PL 202, col. 426
Epistolae (Petrus Cellensis), J. P. Migne
prata misericordiae, et non vere, abscondentes manum
sub ascella, et folia ficus suae turpitudini consuentes,
et consulentes, dicentesque: Pax, pax, et
non est pax [(Ezech. XIII)]
. Haec, domine et Pater charissime,
non ex supercilio Pharisaeorum, sed suavitate
litterarum vestrarum dulciter commonitus rescripserim
vobis. Valete.
EPISTOLA XXIV. AD THOMAM CANCELLARIUM REGIS ANGLIAE.
[I, 27.] Domino et amico suo charissimo Thomae,
cancellario regis Angliae, frater PETRUS humilis
abbas Cellensis, se et sua.
Quem fortuna non extollit prospera, magis pro
humilitate quam pro sublimitate est admirandus.
Gloria in vobis cum prosperitate, ut accepi ab his
qui viderunt et noverunt, ambitiosius quam contentiosius
contendit, nec confundit aliquando superata,
nec unquam insolescit de victoria. Cedit gloria
prosperitati, sed gloriose, sed prospere. Quaelibet
obtineat, humilitatem seu moderationem non
amputat. Gloria accedit, sed non superba; prosperitas
venit, sed non effusa. Inde est quod de nube
tantae sublimitatis ad latibulum nostrae paupertatis
misistis, quia venire non potuistis. Rogastis de familiaritate
et amicitia. Quod rogastis, si admitteretis,
admirationi procul dubio habendum esset, pro
inaequali rogantis et rogati fortuna. Quae enim proportionalitatis
habitudo inter abbatem Cellensem et
cancellarium regis Angliae? Pene non est comparatio,
ubi non est existimationis adaptatio. Secundum
post regem in quatuor regnis, quis te ignorat?
Primum in miseriis fratrum nostrorum, quis me non
reputat? Dicam de compendio, quia quantum de
vobis excellentiora, tanto de me sentio et scio viliora.
Nullo igitur modo ad ingressum amicitiae manum
porrigo; sed si vel de grege accidentalium amicorum
fuero, bene mecum fecisse dignationem vestram
aestimabo. Primitias autem illas non mitto,
quia ampliorem gratiam facere propero. Non habebam
sermones illos magistri G. sed quaero, et
statim scriptorem cum omni instantia huic operi
ad opus vestrum designo. Valete.
EPISTOLA XXIV bis, XXIV ter. AD EUMDEM.
[(Vide Patrologiae t. CXC, inter epist. S. Thomae,
epp. 334, 335, col. 675.)]
EPISTOLA XXV. AD PETRUM VENERABILEM.
sub ascella, et folia ficus suae turpitudini consuentes,
et consulentes, dicentesque: Pax, pax, et
non est pax [(Ezech. XIII)]
. Haec, domine et Pater charissime,
non ex supercilio Pharisaeorum, sed suavitate
litterarum vestrarum dulciter commonitus rescripserim
vobis. Valete.
EPISTOLA XXIV. AD THOMAM CANCELLARIUM REGIS ANGLIAE.
[I, 27.] Domino et amico suo charissimo Thomae,
cancellario regis Angliae, frater PETRUS humilis
abbas Cellensis, se et sua.
Quem fortuna non extollit prospera, magis pro
humilitate quam pro sublimitate est admirandus.
Gloria in vobis cum prosperitate, ut accepi ab his
qui viderunt et noverunt, ambitiosius quam contentiosius
contendit, nec confundit aliquando superata,
nec unquam insolescit de victoria. Cedit gloria
prosperitati, sed gloriose, sed prospere. Quaelibet
obtineat, humilitatem seu moderationem non
amputat. Gloria accedit, sed non superba; prosperitas
venit, sed non effusa. Inde est quod de nube
tantae sublimitatis ad latibulum nostrae paupertatis
misistis, quia venire non potuistis. Rogastis de familiaritate
et amicitia. Quod rogastis, si admitteretis,
admirationi procul dubio habendum esset, pro
inaequali rogantis et rogati fortuna. Quae enim proportionalitatis
habitudo inter abbatem Cellensem et
cancellarium regis Angliae? Pene non est comparatio,
ubi non est existimationis adaptatio. Secundum
post regem in quatuor regnis, quis te ignorat?
Primum in miseriis fratrum nostrorum, quis me non
reputat? Dicam de compendio, quia quantum de
vobis excellentiora, tanto de me sentio et scio viliora.
Nullo igitur modo ad ingressum amicitiae manum
porrigo; sed si vel de grege accidentalium amicorum
fuero, bene mecum fecisse dignationem vestram
aestimabo. Primitias autem illas non mitto,
quia ampliorem gratiam facere propero. Non habebam
sermones illos magistri G. sed quaero, et
statim scriptorem cum omni instantia huic operi
ad opus vestrum designo. Valete.
EPISTOLA XXIV bis, XXIV ter. AD EUMDEM.
[(Vide Patrologiae t. CXC, inter epist. S. Thomae,
epp. 334, 335, col. 675.)]
EPISTOLA XXV. AD PETRUM VENERABILEM.