PL 188, col. 625

de Anglia moestus aufugit, multasque regiones pervagatus,
pauper et exosus in exsilio consenuit.
Exhilaratus nacto de rebellibus tropaeo, rex amicos
remuneratur, factiosos convenit, diversisque
modis convictos punivit. Rogerium de Laceio, penitus
exhaeredatum, de Anglia fugavit, et haereditatem
ejus Hugoni, fratri ejus, qui fideliter justitiae
servierat, tribuit. Hugonem, Scrobesburensium
comitem, privatim affatus corripuit, et acceptis
ab eo tribus millibus libris, in amicitiam callide
recepit. Sic et alios plures, ingentem pecuniae massam
accipiendo, castigavit, et pro nobilium reverentia
parentum, qui talionem in Normannia recompensare
possent, velle suum provide dissimulavit.
Tunc Guillelmus de Auco palam de nequitia convictus

fuit; quem rex luminibus privavit, et amputatis
testiculis eviravit. Hoc nimirum Hugone Cestrensium
comite pertulit instigante, cujus sororem
habebat, sed congruam fidem ei non servaverat,
quia secus eam trinam sobolem de pellice genuerat.
Consules et consulares viri netandae conjurationis
gnari incentores erant. Sed prava conspiratione
detecta, secum plura pertractantes erubuerant,
et potentissimo eorum confracto, ne similiter
quaterentur, cantabuerant. Porro haec subtiliter
rex comperiit, et consultu sapientum hujusmodi
viris pepercit. Nec eos ad judicium palam provocavit,
ne furor in pejus augmentaretur, iterumque
in generale faciens contra rempublicam lacesserentur,
et multa multis inde damna, pernicies et luctus

publice gignerentur.
XXII. Discordiae et privata bella inter Normanniae magnates.
Anno ab Incarnatione Domini 1094, rebellium
conatus in Anglia compressus est, et Guillelmus
potens, nullo resistente, in sui regno patris confirmatus