PL 182, col. 1100
Vita S. Malachiae (Bernardus Claraevallensis), J. P. Migne
praefata civitate Lesmor puellam mutam parentes ejus
in media platea 678 offerunt transeunti, cum multa
supplicatione rogantes ut ei subvenire dignetur.
Stat Malachias, et facta oratione, tangens digito
linguam ejus, sputum misit in os ejus et loquentem
dimisit.
CAPUT XXI. Beneficia moribundis et parturientibus praestita.
47.
Exiens de quadam ecclesia, obvium habuit
hominem cum uxore sua, quae non poterat loqui.
Rogatus ut ejus misereatur, stat in porta, populo
circumstante; et data benedictione super eam, jubet
dominicam dicere orationem. Dixit illa, et populus
benedixit Dominum. In civitate, cui nomen
Oenthreb [ al. Onereb], decumbens lectulo quidam
dives, jam dies duodecim privatus linguae officio, ad
jussionem visitantis se sancti, loquelam recuperat,
eucharistiam sumit: et ita munitus, extremum in
bona confessione efflavit spiritum. O oliva fructifera
in domo Dei! o oleum jucunditatis, ungens et lucens!
Et splendore miraculi illustravit sanos, et
suavitate beneficii unxit infirmum, cui mox morituro
salutarem confitendi et communicandi obtinuit facultatem.
Intravit ad eum quidam de nobilibus, habens
ei aliquid dicere. Qui inter loquendum, fide
plenus, tres juncos pie furatus de lectulo, in quo
ille sedebat, tulit secum: et multa Deus de furto
pietatis est operatus, fide illius, et Praesulis sanctitate.
Forte venerat in civitatem, nomine Duevania. Et
cum sederet ad mensam, ingressus vir nobilis de
civitate ipsa humiliter supplicat pro uxore praegnante,
quae jam solemne omne praeterisset tempus
pariendi, ita ut mirarentur omnes; et nemo, qui aliud
quam vitae periculum crederet imminere. Rogat et
cum eo Neemias, episcopus illius civitatis, qui juxta
eum sedebat: rogant et caeteri, quotquot aderant
simul discumbentes. Tum ille: « Compatior ei, » inquit,
« quod bona mulier sit, et pudica. Et porrigens
viro poculum, cui benedixerat: « Vade, » inquit, « da
illi bibere, sciens eam sumpto benedictionis potu, et
sine mora, et sine periculo parituram. » Factum
est quod praecepit, et nocte ipsa subsecutum est
quod promisit. Sedebat in campo cum Comite Ulydiae
aliqua tractans, et multitudo copiosa circa eos.
Venit mulier gravida, et vere gravis. Indicat se
contra omnes naturae leges retinere partum jam
quindecim mensibus et diebus viginti. Compassus
Malachias super novo et inaudito incommodo, orat,
et mulier parit. Qui aderant, laetati sunt, et mirati
sunt. Omnes enim viderunt, in qua facilitate et velocitate
loco eodem enixa sit, et triste negati partus
periculum miraculo commutatum jucundiori.
CAPUT XXII. Concubinario obstinato exitium denuntiat.
48.
Accidit ibidem quiddam pari quidem miraculo,
sed sorte dispari. Vidit hominem, qui publice tenere
diceretur concubinam fratris; et hic erat miles, minister
Comitis. Et publice conveniens incestuosum,
in media platea 678 offerunt transeunti, cum multa
supplicatione rogantes ut ei subvenire dignetur.
Stat Malachias, et facta oratione, tangens digito
linguam ejus, sputum misit in os ejus et loquentem
dimisit.
CAPUT XXI. Beneficia moribundis et parturientibus praestita.
47.
Exiens de quadam ecclesia, obvium habuit
hominem cum uxore sua, quae non poterat loqui.
Rogatus ut ejus misereatur, stat in porta, populo
circumstante; et data benedictione super eam, jubet
dominicam dicere orationem. Dixit illa, et populus
benedixit Dominum. In civitate, cui nomen
Oenthreb [ al. Onereb], decumbens lectulo quidam
dives, jam dies duodecim privatus linguae officio, ad
jussionem visitantis se sancti, loquelam recuperat,
eucharistiam sumit: et ita munitus, extremum in
bona confessione efflavit spiritum. O oliva fructifera
in domo Dei! o oleum jucunditatis, ungens et lucens!
Et splendore miraculi illustravit sanos, et
suavitate beneficii unxit infirmum, cui mox morituro
salutarem confitendi et communicandi obtinuit facultatem.
Intravit ad eum quidam de nobilibus, habens
ei aliquid dicere. Qui inter loquendum, fide
plenus, tres juncos pie furatus de lectulo, in quo
ille sedebat, tulit secum: et multa Deus de furto
pietatis est operatus, fide illius, et Praesulis sanctitate.
Forte venerat in civitatem, nomine Duevania. Et
cum sederet ad mensam, ingressus vir nobilis de
civitate ipsa humiliter supplicat pro uxore praegnante,
quae jam solemne omne praeterisset tempus
pariendi, ita ut mirarentur omnes; et nemo, qui aliud
quam vitae periculum crederet imminere. Rogat et
cum eo Neemias, episcopus illius civitatis, qui juxta
eum sedebat: rogant et caeteri, quotquot aderant
simul discumbentes. Tum ille: « Compatior ei, » inquit,
« quod bona mulier sit, et pudica. Et porrigens
viro poculum, cui benedixerat: « Vade, » inquit, « da
illi bibere, sciens eam sumpto benedictionis potu, et
sine mora, et sine periculo parituram. » Factum
est quod praecepit, et nocte ipsa subsecutum est
quod promisit. Sedebat in campo cum Comite Ulydiae
aliqua tractans, et multitudo copiosa circa eos.
Venit mulier gravida, et vere gravis. Indicat se
contra omnes naturae leges retinere partum jam
quindecim mensibus et diebus viginti. Compassus
Malachias super novo et inaudito incommodo, orat,
et mulier parit. Qui aderant, laetati sunt, et mirati
sunt. Omnes enim viderunt, in qua facilitate et velocitate
loco eodem enixa sit, et triste negati partus
periculum miraculo commutatum jucundiori.
CAPUT XXII. Concubinario obstinato exitium denuntiat.
48.
Accidit ibidem quiddam pari quidem miraculo,
sed sorte dispari. Vidit hominem, qui publice tenere
diceretur concubinam fratris; et hic erat miles, minister
Comitis. Et publice conveniens incestuosum,