PL 197, col. 156
Epistolae (Hildegardis Bingensis), J. P. Migne
elegissent, abbas illius loci, quae de persona monasterii
sui facta fuerat, concedere noluit, sed eamdem
personam eis renuit adhuc assignare. Unde
quoniam praedictis sororibus in his quae ad salutem
pertinent animarum, diligenter convenit provideri,
discretioni tuae per apostolica scripta mandamus
quatenus utramque partem, cum super hoc fueris
requisitus, ad tuam praesentiam convoces, et rationibus
super electione praepositi hinc inde diligentius
intellectis, causam ipsam, justitia mediante, decidas;
et si praedictae sorores de illo monasterio praepositum
habere non potuerint, facias ut saltem de alio
habeant competentem.
EPISTOLA V.
HENRICI ARCHIEPISCOPI MOGUNTINENSIS AD HILDEGARDEM. Ut monialem quamdam, abbatissam electam, permittat abire cum illis qui veniebant ipsam abducturi.
HENRICUS Dei gratia Moguntinae sedis archiepiscopus
HILDEGARDI dilectae magistrae de monte S.
Roberti confessoris, gratiam suam cum paterno affectu.
Cum multa bona et admiranda miracula de te
audiamus, pigritiae nostrae reputandum est, quod te
tam saepe non visitamus ut possemus. Sed plurimis
negotiis impediti, animam ad ea quae aeterna sunt,
vix aliquando et tarde sustollere valemus. Ut autem
ad id veniamus, ad quod intendimus, notum tibi facimus,
quod nuntii quidam religiosi cujusdam nobilis
ecclesiae nobis notae, ad nos pervenerunt, obnixe
rogantes quatenus soror illa quam petunt, quae
apud te in religioso habitu manet eis secundum
electionem suam concedatur in abbatissam. Quod
et nos auctoritate praelationis et paternitatis nostrae
tibi mandamus, et mandando injungimus, ita ut in
praesenti eam quaerentibus et desiderantibus, ad
magisterium suum repraesentes. Quod si feceris,
gratiam nostram deinceps plus, quam hactenus experta
fueris, senties; sin autem, eadem tibi iterum
fortius mandabimus, nec cessabimus dum praecepta
nostra in hoc facto compleas.
RESPONSUM HILDEGARDIS. Exemplo Nabuchodonosor praedicit Henricum dignitate sua privandum, et non diu admodum victurum, prout revera factum est.
Perspicuus fons, qui non est fallax, sed justus, dicit:
Hae causae quae de potestate hujus puellae sunt
allatae, apud Deum inutiles sunt, quoniam ego altus
et profundus et circuiens, qui sum incidens lux,
eas nec constitui, nec elegi, sed factae sunt in conviventi
audacia ignorantium cordium. Omnes fideles
audiant haec in capacibus auribus cordis, et non in
auribus quae foris audiunt, ut pecus quod sonum
capit, et non verbum. Spiritus Dei in zelo dicit: O
pastores, plangite et lugete in hoc tempore, quia
nescitis quid facitis, cum officia in Deo constituta
dispergitis in facultates pecuniae, et in stultitiam
sui facta fuerat, concedere noluit, sed eamdem
personam eis renuit adhuc assignare. Unde
quoniam praedictis sororibus in his quae ad salutem
pertinent animarum, diligenter convenit provideri,
discretioni tuae per apostolica scripta mandamus
quatenus utramque partem, cum super hoc fueris
requisitus, ad tuam praesentiam convoces, et rationibus
super electione praepositi hinc inde diligentius
intellectis, causam ipsam, justitia mediante, decidas;
et si praedictae sorores de illo monasterio praepositum
habere non potuerint, facias ut saltem de alio
habeant competentem.
EPISTOLA V.
HENRICI ARCHIEPISCOPI MOGUNTINENSIS AD HILDEGARDEM. Ut monialem quamdam, abbatissam electam, permittat abire cum illis qui veniebant ipsam abducturi.
HENRICUS Dei gratia Moguntinae sedis archiepiscopus
HILDEGARDI dilectae magistrae de monte S.
Roberti confessoris, gratiam suam cum paterno affectu.
Cum multa bona et admiranda miracula de te
audiamus, pigritiae nostrae reputandum est, quod te
tam saepe non visitamus ut possemus. Sed plurimis
negotiis impediti, animam ad ea quae aeterna sunt,
vix aliquando et tarde sustollere valemus. Ut autem
ad id veniamus, ad quod intendimus, notum tibi facimus,
quod nuntii quidam religiosi cujusdam nobilis
ecclesiae nobis notae, ad nos pervenerunt, obnixe
rogantes quatenus soror illa quam petunt, quae
apud te in religioso habitu manet eis secundum
electionem suam concedatur in abbatissam. Quod
et nos auctoritate praelationis et paternitatis nostrae
tibi mandamus, et mandando injungimus, ita ut in
praesenti eam quaerentibus et desiderantibus, ad
magisterium suum repraesentes. Quod si feceris,
gratiam nostram deinceps plus, quam hactenus experta
fueris, senties; sin autem, eadem tibi iterum
fortius mandabimus, nec cessabimus dum praecepta
nostra in hoc facto compleas.
RESPONSUM HILDEGARDIS. Exemplo Nabuchodonosor praedicit Henricum dignitate sua privandum, et non diu admodum victurum, prout revera factum est.
Perspicuus fons, qui non est fallax, sed justus, dicit:
Hae causae quae de potestate hujus puellae sunt
allatae, apud Deum inutiles sunt, quoniam ego altus
et profundus et circuiens, qui sum incidens lux,
eas nec constitui, nec elegi, sed factae sunt in conviventi
audacia ignorantium cordium. Omnes fideles
audiant haec in capacibus auribus cordis, et non in
auribus quae foris audiunt, ut pecus quod sonum
capit, et non verbum. Spiritus Dei in zelo dicit: O
pastores, plangite et lugete in hoc tempore, quia
nescitis quid facitis, cum officia in Deo constituta
dispergitis in facultates pecuniae, et in stultitiam