PL 212, col. 495
Sermones (Helinandus Frigidi Montis), J. P. Migne
nobis Salvatorem generans, humanitate lacteum, et
vita coelestem, innocentia candidum, indulgentia
dulcem, misericordia copiosum, justitia insignem,
humilitate parvulum, potestate sublimem; parvum
in praesepio infantulum, et amabilem nimis; magnum
in coelo, et laudabilem nimis. Haec ergo terra
venientem super se bibens imbrem sancti Spiritus,
pluviam voluntariam, quam segregavit Deus haereditati
suae
[(Psal. LXVII)]
, omni benedictione spirituali
repleta est in caelestibus in Christo, et irrigata tanquam
paradisus Dei, de quo produxit nobis Deus
omne lignum pulchrum visu, et ad vescendum suave;
et nostrae redemptionis pretium in statera crucis
appensum, et fructum triplicem, id est formam
omnis justitiae et perfectionis exemplum, tanquam
lignum vitae, quod est in medio paradisi; et valde
necessarium potentissimae intercessionis auxilium,
tanquam fontem qui dividitur in quatuor loca vel
tempora: primo in lapsu culpae, ut statim resurgamus
per poenitentiam; secundo in statu innocentiae,
ne denuo corruamus per culpam; tertio in
egressu animae, ut eruamur a rugientibus praeparatis
ad escam; quarto in prolatione sententiae,
ut minus longam vel asperam, quam meruimus,
poenam purgatorii sentiamus. O vere terram fertilem,
quae tantos et tales fructus affert! Haec est
terra viventium, id est poenitentium. Sicut enim
peccatum cum consummatum fuerit, generat mortem,
sic poenitentia cum consummata fuerit, vitam
restituit. Nam in quacunque die peccator ingemuerit,
salvus erit. Et sicut anima quae peccaverit,
ipsa morietur; sic Cum aversus fuerit impius ab
impietate sua quam operatus est, et fecerit judicium
et justiam, vita vivet, et non morietur. Nolo, inquit, mortem peccatoris; sed ut convertatur, et vivat [(Ezech. VIII)]
.
Beati viventes, qui in hac terra plantati
sunt, famem et inopiam deinceps non passuri;
beatiores autem, qui de hac terra fecundati sunt,
et in ejus possessionem jam missi, nullas deinceps
calumnias vel hominum vel daemonum audituri.
In hac terra plantantur Cistercienses, qui magnae
huic dominae faciunt homagium, et ejus servitutem
perpetuam profitentur. Hanc enim solam ordo noster
in advocatam elegit, quae omnes suas ecclesias
in illius nomine intitulatas decrevit. Hanc autem
terram in feodum accipiunt, et in ejus possessionem
mittuntur, qui in nostro ordine cum bona
conscientia defunguntur. Sicut autem huic reginae
securitatem facimus de suo servitio in professione
nostra, sic et ipsa nobis securitatem facit de feodo
nostro in charta sua, id est in brevibus quae fiunt
pro defunctis: ubi dulce nomen Mariae, et ejusdem
inviolabilis sigilli confirmatio hoc modo recitatur:
Eo die obiit frater ille monachus vel conversus
sanctae Mariae de Fremont. Hujus solius instrumenti
recitatio omnem calumniantis improbitatem reprimit,
omne os loquentium iniquitatem obstruit,
vita coelestem, innocentia candidum, indulgentia
dulcem, misericordia copiosum, justitia insignem,
humilitate parvulum, potestate sublimem; parvum
in praesepio infantulum, et amabilem nimis; magnum
in coelo, et laudabilem nimis. Haec ergo terra
venientem super se bibens imbrem sancti Spiritus,
pluviam voluntariam, quam segregavit Deus haereditati
suae
[(Psal. LXVII)]
, omni benedictione spirituali
repleta est in caelestibus in Christo, et irrigata tanquam
paradisus Dei, de quo produxit nobis Deus
omne lignum pulchrum visu, et ad vescendum suave;
et nostrae redemptionis pretium in statera crucis
appensum, et fructum triplicem, id est formam
omnis justitiae et perfectionis exemplum, tanquam
lignum vitae, quod est in medio paradisi; et valde
necessarium potentissimae intercessionis auxilium,
tanquam fontem qui dividitur in quatuor loca vel
tempora: primo in lapsu culpae, ut statim resurgamus
per poenitentiam; secundo in statu innocentiae,
ne denuo corruamus per culpam; tertio in
egressu animae, ut eruamur a rugientibus praeparatis
ad escam; quarto in prolatione sententiae,
ut minus longam vel asperam, quam meruimus,
poenam purgatorii sentiamus. O vere terram fertilem,
quae tantos et tales fructus affert! Haec est
terra viventium, id est poenitentium. Sicut enim
peccatum cum consummatum fuerit, generat mortem,
sic poenitentia cum consummata fuerit, vitam
restituit. Nam in quacunque die peccator ingemuerit,
salvus erit. Et sicut anima quae peccaverit,
ipsa morietur; sic Cum aversus fuerit impius ab
impietate sua quam operatus est, et fecerit judicium
et justiam, vita vivet, et non morietur. Nolo, inquit, mortem peccatoris; sed ut convertatur, et vivat [(Ezech. VIII)]
.
Beati viventes, qui in hac terra plantati
sunt, famem et inopiam deinceps non passuri;
beatiores autem, qui de hac terra fecundati sunt,
et in ejus possessionem jam missi, nullas deinceps
calumnias vel hominum vel daemonum audituri.
In hac terra plantantur Cistercienses, qui magnae
huic dominae faciunt homagium, et ejus servitutem
perpetuam profitentur. Hanc enim solam ordo noster
in advocatam elegit, quae omnes suas ecclesias
in illius nomine intitulatas decrevit. Hanc autem
terram in feodum accipiunt, et in ejus possessionem
mittuntur, qui in nostro ordine cum bona
conscientia defunguntur. Sicut autem huic reginae
securitatem facimus de suo servitio in professione
nostra, sic et ipsa nobis securitatem facit de feodo
nostro in charta sua, id est in brevibus quae fiunt
pro defunctis: ubi dulce nomen Mariae, et ejusdem
inviolabilis sigilli confirmatio hoc modo recitatur:
Eo die obiit frater ille monachus vel conversus
sanctae Mariae de Fremont. Hujus solius instrumenti
recitatio omnem calumniantis improbitatem reprimit,
omne os loquentium iniquitatem obstruit,