PL 22, col. 418
Epistolae (Hieronymus Stridonensis), J. P. Migne
In English: The Letters of St. Jerome 22.32 · The Letters of St. Jerome 22.33 · The Letters of St. Jerome 22.0
Inficiuntur membranae colore purpureo. Aurum
liquescit in litteras, gemmis codices vestiuntur, et
nudus ante fores earum Christus emoritur. Cum
manum egenti porrexerint, buccinant. Cum ad agapen
vocaverint, praeco conducitur. Vidi nuper (nomen
taceo, ne Satyram putes) nobilissimam mulierum
Romanarum in Basilica Beati Petri, semiviris antecedentibus,
propria manu, quo religiosior putaretur,
singulos nummos dispertire pauperibus. Interea
[ut usu nosse perfacile est] anus quaedam annis pannisque
obsita praecucurrit, ut alterum nummum acciperet:
ad quam cum ordine pervenisset, pugnus
porrigitur pro denario, et tanti criminis reus sanguis
effunditur. Radix omnium malorum est avaritia,
ideoque ab Apostolo idolorum servitus appellatur.
Quaere primum regnum Dei, et haec omnia apponentur
tibi. Non occidet fame animam justam Dominus.
« Junior fui, et senui, et non vidi justum derelictum,
neque semen ejus quaerens panem » [(Ps. 36. 25)] .
Elias corvis ministrantibus pascitur. Vidua Sareptana,
ipsa cum filiis nocte moritura, Prophetam pascit
esuriens: et mirum in modum capsace completo,
qui alendus venerat, alit. Petrus Apostolus
inquit: « Argentum, et aurum non habeo, quod autem
habeo, hoc tibi do. In nomine Domini Jesu
surge, et ambula » [(Act. 3. 6)] . At nunc multi, licet
sermone taceant, opere loquuntur: Fidem et misericordiam
non habeo: quod autem habeo, argentum
et aurum, hoc tibi non do. « Habentes autem victum
et vestitum, his 118 contenti sumus » [(1. Tim. 6.
8)] . Audi Jacob, quid sua oratione postulet: « Si fuerit
Dominus meus mecum, et servaverit me in via hac, per
quam ego iter facio, et dederit mihi panem ad manducandum,
et vestitum ad vestiendum » [(Gen. 28.
20)] . Tantum necessaria deprecatus est: et post
annos viginti dives dominus, et ditior pater, ad terram
revertitur Chanaan. Infinita de Scripturis exempla
suppetunt, quae avaritiam doceant esse fugiendam.
33.
Verum quia nunc ex parte de ea dicitur (et
suo, si Christus annuerit volumini reservatur) quid
ante non plures annos Nitriae gestum sit, referemus.
Quidam ex fratribus parcior magis quam avarior,
et nesciens triginta argenteis Dominum venditum,
centum solidos, quos lino texendo acquisierat,
moriens dereliquit. Initum est inter Monachos consilium
(nam in eodem loco circiter quinque millia divisis
cellulis habitabant) quid facto opus esset. Alii
pauperibus distribuendos esse dicebant: alii dandos
Ecclesiae: nonnulli parentibus remittendos. Macarius
vero, et Pambo, et Isidorus, et caeteri, quos Patres
vocant, Sancto in eis loquente Spiritu, decreverunt
infodiendos esse cum domino suo, dicentes:
« Pecunia tua tecum sit in perditionem » (Act. 8.
liquescit in litteras, gemmis codices vestiuntur, et
nudus ante fores earum Christus emoritur. Cum
manum egenti porrexerint, buccinant. Cum ad agapen
vocaverint, praeco conducitur. Vidi nuper (nomen
taceo, ne Satyram putes) nobilissimam mulierum
Romanarum in Basilica Beati Petri, semiviris antecedentibus,
propria manu, quo religiosior putaretur,
singulos nummos dispertire pauperibus. Interea
[ut usu nosse perfacile est] anus quaedam annis pannisque
obsita praecucurrit, ut alterum nummum acciperet:
ad quam cum ordine pervenisset, pugnus
porrigitur pro denario, et tanti criminis reus sanguis
effunditur. Radix omnium malorum est avaritia,
ideoque ab Apostolo idolorum servitus appellatur.
Quaere primum regnum Dei, et haec omnia apponentur
tibi. Non occidet fame animam justam Dominus.
« Junior fui, et senui, et non vidi justum derelictum,
neque semen ejus quaerens panem » [(Ps. 36. 25)] .
Elias corvis ministrantibus pascitur. Vidua Sareptana,
ipsa cum filiis nocte moritura, Prophetam pascit
esuriens: et mirum in modum capsace completo,
qui alendus venerat, alit. Petrus Apostolus
inquit: « Argentum, et aurum non habeo, quod autem
habeo, hoc tibi do. In nomine Domini Jesu
surge, et ambula » [(Act. 3. 6)] . At nunc multi, licet
sermone taceant, opere loquuntur: Fidem et misericordiam
non habeo: quod autem habeo, argentum
et aurum, hoc tibi non do. « Habentes autem victum
et vestitum, his 118 contenti sumus » [(1. Tim. 6.
8)] . Audi Jacob, quid sua oratione postulet: « Si fuerit
Dominus meus mecum, et servaverit me in via hac, per
quam ego iter facio, et dederit mihi panem ad manducandum,
et vestitum ad vestiendum » [(Gen. 28.
20)] . Tantum necessaria deprecatus est: et post
annos viginti dives dominus, et ditior pater, ad terram
revertitur Chanaan. Infinita de Scripturis exempla
suppetunt, quae avaritiam doceant esse fugiendam.
33.
Verum quia nunc ex parte de ea dicitur (et
suo, si Christus annuerit volumini reservatur) quid
ante non plures annos Nitriae gestum sit, referemus.
Quidam ex fratribus parcior magis quam avarior,
et nesciens triginta argenteis Dominum venditum,
centum solidos, quos lino texendo acquisierat,
moriens dereliquit. Initum est inter Monachos consilium
(nam in eodem loco circiter quinque millia divisis
cellulis habitabant) quid facto opus esset. Alii
pauperibus distribuendos esse dicebant: alii dandos
Ecclesiae: nonnulli parentibus remittendos. Macarius
vero, et Pambo, et Isidorus, et caeteri, quos Patres
vocant, Sancto in eis loquente Spiritu, decreverunt
infodiendos esse cum domino suo, dicentes:
« Pecunia tua tecum sit in perditionem » (Act. 8.