PL 22, col. 696

sub Dario, rege Medorum, viginti annis Orientem tenuisse
captivum, et ab Aegyptiis atque Aethiopibus
annum exegisse vectigal. Avertat Jesus ab orbe Romano
tales ultra bestias. Insperati ubique aderant,
et famam celeritate vincentes, non religioni, non dignitatibus,
non aetati parcebant, non vagientis miserabantur
infantiae. Cogebantur mori, qui nondum
vivere coeperant; et nescientes malum suum, inter
hostium manus ac tela ridebant. Consonus inter omnes
rumor, petere eos Jerosolymam, et ob nimiam
auri cupiditatem ad hanc urbem percurrere Muri
neglecti pacis incuria, sarciebantur. Antiochia obsidebatur.
Tyrus se volens a terra abrumpere, insulam
quaerebat antiquam. Tunc et nos compulsi sumus parare
naves, es se in littore, adventum hostium praecavere,
et saevientibus ventis, magis barbaros metuere,
quam naufragium; non tam propriae saluti, quam Virginum
castimoniae providentes. Erat illo tempore
quaedam apud [al. inter ] nos dissensio, et barbarorum
pugnam domestica bella superabant. Nos in
Oriente tenuerunt jam fixae sedes, et inveteratum
sanctorum Locorum desiderium. Illa, quae tota in
sarcinis erat, et in omni urbe peregrina, reversa est
ad patriam, ut ibi pauper viveret, ubi dives fuerat;
manens in alieno, quae 465 multos prius hospites
habuit: et (ne sermonem longius protraham) in conspectu
Romanae urbis pauperibus erogaret, quod, illa
teste, vendiderat.
9.
Nos hoc tantum dolemus, quod pretiosissimum
de sanctis Locis monile perdidimus. Recepit Roma
quod amiserat, et procax ac maledica lingua Gentilium,
oculorum testimonio confutata est. Laudent
caeteri misericordiam ejus, humilitatem, fidem: ego
ardorem animi plus laudabo. Librum quo Heliodorum
quondam juvenis ad eremum cohortatus sum [(Epist. 14)] ,
tenebat memoriter; et Romana cernens
moenia, inclusam se esse plangebat Oblita sexus,
fragilitatis immemor, ac solitudinis tantum cupida,
ibi erat, ubi animo morabatur. Non poterat teneri
consiliis amicorum: ita ex urbe, quasi de vinculis,
gestiebat erumpere. Dispensationem pecuniae, et
cautam distributionem genus infidelitatis vocabat.
Non aliis distributionem eleemosynarum tribuere;
sed suis pariter effusis, ipsa pro Christo stipes optabat
accipere. Sic festinabat, sic impatiens erat morarum,
ut illam crederes profecturam. Itaque dum
semper paratur, mors eam invenire non potuit imparatam.
10.
Inter laudes feminae subito mihi Pammachius
meus exoritur. Paulina dormit ut iste vigilet. Praecedit