PL 21, col. 472
Historia ecclesiastica (Rufinus Aquileiensis), J. P. Migne
nunc ore omnium celebrantur. Tales igitur in illis
adhuc temporibus permulti viri in Ecclesiis Domini
refulgebant, ex quibus plurimi in illo Concilio fuerunt.
Sed et Athanasius eodem tempore Alexandri
diaconus Alexandrini Episcopi, aderat consiliis senem
quamplurimis juvans. Interea per dies singulos agitabatur
conventus, nec facile aut temere de re tanta
statuere audebant. Evocabatur frequenter Arius in
Concilium, et assiduo tractatu assertiones ejus discutiebantur,
et quid adversum haec teneri deberet, aut
statui, summa cum libratione quaerebatur. Verum
post diutinum multumque tractatum placet omnibus,
ac velut uno cunctorum ore et corde decernitur ὁμοούσιον
scribi debere, idest, ejusdem cum Patre
substantiae Filium confiteri, idque firmissima omnium
sententia pronuntiatur. Decem et septem soli tunc
fuisse dicuntur, quibus Arii fides magis placeret,
extrinsecus creatum Dei Filium ex nullis substantibus,
et non ex ipsa Patris deitate progenitum confirmantes.
Defertur ad Constantinum sacerdotalis
Concilii sententia. Ille tanquam a Deo prolatam veneratur.
Cui si quis tentasset obniti, velut contra
divina statuta venientem, in exilium se protestatur
acturum. Sex igitur soli cum Ario se patiuntur expelli:
reliqui vero undecim, consilio inter se habito,
adquiescunt ad subscribendum manu sola, non mente.
Cujus simulationis auctor praecipue extitit Nicomediae
Episcopus Eusebius. Interim quoquo modo aliis
veritate, aliis simulatione (sicut post exitus docuit)
subscribentibus, et de singulis quibusque Ecclesiasticis
observationibus certa statuta figentibus, Concilium
diremptum est. Exemplum autem expositionis
fidei eorum, qui convenerant, infra scriptum
est.
CAPUT VI. Exemplum fidei Nicaenae [(Ann. 324.)]
.
224 Credimus in unum Deum, Patrem Omnipotentem,
omnium visibilium et invisibilium factorem.
Et in unum Dominum nostrum Jesum Christum,
Filium Dei, de Patre natum Unigenitum, idest, de
substantia Patris, Deum ex Deo, lumen ex lumine,
Deum verum ex Deo vero, natum, non factum, ὁμοούσιον
Patri, hoc est, ejusdem cum Patre substantiae:
per quem omnia facta sunt, quae in caelo et
adhuc temporibus permulti viri in Ecclesiis Domini
refulgebant, ex quibus plurimi in illo Concilio fuerunt.
Sed et Athanasius eodem tempore Alexandri
diaconus Alexandrini Episcopi, aderat consiliis senem
quamplurimis juvans. Interea per dies singulos agitabatur
conventus, nec facile aut temere de re tanta
statuere audebant. Evocabatur frequenter Arius in
Concilium, et assiduo tractatu assertiones ejus discutiebantur,
et quid adversum haec teneri deberet, aut
statui, summa cum libratione quaerebatur. Verum
post diutinum multumque tractatum placet omnibus,
ac velut uno cunctorum ore et corde decernitur ὁμοούσιον
scribi debere, idest, ejusdem cum Patre
substantiae Filium confiteri, idque firmissima omnium
sententia pronuntiatur. Decem et septem soli tunc
fuisse dicuntur, quibus Arii fides magis placeret,
extrinsecus creatum Dei Filium ex nullis substantibus,
et non ex ipsa Patris deitate progenitum confirmantes.
Defertur ad Constantinum sacerdotalis
Concilii sententia. Ille tanquam a Deo prolatam veneratur.
Cui si quis tentasset obniti, velut contra
divina statuta venientem, in exilium se protestatur
acturum. Sex igitur soli cum Ario se patiuntur expelli:
reliqui vero undecim, consilio inter se habito,
adquiescunt ad subscribendum manu sola, non mente.
Cujus simulationis auctor praecipue extitit Nicomediae
Episcopus Eusebius. Interim quoquo modo aliis
veritate, aliis simulatione (sicut post exitus docuit)
subscribentibus, et de singulis quibusque Ecclesiasticis
observationibus certa statuta figentibus, Concilium
diremptum est. Exemplum autem expositionis
fidei eorum, qui convenerant, infra scriptum
est.
CAPUT VI. Exemplum fidei Nicaenae [(Ann. 324.)]
.
224 Credimus in unum Deum, Patrem Omnipotentem,
omnium visibilium et invisibilium factorem.
Et in unum Dominum nostrum Jesum Christum,
Filium Dei, de Patre natum Unigenitum, idest, de
substantia Patris, Deum ex Deo, lumen ex lumine,
Deum verum ex Deo vero, natum, non factum, ὁμοούσιον
Patri, hoc est, ejusdem cum Patre substantiae:
per quem omnia facta sunt, quae in caelo et