PL 18, col. 40
De VII regulis (Tichonius Africanus), J. P. Migne
Non erat,
inquit, finis gentilibus illius: cum esset civitas
unius gentis. Et iterum: Multiplicasti mercatus
tuos super astra coeli, id est, Ecclesiam. Et iterum: Super quem non venit malitia tua semper?
Numquid
potuit unius civitatis malitia, super omnem hominem,
aut semper venisse, nisi illius, quam Cain fratris
sanguine fundavit nomine filii sui, id est, posteritatis?
Manifestius adhuc docet Propheta, Ecclesiam
esse Ninive. Et extendet, inquit, manum suam in Aquilonem
(id est, populum solis alienum adversus Meridianum) et perdet Assyrium
[(Soph. II, 13)]
. Et illud: Ninive, exterminium sine aqua in desertum: et pascentur
in medio ejus greges, omnes bestiae terrae et cameleonti,
et hirci in laquearibus ejus cubabunt, et bestiae
vocem dabunt in fossis ejus, et corvi in portis ejus,
quoniam cedrus altitudo ejus. Civitas contemnens, quae
habitat in spe, quae dicit in corde suo: Ego sum, et non
est post me
[(Ibid., 13, 15)]
. Et adhuc: Quomodo facta
est in exterminio, pascua bestiarum? Omnis, qui transit
per illam, sibilabit et movebit manus suas [(Ib., 15)]
. O illustris et redempta civitas, columba, quae audivit
vocem, non recepit disciplinam, in Domino non est
confisa, et ad Dominum suum non appropinquavit.
Principes ejus in ea, ut leones frementes; judices
ejus, ut lupi Arabiae, non relinquentes in
mane. Prophetae ejus, spiritu elati, viri contemptores.
Sacerdotes ejus prophetant sacra, et
conscelerant
legem; Dominus autem justus, in templo ejus non faciet
injustum [(Soph. III, 1, 5)]
. Aegyptus item bipartita
est. Ecce, inquit, Dominus sedet super nubem
levem, et venit in Aegyptum [(Isa. XIX, 1, 3)]
. [Nubes,
corpus est spirituale post Baptismum, et claritas filii
hominis. Primus est enim adventus Domini jugiter
corpore suo venientis, sicut dicit: Amodo videbitis
venientem in nubibus coeli] et comminuentur manufacta
Aegypti a facie illius, et cor ipsorum minorabitur in
illis, et exsurgent Aegyptii super Aegyptios et expurgabit
homo fratrem suum et homo proximum suum, et
pugnabit civitas contra civitatem, et exsurget gens
super gentem [(Matth. XXIV, 30)]
, id est, Aegyptus super
Aegyptum, et lex supra legem, sensus scilicet
diversitate sub una lege: Et turbabitur spiritus
Aegyptiorum in ipsis, et cogitationes eorum dispergam.
Et postquam nunc generi speciem, nunc genus speciei
miscuisset, adjecit, dicens: Die autem illo erit
altare Domini in regione Aegyptiorum, et tituli ad
terminos ejus Domino. Erit autem in signum in aeternum
Domino, in regione Aegyptiorum [(Isa. XIX, 19)]
.
Non dixit: licebit esse altare ad terminos Aegypti in
aeternum: sed, erit. Ezechiel vero apertius ostendit
totum mundum esse Aegyptum, dicens: O dies!
quia prope est dies Domini, dies nubis, finis gentium
erit: et veniet gladius super Aegyptios. Et jungit speciem: Et erit tumultus in Aethiopia, et cadent vulnerati
in Aegypto, et cadent fundamenta ejus, Persae
et Cretes, et Lydi, et omnes commesticii, et
inquit, finis gentilibus illius: cum esset civitas
unius gentis. Et iterum: Multiplicasti mercatus
tuos super astra coeli, id est, Ecclesiam. Et iterum: Super quem non venit malitia tua semper?
Numquid
potuit unius civitatis malitia, super omnem hominem,
aut semper venisse, nisi illius, quam Cain fratris
sanguine fundavit nomine filii sui, id est, posteritatis?
Manifestius adhuc docet Propheta, Ecclesiam
esse Ninive. Et extendet, inquit, manum suam in Aquilonem
(id est, populum solis alienum adversus Meridianum) et perdet Assyrium
[(Soph. II, 13)]
. Et illud: Ninive, exterminium sine aqua in desertum: et pascentur
in medio ejus greges, omnes bestiae terrae et cameleonti,
et hirci in laquearibus ejus cubabunt, et bestiae
vocem dabunt in fossis ejus, et corvi in portis ejus,
quoniam cedrus altitudo ejus. Civitas contemnens, quae
habitat in spe, quae dicit in corde suo: Ego sum, et non
est post me
[(Ibid., 13, 15)]
. Et adhuc: Quomodo facta
est in exterminio, pascua bestiarum? Omnis, qui transit
per illam, sibilabit et movebit manus suas [(Ib., 15)]
. O illustris et redempta civitas, columba, quae audivit
vocem, non recepit disciplinam, in Domino non est
confisa, et ad Dominum suum non appropinquavit.
Principes ejus in ea, ut leones frementes; judices
ejus, ut lupi Arabiae, non relinquentes in
mane. Prophetae ejus, spiritu elati, viri contemptores.
Sacerdotes ejus prophetant sacra, et
conscelerant
legem; Dominus autem justus, in templo ejus non faciet
injustum [(Soph. III, 1, 5)]
. Aegyptus item bipartita
est. Ecce, inquit, Dominus sedet super nubem
levem, et venit in Aegyptum [(Isa. XIX, 1, 3)]
. [Nubes,
corpus est spirituale post Baptismum, et claritas filii
hominis. Primus est enim adventus Domini jugiter
corpore suo venientis, sicut dicit: Amodo videbitis
venientem in nubibus coeli] et comminuentur manufacta
Aegypti a facie illius, et cor ipsorum minorabitur in
illis, et exsurgent Aegyptii super Aegyptios et expurgabit
homo fratrem suum et homo proximum suum, et
pugnabit civitas contra civitatem, et exsurget gens
super gentem [(Matth. XXIV, 30)]
, id est, Aegyptus super
Aegyptum, et lex supra legem, sensus scilicet
diversitate sub una lege: Et turbabitur spiritus
Aegyptiorum in ipsis, et cogitationes eorum dispergam.
Et postquam nunc generi speciem, nunc genus speciei
miscuisset, adjecit, dicens: Die autem illo erit
altare Domini in regione Aegyptiorum, et tituli ad
terminos ejus Domino. Erit autem in signum in aeternum
Domino, in regione Aegyptiorum [(Isa. XIX, 19)]
.
Non dixit: licebit esse altare ad terminos Aegypti in
aeternum: sed, erit. Ezechiel vero apertius ostendit
totum mundum esse Aegyptum, dicens: O dies!
quia prope est dies Domini, dies nubis, finis gentium
erit: et veniet gladius super Aegyptios. Et jungit speciem: Et erit tumultus in Aethiopia, et cadent vulnerati
in Aegypto, et cadent fundamenta ejus, Persae
et Cretes, et Lydi, et omnes commesticii, et