PL 20, col. 105
Chronici (Sulpicius Severus), J. P. Migne
In English: The Sacred History Of Sulpitius Severus 1.17 · The Sacred History Of Sulpitius Severus 1.18 · The Sacred History Of Sulpitius Severus 1.1
assumpto Aaron et Ur spectator pugnae futurus,
simul precandi Dominum gratia, montem
conscendit. Sed cum dubio eventu acies concurrissent,
Moysi precibus victor Jesus hostes in noctem
caecidit. Per idem tempus Jothor Moysi socer cum
filia Sepphora (quae Moysi nupta, proficiscente in
Aegyptum viro domi resederat) liberisque ejus, cognitis
rebus quae per Moysen gerebantur, ad eum
venit. Hujus consilio Moyses ordines populi distribuit:
tribunos centurionesque et decuriones praeficiens,
necessarium disciplinae ritum posteris tradidit.
Jothor in patriam regressus. Exin ad Sinam
montem perventum. Ibi Moyses a Domino monetur,
populus ut sanctificaretur, auditurus Dei voces: idque
sollicite curatum. Sed ubi Deus monti institit,
validis tubarum clangoribus aer quatiebatur, crassaeque
nubes crebris cum fulminibus advolvebantur.
Sed Moyses et Aaron in montis cacumine Dominum
propter, populus circa ima montis constitit. Ita lex
lata multiplex et copiosa Dei verbis, et saepe repetita:
cujus si quis erit curiosior, fontem ipsum
adeat: nos eam breviter perstringimus. Non erunt,
inquit, tibi dei alieni praeter me: Non facies tibi
idolum: Non sumes nomen Dei tui in vanum: Sabbato
nullum opus facies: Honorifica patrem tuum
et matrem tuam: Non occides: Non moechaberis:
Non furtum facies: Non falsum testimonium dices
adversus proximum tuum: Non concupisces quidquam
proximi tui.
XVIII.
His a Deo dictis, cum tubae circumstreperent,
lampades inardescerent, montem fumus obtegeret,
populus prae timore inhorruit, verba Dei
non sustinens; poposcitque a Moyse, ut ipsi tantum
loqueretur Dominus, atque ita audita ad populum
referret. Edicta autem Dei ad Moysen istiusmodi
sunt: Hebraeus puer pecunia emptus, sex annis serviet,
post haec liber erit: sponte autem permanenti
in servitute, auris forabitur. Qui hominem occiderit,
capite poenas luet: qui imprudens, rite exsulerit.
Qui patrem matremve pulsaverit, conviciumque
eis dixerit, capitali supplicio afficitor. Si quis Hebraeum
subreptum vendiderit, morti dabitur. Si quis
servum proprium servamve percusserit, exque eo
ictu obierit, reus judicio fiet. Si quis partum non
deformatum mulieri excusserit, neci dabitur. Si
quis servo oculum aut dentem extorserit, servus
vindicta liberabitur. Taurus si hominem occiderit,
lapidabitur: si dominus sciens bestiae vitium, non
consuluerit, et ipse lapidabitur: aut pretio se redimat,
in quantum accusator poposcerit. Si servum
taurus occiderit, in triginta didrachmis pecunia
domino numerabitur. Si quis defossum lacum non
cooperuerit, pecusque in lacum ceciderit, pretium
pecudis domino dabit. Si taurus alterius taurum occiderit,
pecus venumdabitur, pretiumque domini partientur:
peremptum etiam divident. Quod si dominus
vitium tauri sciens, non consuluerit; taurum dabit.
Si quis vitulum subripuerit, quinque restituet; si
ovem subripuerit, quadrupli poena erit: si viva penes
simul precandi Dominum gratia, montem
conscendit. Sed cum dubio eventu acies concurrissent,
Moysi precibus victor Jesus hostes in noctem
caecidit. Per idem tempus Jothor Moysi socer cum
filia Sepphora (quae Moysi nupta, proficiscente in
Aegyptum viro domi resederat) liberisque ejus, cognitis
rebus quae per Moysen gerebantur, ad eum
venit. Hujus consilio Moyses ordines populi distribuit:
tribunos centurionesque et decuriones praeficiens,
necessarium disciplinae ritum posteris tradidit.
Jothor in patriam regressus. Exin ad Sinam
montem perventum. Ibi Moyses a Domino monetur,
populus ut sanctificaretur, auditurus Dei voces: idque
sollicite curatum. Sed ubi Deus monti institit,
validis tubarum clangoribus aer quatiebatur, crassaeque
nubes crebris cum fulminibus advolvebantur.
Sed Moyses et Aaron in montis cacumine Dominum
propter, populus circa ima montis constitit. Ita lex
lata multiplex et copiosa Dei verbis, et saepe repetita:
cujus si quis erit curiosior, fontem ipsum
adeat: nos eam breviter perstringimus. Non erunt,
inquit, tibi dei alieni praeter me: Non facies tibi
idolum: Non sumes nomen Dei tui in vanum: Sabbato
nullum opus facies: Honorifica patrem tuum
et matrem tuam: Non occides: Non moechaberis:
Non furtum facies: Non falsum testimonium dices
adversus proximum tuum: Non concupisces quidquam
proximi tui.
XVIII.
His a Deo dictis, cum tubae circumstreperent,
lampades inardescerent, montem fumus obtegeret,
populus prae timore inhorruit, verba Dei
non sustinens; poposcitque a Moyse, ut ipsi tantum
loqueretur Dominus, atque ita audita ad populum
referret. Edicta autem Dei ad Moysen istiusmodi
sunt: Hebraeus puer pecunia emptus, sex annis serviet,
post haec liber erit: sponte autem permanenti
in servitute, auris forabitur. Qui hominem occiderit,
capite poenas luet: qui imprudens, rite exsulerit.
Qui patrem matremve pulsaverit, conviciumque
eis dixerit, capitali supplicio afficitor. Si quis Hebraeum
subreptum vendiderit, morti dabitur. Si quis
servum proprium servamve percusserit, exque eo
ictu obierit, reus judicio fiet. Si quis partum non
deformatum mulieri excusserit, neci dabitur. Si
quis servo oculum aut dentem extorserit, servus
vindicta liberabitur. Taurus si hominem occiderit,
lapidabitur: si dominus sciens bestiae vitium, non
consuluerit, et ipse lapidabitur: aut pretio se redimat,
in quantum accusator poposcerit. Si servum
taurus occiderit, in triginta didrachmis pecunia
domino numerabitur. Si quis defossum lacum non
cooperuerit, pecusque in lacum ceciderit, pretium
pecudis domino dabit. Si taurus alterius taurum occiderit,
pecus venumdabitur, pretiumque domini partientur:
peremptum etiam divident. Quod si dominus
vitium tauri sciens, non consuluerit; taurum dabit.
Si quis vitulum subripuerit, quinque restituet; si
ovem subripuerit, quadrupli poena erit: si viva penes