PL 198, col. 29
_ CT T——_W CO PT TT” OO $29 DE ORDINE ET HABITU CANONIC. PREM. "230 mus diligenter recitationi-ad mensam : quarto vero, A usque ad vesperam.
Itaque non $olutn temperate ut hi, qui ex consuetudine infirmantar, misericordi= ter tractenlur in victu : quinto quoque, nt delicalis aliquid prz aliis in alimento pariter indulgeatur, et in veslitu : sexto quidem, ne omnes alii simili se - velint modo tractari : septimo autem, ut postquam convaluerint, qui ſucrant zgroti, ad priorem, repa-
ratis viribus, redeant slatiun. Dicit itaque : Carnem res/ram domate QJ$ jejuniis, ef abslinentia escw, ef potus. Tunc caro domatur, cum cjus $1uperbia pro- sternitur. Superbia vero ejus, concypiscentia est : cyjus lerit superbiam potus, cibique parcitas (291).
Et notale, quod nequaquamin verbis istis ſerculorum nu- merum deſinil. non genera ciborum describit. Sedsive. unum, $Sive plura adfuerint fercula ; similiter sivec naum, $ive diversa apposita ſuerint escarum genera: B - quietem corporis simus compositi, simus etiam 8i- .
ita nos alimenta sumere hortatur, ut intlerveniente al:slinentia, caro dometur. Pro eo enim, quod non * Cibus,se4 appetitus in vitioest, nonnulli mulloties et in mullis ſerculis ac ciborum generibus, dum parce $u- munt, carnem $uvam domant: etl nonnulli quandoquein uno tam ſerculo, quam genere, dum nimio rapti desi- derio in vitium gastrimargiz ruunt, eamdcm carnem
g1am, ad contumelias, quibus stimuletur, excitant. Carnes namque Sine culpa Elias sumpsit (111 Reg. xvii, 9): et illicite lenticulam Esau concupiscens, ctiam primogenita amisit (Gen. xxv, 54).
Verumta- men nimis muita fercula, vel genera, aut nimis de- licata quzeritare, nullo modo ad viros pertinet Reli- giosos. Nam horum aliqua pro loco et tempore, pro persona et causa plerumque admittere.
ſorlassis non r-prehendend:e dispensationis ext; sed absque causa r..t:cnabili, importune, et inlemperanter exigere, culpandz sine dubio est superſluitatis. XI. Quantum, inquit, valetudo permillit. Nimirum, quia omne quod est nimium, reriilur in vitium.
Leo. quantum valetudo permillit : ut ne quid nimis (292). In desideriis quippe carnis, fieri curam, Aposlolus velat (Rom. xin, 13). Illaque quantum valetudo per- m.(llit, abstinentia escx et potus caro domanda est, ne $i ultra vires restringatur, ab exercilatione honi operis ſracta, enervetur.
Quando autem aliquis non polest jejunare : non tamen extra horam prandii ali- quid atimentorum sumat, nisi cum &grolat, Anle ap- lum $umendi lempus, viri Religiosi $umere non de-_ beit, maxime cum $ani sunt : mortis quippe senten- tiam Patris ore, ut ait beatus Gregorius, Jonathas meruit: quia,in.qusiu mellis constitutum edenditempus
antecessit. Neque enim huic sententiz eum addixit, quia escam $Sumpsit: $ed quia cam ante horam pra- r1pere, presumpsit. Sententia vero quorumdam est, quod usque ad tertiam, $t extra horam.
Dicunt enim, quod usque ad hanc horam Religioso viro edere, aut bibere non licet, nisi cum -grotet; nam +grotantibus lex. ista posita non est. Illis yero, qui wn jejunant, nec zgrotant, canonicam pro ratione, et causa, reſiciendi asserunt horam, a tertia, usque ad sextam.
Itaque non $olutn temperate ut hi, qui ex consuetudine infirmantar, misericordi= ter tractenlur in victu : quinto quoque, nt delicalis aliquid prz aliis in alimento pariter indulgeatur, et in veslitu : sexto quidem, ne omnes alii simili se - velint modo tractari : septimo autem, ut postquam convaluerint, qui ſucrant zgroti, ad priorem, repa-
ratis viribus, redeant slatiun. Dicit itaque : Carnem res/ram domate QJ$ jejuniis, ef abslinentia escw, ef potus. Tunc caro domatur, cum cjus $1uperbia pro- sternitur. Superbia vero ejus, concypiscentia est : cyjus lerit superbiam potus, cibique parcitas (291).
Et notale, quod nequaquamin verbis istis ſerculorum nu- merum deſinil. non genera ciborum describit. Sedsive. unum, $Sive plura adfuerint fercula ; similiter sivec naum, $ive diversa apposita ſuerint escarum genera: B - quietem corporis simus compositi, simus etiam 8i- .
ita nos alimenta sumere hortatur, ut intlerveniente al:slinentia, caro dometur. Pro eo enim, quod non * Cibus,se4 appetitus in vitioest, nonnulli mulloties et in mullis ſerculis ac ciborum generibus, dum parce $u- munt, carnem $uvam domant: etl nonnulli quandoquein uno tam ſerculo, quam genere, dum nimio rapti desi- derio in vitium gastrimargiz ruunt, eamdcm carnem
g1am, ad contumelias, quibus stimuletur, excitant. Carnes namque Sine culpa Elias sumpsit (111 Reg. xvii, 9): et illicite lenticulam Esau concupiscens, ctiam primogenita amisit (Gen. xxv, 54).
Verumta- men nimis muita fercula, vel genera, aut nimis de- licata quzeritare, nullo modo ad viros pertinet Reli- giosos. Nam horum aliqua pro loco et tempore, pro persona et causa plerumque admittere.
ſorlassis non r-prehendend:e dispensationis ext; sed absque causa r..t:cnabili, importune, et inlemperanter exigere, culpandz sine dubio est superſluitatis. XI. Quantum, inquit, valetudo permillit. Nimirum, quia omne quod est nimium, reriilur in vitium.
Leo. quantum valetudo permillit : ut ne quid nimis (292). In desideriis quippe carnis, fieri curam, Aposlolus velat (Rom. xin, 13). Illaque quantum valetudo per- m.(llit, abstinentia escx et potus caro domanda est, ne $i ultra vires restringatur, ab exercilatione honi operis ſracta, enervetur.
Quando autem aliquis non polest jejunare : non tamen extra horam prandii ali- quid atimentorum sumat, nisi cum &grolat, Anle ap- lum $umendi lempus, viri Religiosi $umere non de-_ beit, maxime cum $ani sunt : mortis quippe senten- tiam Patris ore, ut ait beatus Gregorius, Jonathas meruit: quia,in.qusiu mellis constitutum edenditempus
antecessit. Neque enim huic sententiz eum addixit, quia escam $Sumpsit: $ed quia cam ante horam pra- r1pere, presumpsit. Sententia vero quorumdam est, quod usque ad tertiam, $t extra horam.
Dicunt enim, quod usque ad hanc horam Religioso viro edere, aut bibere non licet, nisi cum -grotet; nam +grotantibus lex. ista posita non est. Illis yero, qui wn jejunant, nec zgrotant, canonicam pro ratione, et causa, reſiciendi asserunt horam, a tertia, usque ad sextam.