PL 192, col. 1345
De fide catholica et oratione Dominica (Hugo Rothomagensis), J. P. Migne · Vita S. Adjutoris (Hugo Rothomagensis), J. P. Migne
orientis, provectum provectae, complementum perenni
gloria consummandum. Exorta est siquidem
per fidem praesens Ecclesia, patriarcharum et antiquorum
fide progenita, legis censura, et prophetarum
doctrinis educata, apostolorum et evangelistarum
atque doctorum ubique terrarum virtutibus
dilatata, cum Christo Jesu universorum Deo et Domino
sponso suo, stola beatitudinis perornanda.
Nos denique tantae matris filii ab Aegyptia servitute,
digito, signis et prodigiis liberati, dum sub angustia
temporis agno paschali pascimur, septem
dies azymorum observare jubemur, qui cum Apostolo
protestamur, quia Pascha nostrum immolatus
est Christus, unde idem sequitur, dicens: Itaque
In nomine sanctae et individuae Trinitatis. Amen.
Dilectissimis et meritis venerandis totoque sinu
pectoris amplectendis in Christo fratribus coenobitis
monasterii Tironensis in Pertico, HUGO sanctae Rotomagensis
Ecclesiae indignus archiepiscopus, salutem
et sincerae dilectionis affectum.
Magnae charitatis atque dulcedinis vim protulistis,
et voto sollicito ut nascentiam et originem loci vestri
beatae Mariae Magdalenes super Secanam magnis
prodigiis et quamplurimis admirandis fulgentis
miraculis, simulque miracula ipsa in laudem Ecclesiae
certificationemque fidei catholicae monimentis
perpetuis traderemus. Et quidem precibus vestris,
quin ob sui merita dignis non ausim jussibus non
obaudire; nihil etiam dignius litterarum apicibus
commendari putans, quam gloriosissimorum sanctorum
gesta, eorum praecipue qui tam digni fuerunt,
ut Dominum nostrum Jesum Christum videre,
palpare, cum ipso conversari, salubria ejus monita
audire meruerunt. Quis putet aliquem in impetrandis
precibus tam promptum tamque audiendum
esse, quam eum qui Domino tam proximus, ut
actum est, fuerit? Igitur ad promissum veniamus.
In illo tempore quo fulgens in rota saeculi catholica
fides Normannica diffundebatur in tellure, gloriosus
vir et dignissimus Adjutor re et nomine hanc
saeculi profectus est in lucem, cujus gloriosa vita
et vigorem sui nominis exprimit et gratiam magnae
salutis, quia, dum Adjutor diversa superavit vitae
hujus pericula, meritis mundana vicit cuncta impedimenta.
Sicut enim in apostolico fundamento
constat Ecclesia, ut a Christo firma petra Petrus
gloria consummandum. Exorta est siquidem
per fidem praesens Ecclesia, patriarcharum et antiquorum
fide progenita, legis censura, et prophetarum
doctrinis educata, apostolorum et evangelistarum
atque doctorum ubique terrarum virtutibus
dilatata, cum Christo Jesu universorum Deo et Domino
sponso suo, stola beatitudinis perornanda.
Nos denique tantae matris filii ab Aegyptia servitute,
digito, signis et prodigiis liberati, dum sub angustia
temporis agno paschali pascimur, septem
dies azymorum observare jubemur, qui cum Apostolo
protestamur, quia Pascha nostrum immolatus
est Christus, unde idem sequitur, dicens: Itaque
In nomine sanctae et individuae Trinitatis. Amen.
Dilectissimis et meritis venerandis totoque sinu
pectoris amplectendis in Christo fratribus coenobitis
monasterii Tironensis in Pertico, HUGO sanctae Rotomagensis
Ecclesiae indignus archiepiscopus, salutem
et sincerae dilectionis affectum.
Magnae charitatis atque dulcedinis vim protulistis,
et voto sollicito ut nascentiam et originem loci vestri
beatae Mariae Magdalenes super Secanam magnis
prodigiis et quamplurimis admirandis fulgentis
miraculis, simulque miracula ipsa in laudem Ecclesiae
certificationemque fidei catholicae monimentis
perpetuis traderemus. Et quidem precibus vestris,
quin ob sui merita dignis non ausim jussibus non
obaudire; nihil etiam dignius litterarum apicibus
commendari putans, quam gloriosissimorum sanctorum
gesta, eorum praecipue qui tam digni fuerunt,
ut Dominum nostrum Jesum Christum videre,
palpare, cum ipso conversari, salubria ejus monita
audire meruerunt. Quis putet aliquem in impetrandis
precibus tam promptum tamque audiendum
esse, quam eum qui Domino tam proximus, ut
actum est, fuerit? Igitur ad promissum veniamus.
In illo tempore quo fulgens in rota saeculi catholica
fides Normannica diffundebatur in tellure, gloriosus
vir et dignissimus Adjutor re et nomine hanc
saeculi profectus est in lucem, cujus gloriosa vita
et vigorem sui nominis exprimit et gratiam magnae
salutis, quia, dum Adjutor diversa superavit vitae
hujus pericula, meritis mundana vicit cuncta impedimenta.
Sicut enim in apostolico fundamento
constat Ecclesia, ut a Christo firma petra Petrus