PL 199, col. 1002
Entheticus de dogmate philosophorum (Joannes Saresberiensis), J. P. Migne
Subjacet invidiae stimulus sors laeta miserque
Solus ab his liber, solus et hoste caret.
Livor edax alios dum laedere gestit et ignes
Excitat, in primis uritur igne suo,
Confoditurque suis stimulis, se dente cruento
Rodit et impulsu deperit usque suo.
Nemo valet morsus rictumque cavere caninum,
Quos schola, quos claustrum, quos fovet aula nocens.
Hos humilis cautela fugit virtusque probata,
Sed tamen interdum livor utramque ferit.
De Euphorbianis.
Non est apta loqui, sed sordes lingere nata
Lingua loquax, semper ad maledicta procax.
Euphorbi rabies hac peste laborat agitque,
Gratia ne vigeat sive fidelis amor,
Ne qua domus pacem teneat, ne claustra quietem:
Curia ne quaevis tuta manere queat.
Lingua nocens planos incrustat, sancta prophanat
Semper, et in cunctos toxica saeva jacit.
De Baccara.
Quidquid habet, quaecunque potest, exponit et offert
Baccara, teque suis rebus egere vetat,
Grandia promittit, nec parva daturus, amicos
Sic beat, ut nullam sumat egenus opem.
Si petis auxilium, negat hoc, si consulis, haeret,
Ergo quid exspectas? Baccara semper erit.
De Davo.
Garrulitate, dolis conturbans omnia Davus
Omnibus illudit, risus et ipse domus.
Sergiolum cernis gestu promittere Scaevam,
Exspecta modicum, Sardanapalus erit.
De schola Thersitae.
Thersitae similes producit curia multos,
Quos schola, quos urbes, quos fora vana ferunt,
Quos aluit pagus, quos mittit barbara tellus,
Quos Venus in thalamis, castraque Martis habent,
Quos etiam mittunt vivaria rupta virorum,
Cum Venus impellit, cumve Laverna trahit.
Quod mores attendendi.
Depinxi mores hominum, quo cautior esses,
Nam pro persona quisque colendus erit.
Moribus est tribuendus honor cultusque probatis,
Et merito fidei conciliatur amor.
Nam solet interdum vis extorquere timorem,
Sternit et invitos atque subesse facit,
Serviat ut nolens aliis captiva voluntas,
Territa verberibus et stimulata minis,
Solus ab his liber, solus et hoste caret.
Livor edax alios dum laedere gestit et ignes
Excitat, in primis uritur igne suo,
Confoditurque suis stimulis, se dente cruento
Rodit et impulsu deperit usque suo.
Nemo valet morsus rictumque cavere caninum,
Quos schola, quos claustrum, quos fovet aula nocens.
Hos humilis cautela fugit virtusque probata,
Sed tamen interdum livor utramque ferit.
De Euphorbianis.
Non est apta loqui, sed sordes lingere nata
Lingua loquax, semper ad maledicta procax.
Euphorbi rabies hac peste laborat agitque,
Gratia ne vigeat sive fidelis amor,
Ne qua domus pacem teneat, ne claustra quietem:
Curia ne quaevis tuta manere queat.
Lingua nocens planos incrustat, sancta prophanat
Semper, et in cunctos toxica saeva jacit.
De Baccara.
Quidquid habet, quaecunque potest, exponit et offert
Baccara, teque suis rebus egere vetat,
Grandia promittit, nec parva daturus, amicos
Sic beat, ut nullam sumat egenus opem.
Si petis auxilium, negat hoc, si consulis, haeret,
Ergo quid exspectas? Baccara semper erit.
De Davo.
Garrulitate, dolis conturbans omnia Davus
Omnibus illudit, risus et ipse domus.
Sergiolum cernis gestu promittere Scaevam,
Exspecta modicum, Sardanapalus erit.
De schola Thersitae.
Thersitae similes producit curia multos,
Quos schola, quos urbes, quos fora vana ferunt,
Quos aluit pagus, quos mittit barbara tellus,
Quos Venus in thalamis, castraque Martis habent,
Quos etiam mittunt vivaria rupta virorum,
Cum Venus impellit, cumve Laverna trahit.
Quod mores attendendi.
Depinxi mores hominum, quo cautior esses,
Nam pro persona quisque colendus erit.
Moribus est tribuendus honor cultusque probatis,
Et merito fidei conciliatur amor.
Nam solet interdum vis extorquere timorem,
Sternit et invitos atque subesse facit,
Serviat ut nolens aliis captiva voluntas,
Territa verberibus et stimulata minis,