PL 186, col. 660

etiam cum actum non pariat, dicitur. Et quot mortuos
Dominus suscitaverit, et ubi, et quomodo, et
cur sic.
CAP. XLII.
Cur quartum mortuum Dominus non
suscitavit, dicitur postea. Et unde omnis culpa post
baptismum damnatione digna judicatur. Et de eo
qui habitum delinquendi omnino non habet, et ideo
a malo tardatur. Et ideo qui totus haeret delicto,
sola praepeditus necessitate. Et quod perfecta voluntas,
pro facto reputatur. Et quod extrinsecus et
bene et male agitur. Et unde nomen utrumque sortitur.
INCIPIUNT PRAENOTATIONES SEXTAE PARTIS.
. Quinto de filio matri conjugato, utroque
parentelam ignorante.
CAP. XII.
Ostenditur etiam exemplo consanguineorum
ignoranter conjugatorum, aliisque multis
modis, dum animus non est deceptus, opus non
esse malignum, et e converso, mens sordida opus
vitiat. Quod sicut qualitatem, ita ex corde trahit
quantitatem.
CAP. XIII.
Quaeritur etiam qua ratione ex supradictis
eventibus et similibus praedicti, et hujusmodi
debeant judicari nocivi, et quod non rationibus et
exemplis evincitur. Et quod bona dimitti non debeant,
licet inde mala proveniant.
CAP. XIV.
Deinde ostenditur quomodo eventus
se habeant erga illos unde originem trahunt. Et

quod sine crimine illorum contingere possint, diligenter
evincitur, per necessarios usus manducandi et
dormiendi, et per ruricolam qui laborat necessario,
ut victum quaerat. Et quod neglecto quid infortunii
possit contingere, quod usus audet et ratio, sic
agendum quando etiam dimittendum.
CAP. XV.
Dicitur etiam quando negligentia oboriatur.
Et quando poenalis ignorantia. Et quando
infirmitas. Et quando ipsa sit rea. Et quando sit
absoluta. Et unde haec infirmitas et ignorantia eveniant.
Et quod eis obviat gratia Christi. Et an post
fidem maneant, et an noceant ut poenae vel culpae.
Et unde fiant. Et quomodo homo primus sit factus,
et peccaverit, et sit punitus.
CAP. XVI.
Adjicitur ignorantiam et infirmitatem

poenas esse, non culpas. Et quomodo in eas incidatur.
Et quomodo homo gravatus ex origine, deprimatur
dum peccat ex se. Et cur hominum data sit
hebetudo, et aegritudo. Et de ignorantia proveniat
culpa. Et quae non sit exsecrabilis ignorantia. Et de
ignorantia et infirmitate ante baptismum et post.
CAP. XVII.
Deinde dicitur omne genus afflictionis
esse a Deo, et quae mala, et quod homo male
sequitur et male comprehendit, Deus bene tribuit.
CAP. XVIII.
Dehinc ostenditur quomodo his quae
male prosequimur, Deus viam paret acquirendi. Et
quomodo possidemus. Et an faciat Deus in nobis
ignorantiam, et infirmitatem. Et quomodo. Et an