PL 185, col. 905
)ilitate quam n non et, 8i ur ad- m ma- , hisce canore Aulare o vite multo, it pre. nt, in- 903 ACTA. | | 906 geati .uctu ac gemilibus enarrabilibus in lacrymas A viro sancto ohm convers2, litteras ad ipsum detu- disso0lyerentur.
346. Appetente autem mortis tempore, venisse ad eum lertur nuntius e Lotharingia, ac Duciss#, a PaTROL. CLXNXKXY, lisse. Quid vero in eisdem scripserit, et quid $an- ctus respousi dederit, legi potest- apud Historicum Cigterciensem cap.
» $ LI. Morbus; revelatus obitus ; litter, ut ſertur, ducissz Lotharingice ; virorum illustrium acces- 8us; mors; corpus; miraculis finis impositus per obedientiam. 544. « Modum autem zgritudinis ejus $i quis nosse desiderat, exstat epistola, quam ad amicum quemdam paucissimis diebus ante gacram a nobis profectio- nem $Suam ipse dictavit, » tleste Gaufrido lib.
v, Vite cap. 2, qui eam etiam ibidem recitat. En tibi sequens ex ea fragmentum : « Somnus recessit a me, ne vel beneficio sopiti sensuzedolor unquam recedat.
Defectus stomachi fere totum quod patior es... Pedes et crura intumuerunt , quemadmodum hydropycis contingere solet. Et in bis vumnibus, ne quid lateat amicum de $tatu amici sollicitum, $e- cundum interiorem hominem ( ut minus sapiens dico) spirilus promptus est in carne infirma.
» Epistola porro he erdine 310 siguatur, et inscri- bitur Ad Arnoldum Carnotensem abbatem Bona- vallis, notante Mabillonio, Ernaldum passim appel - lari in vetustis monumentis, ut in Spicilegii to- mo XII, pag.
390, et apud Arnulſum episcopum Lexoviensem, qui ejus epistolas laudat, Omnes ex- cidisse 8ummepore dolemus. Ernaldo librum secun- dum de Vita Bernardi, tribuendum esse, docent Notz ſusiores.
345. Manricus cap. 7, num. 7 et 8, scribit de dua- bus aliis, przter eas, quas diximus revelationibus, - quibus sancki mors prenuntiata fuerit. Proſeramus C cjus verba : « Hoc ips9 tempore in abbatia Clarz- valli proxima, nec $atis certum adhuc in qua fue- rit, quarta de sancti morte revelatio abbatem simul
inftruxit et invilavit, adſuturum, si vellet, obitui Sancto, cui curia omnis coelestis prasens assiste- ret. » Factum narratur ac confirmatur apud Gau- ſridum, lib. v, cap.
3. At sive rem non tam prope - adesse existimaret abbas ille, sive non plenam isti revelationi baberet fidem, sive aliis occuparetur ne- gotiis urgentibus ; hanc monitionem celestem $ub- secuta est alia, de qua Manricus citato num.
8, pre- . Gicti monasterii praposito facta ab ipso S. Bernar- do; quz cum sit breviter relata a laudato mox bio- grapho, eam buc ex ips0 transſfero : « In monasterio predicti illius abbatis, qui sic ejus natalem previ- derat ea nocte, quam nobiscum Pater sanctus mane proſecturus ultimam fecit, venerabili ejus prexposito
apparens, valeſecit illi, et ait : Noveris, quia jam migro, nec ulterius hic morabor. Quod ut ille indi- cvit abbati, accelerans abbas, et Claramvallem ve- niens, ipso die abdatem ganctum, sicut dixerat, re- perit jam migrasse.
» Atque haec quidem quinta re- velatio mortis : uti observat Manricus num. 8, $n- cissimi Patris : et, quantum nos novimus, etiam postrema, que utique accidit ultima nocte, post quam proximo matutino diluculo erat migral::rus 2d Dominum.
346. Appetente autem mortis tempore, venisse ad eum lertur nuntius e Lotharingia, ac Duciss#, a PaTROL. CLXNXKXY, lisse. Quid vero in eisdem scripserit, et quid $an- ctus respousi dederit, legi potest- apud Historicum Cigterciensem cap.
» $ LI. Morbus; revelatus obitus ; litter, ut ſertur, ducissz Lotharingice ; virorum illustrium acces- 8us; mors; corpus; miraculis finis impositus per obedientiam. 544. « Modum autem zgritudinis ejus $i quis nosse desiderat, exstat epistola, quam ad amicum quemdam paucissimis diebus ante gacram a nobis profectio- nem $Suam ipse dictavit, » tleste Gaufrido lib.
v, Vite cap. 2, qui eam etiam ibidem recitat. En tibi sequens ex ea fragmentum : « Somnus recessit a me, ne vel beneficio sopiti sensuzedolor unquam recedat.
Defectus stomachi fere totum quod patior es... Pedes et crura intumuerunt , quemadmodum hydropycis contingere solet. Et in bis vumnibus, ne quid lateat amicum de $tatu amici sollicitum, $e- cundum interiorem hominem ( ut minus sapiens dico) spirilus promptus est in carne infirma.
» Epistola porro he erdine 310 siguatur, et inscri- bitur Ad Arnoldum Carnotensem abbatem Bona- vallis, notante Mabillonio, Ernaldum passim appel - lari in vetustis monumentis, ut in Spicilegii to- mo XII, pag.
390, et apud Arnulſum episcopum Lexoviensem, qui ejus epistolas laudat, Omnes ex- cidisse 8ummepore dolemus. Ernaldo librum secun- dum de Vita Bernardi, tribuendum esse, docent Notz ſusiores.
345. Manricus cap. 7, num. 7 et 8, scribit de dua- bus aliis, przter eas, quas diximus revelationibus, - quibus sancki mors prenuntiata fuerit. Proſeramus C cjus verba : « Hoc ips9 tempore in abbatia Clarz- valli proxima, nec $atis certum adhuc in qua fue- rit, quarta de sancti morte revelatio abbatem simul
inftruxit et invilavit, adſuturum, si vellet, obitui Sancto, cui curia omnis coelestis prasens assiste- ret. » Factum narratur ac confirmatur apud Gau- ſridum, lib. v, cap.
3. At sive rem non tam prope - adesse existimaret abbas ille, sive non plenam isti revelationi baberet fidem, sive aliis occuparetur ne- gotiis urgentibus ; hanc monitionem celestem $ub- secuta est alia, de qua Manricus citato num.
8, pre- . Gicti monasterii praposito facta ab ipso S. Bernar- do; quz cum sit breviter relata a laudato mox bio- grapho, eam buc ex ips0 transſfero : « In monasterio predicti illius abbatis, qui sic ejus natalem previ- derat ea nocte, quam nobiscum Pater sanctus mane proſecturus ultimam fecit, venerabili ejus prexposito
apparens, valeſecit illi, et ait : Noveris, quia jam migro, nec ulterius hic morabor. Quod ut ille indi- cvit abbati, accelerans abbas, et Claramvallem ve- niens, ipso die abdatem ganctum, sicut dixerat, re- perit jam migrasse.
» Atque haec quidem quinta re- velatio mortis : uti observat Manricus num. 8, $n- cissimi Patris : et, quantum nos novimus, etiam postrema, que utique accidit ultima nocte, post quam proximo matutino diluculo erat migral::rus 2d Dominum.