PL 21, col. 302
De benedictionibus patriarcharum (Rufinus Aquileiensis), J. P. Migne
in Graeco βλαστὸν dicitur, quod magis virgultum,
vel ramus recte interpretatur, qui de radice repullulare,
vel de ipso robore arboris solet. Ex quo ergo
virgulto, vel ex quo ramo Judas ascendisse dicetur,
vel quomodo recumbens dormisse ut leo, et ut catulus
leonis, ita ut quaeratur, quis eum suscitet?
Nisi forte aliquis vim faciens, velit ita adseverare:
Ex germine processisse Judam, id est, ut superius
diximus, ex virgulto vel ex ramo, quod de ipsa patris
fortitudine et virtute significet: quique virtutis
confidentia recubet et quiescat, ut leo et ut catulus
leonis; nec eum ausus sit aliquis suscitare, dum pro
magnitudine virium, et potentia beatorum suscitare
eum nullus audeat ad praelia. Sed multo convenientius
aptabitur huic loco mystica expositio, in qua
catulus leonis, Christus, non solum φυσικῶς, verumetiam τροπικῶς
designatur. Nam Physiologus de catulo
leonis haec scribit, Quod cum natus fuerit, tribus
diebus ac tribus noctibus dormiat: tum deinde patris
fremitu vel mugitu, tanquam tremefactus cubilis locus,
suscitet catulum dormientem. Iste ergo catulus ascendit
ex germine: ex Virgine enim natus est, non ex semine,
sed ex virgine absque concubitu virili, et absque
semine naturali Christus. Velut virgultum, sive
ramus, 9 in quo manifestissime et veritas carnis
adsumtae ex Virgine declaratur in sacrosancto germine,
et a contagio carnalis et humani seminis excusatur. Recumbens dormisti ut leo, et sicut catulus
leonis.
Manifeste recubuisse et dormisse, dictum de
passione mortis ostenditur. Sed videamus quare ut
leo, et ut catulus leonis, dormit. De catuli quidem
somno jam superius dictum est, quod valde convenienter
adaptatur Christo, qui tribus diebus et tribus
noctibus in corde terrae sepultus, somnum mortis
implevit. Ut leo autem, hoc modo debere intelligi
arbitror: Mors Christi oppressio et triumphus daemonum
fuit, omnem namque praedam, quam leo ille
contrarius invaserat, prostrato homine et dejecto,
hic leo noster eripuit: denique rediens ab inferis,
vel ramus recte interpretatur, qui de radice repullulare,
vel de ipso robore arboris solet. Ex quo ergo
virgulto, vel ex quo ramo Judas ascendisse dicetur,
vel quomodo recumbens dormisse ut leo, et ut catulus
leonis, ita ut quaeratur, quis eum suscitet?
Nisi forte aliquis vim faciens, velit ita adseverare:
Ex germine processisse Judam, id est, ut superius
diximus, ex virgulto vel ex ramo, quod de ipsa patris
fortitudine et virtute significet: quique virtutis
confidentia recubet et quiescat, ut leo et ut catulus
leonis; nec eum ausus sit aliquis suscitare, dum pro
magnitudine virium, et potentia beatorum suscitare
eum nullus audeat ad praelia. Sed multo convenientius
aptabitur huic loco mystica expositio, in qua
catulus leonis, Christus, non solum φυσικῶς, verumetiam τροπικῶς
designatur. Nam Physiologus de catulo
leonis haec scribit, Quod cum natus fuerit, tribus
diebus ac tribus noctibus dormiat: tum deinde patris
fremitu vel mugitu, tanquam tremefactus cubilis locus,
suscitet catulum dormientem. Iste ergo catulus ascendit
ex germine: ex Virgine enim natus est, non ex semine,
sed ex virgine absque concubitu virili, et absque
semine naturali Christus. Velut virgultum, sive
ramus, 9 in quo manifestissime et veritas carnis
adsumtae ex Virgine declaratur in sacrosancto germine,
et a contagio carnalis et humani seminis excusatur. Recumbens dormisti ut leo, et sicut catulus
leonis.
Manifeste recubuisse et dormisse, dictum de
passione mortis ostenditur. Sed videamus quare ut
leo, et ut catulus leonis, dormit. De catuli quidem
somno jam superius dictum est, quod valde convenienter
adaptatur Christo, qui tribus diebus et tribus
noctibus in corde terrae sepultus, somnum mortis
implevit. Ut leo autem, hoc modo debere intelligi
arbitror: Mors Christi oppressio et triumphus daemonum
fuit, omnem namque praedam, quam leo ille
contrarius invaserat, prostrato homine et dejecto,
hic leo noster eripuit: denique rediens ab inferis,