PL 202, col. 873
Sermones (Petrus Cellensis), J. P. Migne
Ecclesiae etiam nulla in aromatibus se conferre
potuit secta gentilium, Judaeorum et haereticorum;
uterque hortus est irriguus, fertilis, amoenus, solitarius,
tutus, consolatorius, deliciosus. Irriguus est
superiori et inferiori irriguo, id est deitate Christi
et humanitate, vel angelica et humana devotione.
Fertilis, quia fertilitate sua etiam filios corvorum
pascit, dum escam populis Aethiopum, id est carnem
et sanguinem Christi, peccata sua confitentibus et
vere poenitentibus praeparat. Amoenus, quia verna
temperies, flante austro, varios profert colores, ut
coeli picturam postponas, si templum virginale et
ecclesiasticum oculo pudico et sagaci revolvas.
Solitarius, quia unus solo singularis segregatus a
peccatoribus, Jesus totum quod est Virginis et
Ecclesiae sic occupat, ut socium non admittat;
unde: Audi Israel, Deus tuus, Deus unus est [(Deut.
VI, 4)]
. Tutus, quia turris fortitudinis a facie inimici,
mille clypei pendent ex ea, et a sexaginta ex
fortissimis Israel vallatur et servatur. Consolatorius,
quia Deus totius consolationis et Angelus
magni consilii noscitur ex ea, et usque ad consummationem
saeculi manet cum ea. Deliciosus, quia
Virgo speciosa facta est in deliciis tuis, quae potestate
et dignitate regia, nihil in apothecis coelestibus
est, quod non voluntati et usui ejus exponatur.
SERMO LXXVI. DE SANCTO BERNARDO ABBATE CLARAVALLAE I.
Ecce vere Israelita in quo dolus non est, etc. [(Joan. I, 47.)]
Jacob post longa servitia, post diuturna exsilia,
post suscepta ex uxoribus chara pignora, post gregum,
servorum et ancillarum acquisita emolumenta,
ad domum patris et ad terram nativitatis suae revertitur;
sed in itinere occursu Esau fratris sui
primogeniti terretur. Cum anima saeculari conversatione
taedio affecta, annos aeternos recogitando
coelestem habitationem concupiscit, et parturiens
ingemiscit, clamans: Infelix ego homo! quis me liberabit
de corpore mortis hujus? [(Rom. VII, 24)]
et: Heu me! quia incolatus meus prolongatus est
[(Psal.
CXIX, 5)]
; et: Quando veniam et apparebo ante faciem
Dei? [(Psal. XLI, 3)]
et: Fuerunt mihi lacrymae
meae panes die ac nocte [(ibid., 4)]
. Disponit itaque
domui suae, et mercedes laborum suorum non in
sacculo pertuso collocat, humanam ex his gloriam
aucupando, et non recte dividendo; sed ordinat
familiam ut castrorum aciem, sed greges distinguit
in numero, sed munera appendit in pondere, sed
spatia inter gregem et gregem interponit in mensura,
sed lampades operum suorum ornat cum oleo
purae conscientiae; et junco purgatae per confessionem
animae. Ecce vir prudens metitur fratris mores
oblatis muneribus, dans pecuniam ut acquirat
gratiam. Ordine regulari incedere facit non solum
homines, sed et greges, ut appareat quantus ordo
in ejus mente servetur, de cujus plenitudine et animalia
ordinantur.
Transducit vadum Jaboc quod interpretatur lucta
potuit secta gentilium, Judaeorum et haereticorum;
uterque hortus est irriguus, fertilis, amoenus, solitarius,
tutus, consolatorius, deliciosus. Irriguus est
superiori et inferiori irriguo, id est deitate Christi
et humanitate, vel angelica et humana devotione.
Fertilis, quia fertilitate sua etiam filios corvorum
pascit, dum escam populis Aethiopum, id est carnem
et sanguinem Christi, peccata sua confitentibus et
vere poenitentibus praeparat. Amoenus, quia verna
temperies, flante austro, varios profert colores, ut
coeli picturam postponas, si templum virginale et
ecclesiasticum oculo pudico et sagaci revolvas.
Solitarius, quia unus solo singularis segregatus a
peccatoribus, Jesus totum quod est Virginis et
Ecclesiae sic occupat, ut socium non admittat;
unde: Audi Israel, Deus tuus, Deus unus est [(Deut.
VI, 4)]
. Tutus, quia turris fortitudinis a facie inimici,
mille clypei pendent ex ea, et a sexaginta ex
fortissimis Israel vallatur et servatur. Consolatorius,
quia Deus totius consolationis et Angelus
magni consilii noscitur ex ea, et usque ad consummationem
saeculi manet cum ea. Deliciosus, quia
Virgo speciosa facta est in deliciis tuis, quae potestate
et dignitate regia, nihil in apothecis coelestibus
est, quod non voluntati et usui ejus exponatur.
SERMO LXXVI. DE SANCTO BERNARDO ABBATE CLARAVALLAE I.
Ecce vere Israelita in quo dolus non est, etc. [(Joan. I, 47.)]
Jacob post longa servitia, post diuturna exsilia,
post suscepta ex uxoribus chara pignora, post gregum,
servorum et ancillarum acquisita emolumenta,
ad domum patris et ad terram nativitatis suae revertitur;
sed in itinere occursu Esau fratris sui
primogeniti terretur. Cum anima saeculari conversatione
taedio affecta, annos aeternos recogitando
coelestem habitationem concupiscit, et parturiens
ingemiscit, clamans: Infelix ego homo! quis me liberabit
de corpore mortis hujus? [(Rom. VII, 24)]
et: Heu me! quia incolatus meus prolongatus est
[(Psal.
CXIX, 5)]
; et: Quando veniam et apparebo ante faciem
Dei? [(Psal. XLI, 3)]
et: Fuerunt mihi lacrymae
meae panes die ac nocte [(ibid., 4)]
. Disponit itaque
domui suae, et mercedes laborum suorum non in
sacculo pertuso collocat, humanam ex his gloriam
aucupando, et non recte dividendo; sed ordinat
familiam ut castrorum aciem, sed greges distinguit
in numero, sed munera appendit in pondere, sed
spatia inter gregem et gregem interponit in mensura,
sed lampades operum suorum ornat cum oleo
purae conscientiae; et junco purgatae per confessionem
animae. Ecce vir prudens metitur fratris mores
oblatis muneribus, dans pecuniam ut acquirat
gratiam. Ordine regulari incedere facit non solum
homines, sed et greges, ut appareat quantus ordo
in ejus mente servetur, de cujus plenitudine et animalia
ordinantur.
Transducit vadum Jaboc quod interpretatur lucta