PL 184, col. 508

clamaverit, exaudiat illum, quoniam misericors est.
O quanta est misericordia Dei! quam ineffabilis mutatio
dexterae Excelsi! Heri eras in tenebris, hodie
in splendore lucis: heri in ore leonis, hodie in manu
mediatoris: heri in porta inferni, hodie in deliciis
paradisi. Sed quid prosunt hae litterae admonitionis,
nisi deleas de libro conscientiae tuae litteras mortis?
Quid prosunt haec scripta, lecta et intellecta, nisi
temetipsum legas et intelligas? Da ergo operam internae
lectioni, ut legas, inspicias, et cognoscas teipsum:
legas ut diligas Deum, ut pugnes et vincas
mundum et omnem inimicum; quatenus labor convertatur
in requiem, luctus in gaudium, et post tenebras
hujus vitae videas ortum surgentis aurorae;
videas etiam meridianum Solem justitiae, in quo

sponsum cum sponsa prospicies, unum eumdemque
Dominum gloriae, qui vivit et regnat per infinita
saecula. Amen.

imperio eos subjicientes in usum virtutis
inflectimus, dum corpus animo indesinenter, et
animus Deo ex toto subjicitur. His nimirum modis
interior conscientia aedificatur: quam utique bonam
faciunt praeteritorum malorum condigna satisfactio,
et instantium malorum cauta providaque
declinatio. Condigna satisfactio est mala facta corrigere,
et correcta non reiterare. Conscientia vero
perpetua est, quae nunquam finitur, sicut nec
anima. Quae cum sit immortalis, sicut non potest
esse non anima, sic nunquam potest esse
sine conscientia. Conscientia namque est inseparabilis