PL 186, col. 644

post longe sunt remotiores, non tamen licet
non contingit, peccare posse. Et utrum sicut boni
possunt peccare, et sic damnari; similiter mali
possunt poenitere, et salvari. Et si juxta Apostolum
omnis creatura Dei bona est, quomodo diabolus
malus sit. Quod si bonus, subduntur multa quae
sequerentur inconvenientia.
CAP. VII.
De caetero autem adjicitur unde Deus
protoplastum, et cur unus unum formaverit. Et
quando infunditur Spiritus. Et quomodo semen liquidum
per membrorum varietatem distinguatur.
Et quomodo seminarium ut per se existat ab utroque
parente separetur. Et quomodo materno conceptui
formam et modum ante vitam vis naturae
dispensat. Et quod corpus morti debetur, anima

vero non; sed in moriente patitur. Et quod tunc
anima corpori addatur cum jam sensificatim digne
debeat homo nuncupari, necessariis evincitur rationibus
et variis.
CAP. VIII.
Quaeritur etiam unde anima veniat, et
falsis refutatis, ostenditur ejus vera origo.
CAP. IX.
Dissertur etiam ubi anima sit creata,
et falsis amotis, in corpore creari tandem ostenditur;
et qualis sit, et unde ei corruptio. Et quomodo
bene condita, cum a corpore molestetur ab initio. Et
quod animae primorum, non a corporibus, sed ab
ipsis corpora esse corrupta.
CAP. X.
Subjicitur autem quid sit homo, et primo
quorumdam sententia ponitur, quam stare nullatenus
posse ostenditur, et quid sit tandem monstratur

evidenter.
CAP. XI.
Annectitur etiam quae ad animam pertineant,
et eorum effectus circa ipsa. Et quod bono
vel malo merito remuneratur. Et quod sensus animae
et instrumenta 5 sunt corporis, unde et ab
illis utraque diversa recipiunt. Et omnes sensus
animam complecti. Et cur dicuntur corporei. Et si
sensus animalis non sunt, quomodo sensibile. Et
si nec animae, nisi in corpore, quomodo extra potest
sentire. Et quid cui tribuatur, cum dicitur animal
sensibile.
CAP. XII.
Deinde autem ostenditur omnes sensus
deservire rationi, et ipsam omnia procurare,
nisi a subditis impediatur. Et ubi est ratio, tantum
discretionem esse, quia tantum meremur. Et quae

retributione carebunt. Et an exterior vel interior an
totus homo discernat. Et quod omnia vitia sunt animae,
et cur quaedam dicantur carnalia. Et quod merito
anima et in se et in corpore cruciatur, et licet
ad ipsum non debeat pertinere, ex corpore sibi anima
laetitiam vel moerorem exaggerabit. Et qualis in
futuro erit noster status.
CAP. XIII.
His subjungitur quando ratio suis cum
comitibus animae adveniat. Et quomodo anima pueri
sit ad imaginem Dei. Et si rationem habet, cur ea
non utitur. Et quod eorum Spiritus brutorum clarescunt
praestantiores.
CAP. XIV