PL 20, col. 1018
Ut- cumque se res habeat, errorem Gennadianum de- texit primus rejecitque accurate vir doctissimus subinde laudatus (9), ad quem proinde lectores remit- limus. Posterius autem opus culum memorat anony- mus Mellicensis (A), cui Bachiarius vir optimi ingen ii dicitur.
Uiriusque porro libelli editionem haud ita pridem adornare aggressus est v. e. cujus modo me- minimus (i), eamque ad mss. codices bibliotheem Ambrosianz , nec non ad anlea vulgata exemplaria exactam, duabus eruditis dissertationibus auxit no- tisque illustravit.
Aique banc praeclaram #&Soccv pre ceteris seligendam duximus , cui præterea Murato- rianas observationes in Bachiarii Fidem subdidimus. clusis evincit eruditissimus Florius (b) : quod utique RK 4.
adducere haud otiosum ſortasse ſuerit, unam alie- ramve animadversionem, quam Petrus Wesselingius in priorem auctoris nostri libellum intexuit epistolæ ad H. Venemam de Aquile in scriptis Philonis Judei ſragmentis, editze Trajecti ad Rhenum eo ipso anno 1748, quo Rome prodiit Floriana Bachiarii editio.
Primum itaque vir eruditus locum excutit (), quem ex II Thessal. u, 5, reſert Bachiarius his verbis (c): Nisi venerit reſuga et discessio : eoque recitato (Ba- chiarius, inquit, quod orationis series liquido ipsa- que ejus #tas maniſestat , in reſuga acquievit : dis- cessio alienæ et nimis officiosx debetur diligentiz.
» Hæc ille. Nolim equidem velut iniquam rejicere om- nino hujusmodi cl. Wesselingii censuram : nonnulla C tamen in eam annotare liceat. Texius Paulinus sie efſertur : iv wi £9 4 anooracia: NVisi venerit dis- cessio.
Ita cum Vulgata semel iterumque Hierony- mus (J. Ruſinus (mn), alii. Sed vetustiore versione usus ſuerit Bachiarius, in qua reſuga legerit, quemadmo- dum legit sane Augustinus (n).
Quz quidem vox, ut advertit Millius (o), ex interpretamento manasse vide- tur vocis &rooracia; , sumptæ pro ipso Antichristo , quomodo explicant Grzci ; qui eo utique sensu, re- ſuga, desertor &roora@rns , dicatur.
Quam in senten- tiam Sedulius Scotus (y): Ouod aulem, inquit, DISCES- $IONEM hic dicit , alibi eum REFUGAM appellavit in Latinis exemplaribus. Utrumque autem ita intelligen- dum est, quod nisi renerit reſuga verilalis , 8ive sui principatus desertor, sive discessio gentilium , eie.
Fid. (1) Hieron. Biblioth. divin. opp. tom. I, pag. 1647, edit. BB. Paris. — Id. epist. 121, ad Algas., quæst. 11, opp. tom. I, pag. 879, edit.
Vallars. Veron. (m) Ruſin. Comment. in Symb. num. 34, p. 97 nov. edit. Veron. N n) Aug. de Civit. Dei lib. xx, cap. 19, opp. tom.
VII, pag. 596, edit. BB. Paris. (o) Mili. N. T. Gr. ad. II Thess. 11, 3, et in Pro- legom. num. 846. 8 (p) Sedul. Collect.
in It Thess. 11, 3, in Biblioth. Paris. 1644. tom. I, pag. 1011.
Uiriusque porro libelli editionem haud ita pridem adornare aggressus est v. e. cujus modo me- minimus (i), eamque ad mss. codices bibliotheem Ambrosianz , nec non ad anlea vulgata exemplaria exactam, duabus eruditis dissertationibus auxit no- tisque illustravit.
Aique banc praeclaram #&Soccv pre ceteris seligendam duximus , cui præterea Murato- rianas observationes in Bachiarii Fidem subdidimus. clusis evincit eruditissimus Florius (b) : quod utique RK 4.
adducere haud otiosum ſortasse ſuerit, unam alie- ramve animadversionem, quam Petrus Wesselingius in priorem auctoris nostri libellum intexuit epistolæ ad H. Venemam de Aquile in scriptis Philonis Judei ſragmentis, editze Trajecti ad Rhenum eo ipso anno 1748, quo Rome prodiit Floriana Bachiarii editio.
Primum itaque vir eruditus locum excutit (), quem ex II Thessal. u, 5, reſert Bachiarius his verbis (c): Nisi venerit reſuga et discessio : eoque recitato (Ba- chiarius, inquit, quod orationis series liquido ipsa- que ejus #tas maniſestat , in reſuga acquievit : dis- cessio alienæ et nimis officiosx debetur diligentiz.
» Hæc ille. Nolim equidem velut iniquam rejicere om- nino hujusmodi cl. Wesselingii censuram : nonnulla C tamen in eam annotare liceat. Texius Paulinus sie efſertur : iv wi £9 4 anooracia: NVisi venerit dis- cessio.
Ita cum Vulgata semel iterumque Hierony- mus (J. Ruſinus (mn), alii. Sed vetustiore versione usus ſuerit Bachiarius, in qua reſuga legerit, quemadmo- dum legit sane Augustinus (n).
Quz quidem vox, ut advertit Millius (o), ex interpretamento manasse vide- tur vocis &rooracia; , sumptæ pro ipso Antichristo , quomodo explicant Grzci ; qui eo utique sensu, re- ſuga, desertor &roora@rns , dicatur.
Quam in senten- tiam Sedulius Scotus (y): Ouod aulem, inquit, DISCES- $IONEM hic dicit , alibi eum REFUGAM appellavit in Latinis exemplaribus. Utrumque autem ita intelligen- dum est, quod nisi renerit reſuga verilalis , 8ive sui principatus desertor, sive discessio gentilium , eie.
Fid. (1) Hieron. Biblioth. divin. opp. tom. I, pag. 1647, edit. BB. Paris. — Id. epist. 121, ad Algas., quæst. 11, opp. tom. I, pag. 879, edit.
Vallars. Veron. (m) Ruſin. Comment. in Symb. num. 34, p. 97 nov. edit. Veron. N n) Aug. de Civit. Dei lib. xx, cap. 19, opp. tom.
VII, pag. 596, edit. BB. Paris. (o) Mili. N. T. Gr. ad. II Thess. 11, 3, et in Pro- legom. num. 846. 8 (p) Sedul. Collect.
in It Thess. 11, 3, in Biblioth. Paris. 1644. tom. I, pag. 1011.