugnavit,
et Israel liberavit. Post cujus mortem Debora
[Delbora] cum Barach perrexit ad pugnam
contra Sisaram principem Jabim Asor, et perterruit
Dominus Sisaram coram Barach, et desilivit de curru
suo, et fugiens pervenit ad tentorium Jahel uxoris
Inde culex tristis, post musca nocivior istis.
Quinta pecus stravit, vesicas sexta creavit.
Pone subit grando, post brucus dente nefando.
Nona tegit solem, primam necat ultima prolem.
Sed quia Scriptura a Moyse et deinceps rerum
summam non secundum patriarcharum generationem,
sed secundum principum narrat successionem,
generationem ipsius Moysi a Jacob ponemus, et sic
deinde sub ipso et sub sequentibus eum duobus, gesta
summatim comprehendemus. Jacob itaque genuit
Levi, et Levi genuit Caath, et Caath genuit
Amram, et Amram genuit Moysen. Sub istius ducatu
fecit multa magnalia in mari Rubro, et deserto.
Aegyptum namque decem supradictis plagis flagellavit,
mare Rubrum coram filiis Israel divisit. In deserto
aquas amaras dulcoravit, et manna de coelo
pluit, quo filios Israel annos quadraginta pavit.
Aquam de petra produxit, populum Amalec superavit,
Legem in monte Horeb dedit, et tabernaculum
foederis et arcam testimonii fieri, et Aaron et filium
ejus in sacerdotium et clerum sibi consecrari jussit.
His ita transactis cum filii Israel, Moyse duce, columna
praecedente de monte, recessissent, denuo
Deus eos cothurnicum carnibus satiavit; Dathan et
Abiron contra Moysen contendentes, terra eos deglutientes
damnavit; et virgam Aaron contra naturam
frondere, florere, fructificare fecit; filios Israel murmurantes
ignis coelestis conflagratione punivit, et
ignitos serpentes eis immisit, et eos a laesione eorum
respectu aenei serpentis sanavit. Eos quoque
ad reditum duodecim exploratorum murmurantes,
annis quadraginta in deserto detinuit. In quibus annis
omnes illi murmuratores et increduli mortui
sunt, et filii eorum interim creverunt, qui postea
terram promissionis possederunt. Og regem Basam,
et Seon regem Amorrhaeorum, militantibus filiis Israel,
Dominus delevit, et Balach, et populum ejus stravit.
Mortuus est autem Aaron in deserto, et sepultus est
in monte Hor, completis quoque annis quadraginta
mortuus est et Moyses in monte Abarim jubente Domino,
et successit ei Josue filius Num.
CAP. VIII. Historia ab Josue usque ad Saulem regem.
Josue populum Dei in terram promissionis introduxit,
et gentes Chananaeorum, reges triginta et
unum in terra illa interfecit, et terram victori populo
divisit. Josue successit Othoniel; hic liberavit
Israel de manu Cusamzachaim regis Mesopotamiae,
et quievit terra quadraginta annis. Post hunc fuit
Aoth de stirpe Gemini, qui utraque manu utebatur
pro dextra. Hic liberavit Israel de manu Eglon regis
Moab. Cum enim ferret munera populi Israel regi
Eglon, cui tunc populus ille serviebat, sociis cum
reverteretur dimissis, reversus ad Eglon, secreto
eum interfecit, et congregato populo suo Moab expugnavit,
et Israel liberavit. Post cujus mortem Debora
[Delbora] cum Barach perrexit ad pugnam
contra Sisaram principem Jabim Asor, et perterruit
Dominus Sisaram coram Barach, et desilivit de curru
suo, et fugiens pervenit ad tentorium Jahel uxoris