PL 23, col. 394
Contra Joannem Hierosolymitanum (Hieronymus Stridonensis), J. P. Migne
In English: To Pammachius against John of Jerusalem 43 · To Pammachius against John of Jerusalem 42 · To Pammachius against John of Jerusalem 44
fide reticendi daretur occasio. An non tu potius
scindis Ecclesiam, qui praecepisti Bethleem presbyteris
tuis: ne competentibus nostris in Pascha baptismum
traderent, quos nos Diospolim ( Lidda ) ad
confessorem et episcopum misimus Dionysium baptizandos?
Ecclesiam scindere dicimur, qui extra cellulas
nostras locum Ecclesiae non habemus? An non
tu scindis Ecclesiam, qui mandas clericis tuis, ut si
quis Paulinianum ab Epiphanio episcopo consecratum
presbyterum dixerit, Ecclesiam prohibeatur intrare.
Ex quo tempore usque in praesentem diem videmus
tantum specum Domini; et haereticis intrantibus,
procul positi suspiramus.
43.
Nosne sumus, qui Ecclesiam scindimus: an
ille qui vivis habitaculum, mortuis sepulcrum negat,
qui fratrum exsilia postulat? Quis potentissimam illam
feram, totius orbis cervicibus imminentem, contra
nostras cervices specialiter incitavit? Quis ossa
Sanctorum, et innoxios cineres hucusque verberari
ab imbribus sinit? His nos blandimentis bonus
Pastor invitat ad pacem, 453 et proprium arguit
facere principatum: qui omnibus episcopis, rectam
dumtaxat fidem tenentibus, et communione et charitate
sociamur. An tu solus Ecclesia es, et qui te
offenderit, a Christo excluditur? Si proprium defendimus
principatum, ostende nos in paroecia tua habere
episcopum. Quod tibi non communicavimus,
fidei est: responde, et ordinationis erit.
44.
« Occasionem quoque fingunt aliarum litterarum,
quas dicunt sibi scripsisse Epiphanium. Quamquam
dabit ille rationem pro omnibus quae gesta
sunt ante tribunal Christi, ubi major et minor absque
ulla personarum acceptione judicabitur. Attamen
quomodo possunt illius niti epistola, quam de ordinatione
Pauliniani illicita, et illorum qui cum eo sunt,
a nobis coargutus scripsit: sicut et ipsa ejus epistola
in exordio suo significat? » Rogo quae tanta est
caecitas, Cimmeriis, sicut aiunt, tenebris involuta?
Dicit nos occasionem fingere, et Epiphanii adversus
se litteras non habere, statimque subjungit: « Quomodo
possunt illius niti epistola, quam de ordinatione
Pauliniani illicita, et eorum qui cum eo sunt,
a nobis coargutus scripsit: sicut et ipsa ejus epistola in
exordio suo significat? » Non habemus epistolam. Et
quae est illa epistola 454 quae in exordio suo de Pauliniano
loquitur? Est aliquid post exordium, cujus
tu times facere mentionem. A te est coargutus aetatis,
qua Paulinianus erat. Presbyterum ordinas, et
scindis Ecclesiam, qui praecepisti Bethleem presbyteris
tuis: ne competentibus nostris in Pascha baptismum
traderent, quos nos Diospolim ( Lidda ) ad
confessorem et episcopum misimus Dionysium baptizandos?
Ecclesiam scindere dicimur, qui extra cellulas
nostras locum Ecclesiae non habemus? An non
tu scindis Ecclesiam, qui mandas clericis tuis, ut si
quis Paulinianum ab Epiphanio episcopo consecratum
presbyterum dixerit, Ecclesiam prohibeatur intrare.
Ex quo tempore usque in praesentem diem videmus
tantum specum Domini; et haereticis intrantibus,
procul positi suspiramus.
43.
Nosne sumus, qui Ecclesiam scindimus: an
ille qui vivis habitaculum, mortuis sepulcrum negat,
qui fratrum exsilia postulat? Quis potentissimam illam
feram, totius orbis cervicibus imminentem, contra
nostras cervices specialiter incitavit? Quis ossa
Sanctorum, et innoxios cineres hucusque verberari
ab imbribus sinit? His nos blandimentis bonus
Pastor invitat ad pacem, 453 et proprium arguit
facere principatum: qui omnibus episcopis, rectam
dumtaxat fidem tenentibus, et communione et charitate
sociamur. An tu solus Ecclesia es, et qui te
offenderit, a Christo excluditur? Si proprium defendimus
principatum, ostende nos in paroecia tua habere
episcopum. Quod tibi non communicavimus,
fidei est: responde, et ordinationis erit.
44.
« Occasionem quoque fingunt aliarum litterarum,
quas dicunt sibi scripsisse Epiphanium. Quamquam
dabit ille rationem pro omnibus quae gesta
sunt ante tribunal Christi, ubi major et minor absque
ulla personarum acceptione judicabitur. Attamen
quomodo possunt illius niti epistola, quam de ordinatione
Pauliniani illicita, et illorum qui cum eo sunt,
a nobis coargutus scripsit: sicut et ipsa ejus epistola
in exordio suo significat? » Rogo quae tanta est
caecitas, Cimmeriis, sicut aiunt, tenebris involuta?
Dicit nos occasionem fingere, et Epiphanii adversus
se litteras non habere, statimque subjungit: « Quomodo
possunt illius niti epistola, quam de ordinatione
Pauliniani illicita, et eorum qui cum eo sunt,
a nobis coargutus scripsit: sicut et ipsa ejus epistola in
exordio suo significat? » Non habemus epistolam. Et
quae est illa epistola 454 quae in exordio suo de Pauliniano
loquitur? Est aliquid post exordium, cujus
tu times facere mentionem. A te est coargutus aetatis,
qua Paulinianus erat. Presbyterum ordinas, et