PL 202, col. 407

summo pontifici, fr. PETRUS Cellensium fratrum
minus idoneus abbas, se ipsum cum devotione.
Ubi causae postulandae perorare per se sufficit
praerogativa, solet rogantis etiam minus idonea recipi
persona. Supplet namque dignitas petitionis
insufficientiam postulantis. Praedecessorum vestrorum
privilegiis et beneficiis abbatiam Fontis-Ebraldi
sublimatam et communitam ubique divulgatum et
notum est in partibus nostr i s. Episcopus autem Pictavensis,
cum rigare debuisset et favere plantationi
dexterae Dei et vestrae, nititur libertatem hujus Ecclesiae
diminuere, et contra privilegium consuetum
abbatissam cogit professionem sibi et obedientiam
promittere, quam sibi sedes Petri retinuit.
Gloriam itaque vestram alteri non detis; sed omni

remoto mediatore, propria benedictione et protectione
et abbatissam, et abbatiam ut dignum est,
foveatis.
EPISTOLA IV. AD EUMDEM.
[I, 4] Domino et Patri charissimo ALEXANDRO universalis
Ecclesiae summo pontifici, filius suus PETRUS
Cellensis indignus abbas cum omni dilectione obedientiam,
voluntariam subjectionem.
De multa bonitate vestra plurimum confidens,
etiam pro negotiis aliorum vobis aliquando scripsi.
Nunc vero in propriis vestrum, Pater sanctissime,
cogor expetere pium auxilium. Est autem hujusmodi
pro necessitatibus Ecclesiae nostrae negotium.
Habemus prioratum apud Cantumerulam, in cujus

coemeterio jus sepeliendi omnes qui de castello
sunt, et de quibusdam aliis villis hactenus dignoscuntur
habuisse. Constat etiam antiquitus non
fuisse coemeterium in castello, dum ibi essent canonici
saeculares. Cum autem successissent regulares,
ab antecessore nostro impetratum est, intervenientibus
comite Theobaldo et Hatone episcopo
Trecensi, quatenus ibi fieret coemeterium, tantummodo
ad sepulturam canonicorum et conversorum
suorum. Abbas autem cum canonicis suis contra
pactum veniens, illos etiam, qui tam jure quam
pacto in coemeterio nostro sepeliri debuissent, sepelivit.