PL 184, col. 483
Scala claustralium (Auctor incertus (Guigo V prior Carthusiae)), J. P. Migne
facere, dicens, Petite, et accipietis; quaerite, et invenietis;
pulsate, et aperietur vobis [(Matth. VII, 7)]
.
Nunc enim regnum coelorum vim patitur, et violenti
rapiunt illud [(Id. XI, 12)] . Ecce ex praesignatis distinctionibus
perspici possunt praedictorum graduum
proprietates, quomodo sibi cohaereant, et quid singuli
in nobis efficiant.
14.
Beatus homo cujus animus, a caeteris negotiis
vacuus, in his quatuor gradibus versari semper desiderat:
qui, venditis universis quae habuit, emit
agrum illum in quo latet thesaurus desiderabilis,
scilicet vacare, et videre quam suavis est Dominus:
qui in primo gradu exercitatus. in secundo circumspectus,
in tertio devotus, in quarto supra se levatus,
per has ascensiones, quas in corde suo disposuit,
ascendet de virtute in virtutem, donec videat
Deum deorum in Sion. Beatus cui in hoc supremo
gradu vel modico tempore conceditur manere, 318
qui vere potest dicere: Ecce sentio gratiam Domini;
ecce cum Petro et Joanne gloriam ejus in
monte contemplor; ecce cum Jacob plerumque
Rachelis amplexibus delector. Sed caveat sibi iste
ne post contemplationem istam, qua elevatus fuerit
usque ad coelos, inordinato casu corruat usque ad
abyssos, nec post Dei visionem ad lascivos mundi
actus et carnis illecebras convertatur. Cum vero
mentis humanae acies infirma veri luminis illustrationem
diutius sustinere non poterit, ad aliquem
trium graduum, per quos ascenderat, leviter et ordinate
descendat: et alternatim modo in uno, modo
in altero, secundum modum liberi arbitrii, pro ratione
loci et temporis demoretur, tanto jam Deo
vicinior, quanto a primo gradu remotior. Sed heu!
fragilis et miserabilis humana conditio! Ecce ductu
rationis et Scripturarum testimoniis aperte videmus
in his quatuor gradibus bonae vitae perfectionem
contineri, et in eis spiritualis hominis exercitium
debere versari. Sed quis est qui hunc vivendi tramitem
teneat? Quis est hic? et laudabimus eum.
Velle multis adjacet, sed perficere paucis. Et utinam
de istis paucis essemus.
CAPUT XIII. Quatuor causae nos ab his quatuor gradibus retrahentes.
15.
Sunt autem quatuor causae, quae retrahunt
nos plerumque ab istis gradibus: scilicet inevitabilis
necessitas, honestae actionis utilitas, humana
infirmitas, mundialis vanitas. Prima est excusabilis;
secunda, tolerabilis; tertia, miserabilis; quarta culpabilis.
Illis enim quos hujusmodi novissima causa
a sancto proposito retrahit, melius erat gloriam Dei
non cognoscere, quam post agnitam retroire. Quam
pulsate, et aperietur vobis [(Matth. VII, 7)]
.
Nunc enim regnum coelorum vim patitur, et violenti
rapiunt illud [(Id. XI, 12)] . Ecce ex praesignatis distinctionibus
perspici possunt praedictorum graduum
proprietates, quomodo sibi cohaereant, et quid singuli
in nobis efficiant.
14.
Beatus homo cujus animus, a caeteris negotiis
vacuus, in his quatuor gradibus versari semper desiderat:
qui, venditis universis quae habuit, emit
agrum illum in quo latet thesaurus desiderabilis,
scilicet vacare, et videre quam suavis est Dominus:
qui in primo gradu exercitatus. in secundo circumspectus,
in tertio devotus, in quarto supra se levatus,
per has ascensiones, quas in corde suo disposuit,
ascendet de virtute in virtutem, donec videat
Deum deorum in Sion. Beatus cui in hoc supremo
gradu vel modico tempore conceditur manere, 318
qui vere potest dicere: Ecce sentio gratiam Domini;
ecce cum Petro et Joanne gloriam ejus in
monte contemplor; ecce cum Jacob plerumque
Rachelis amplexibus delector. Sed caveat sibi iste
ne post contemplationem istam, qua elevatus fuerit
usque ad coelos, inordinato casu corruat usque ad
abyssos, nec post Dei visionem ad lascivos mundi
actus et carnis illecebras convertatur. Cum vero
mentis humanae acies infirma veri luminis illustrationem
diutius sustinere non poterit, ad aliquem
trium graduum, per quos ascenderat, leviter et ordinate
descendat: et alternatim modo in uno, modo
in altero, secundum modum liberi arbitrii, pro ratione
loci et temporis demoretur, tanto jam Deo
vicinior, quanto a primo gradu remotior. Sed heu!
fragilis et miserabilis humana conditio! Ecce ductu
rationis et Scripturarum testimoniis aperte videmus
in his quatuor gradibus bonae vitae perfectionem
contineri, et in eis spiritualis hominis exercitium
debere versari. Sed quis est qui hunc vivendi tramitem
teneat? Quis est hic? et laudabimus eum.
Velle multis adjacet, sed perficere paucis. Et utinam
de istis paucis essemus.
CAPUT XIII. Quatuor causae nos ab his quatuor gradibus retrahentes.
15.
Sunt autem quatuor causae, quae retrahunt
nos plerumque ab istis gradibus: scilicet inevitabilis
necessitas, honestae actionis utilitas, humana
infirmitas, mundialis vanitas. Prima est excusabilis;
secunda, tolerabilis; tertia, miserabilis; quarta culpabilis.
Illis enim quos hujusmodi novissima causa
a sancto proposito retrahit, melius erat gloriam Dei
non cognoscere, quam post agnitam retroire. Quam