PL 23, col. 472
Apologia adversus libros Rufini (Hieronymus Stridonensis), J. P. Migne
In English: Jerome's Apology for Himself Against the Books of Rufinus 3.20 · Jerome's Apology for Himself Against the Books of Rufinus 3.21 · Jerome's Apology for Himself Against the Books of Rufinus 3.1
Romani episcopi est, stulte facis ab eo exemplar
epistolae petere, cui missa non est, et non ab illo
qui miserit, de oriente exspectare testimonium;
cujus auctorem et testem habeas in vicino. Vade potius
Romam, et praesens apud eum expostula, cur
tibi et absenti et innocenti fecerit contumeliam. Primum,
ut non reciperet expositionem fidei tuae, quam
omnis, ut scribis, Italia comprobavit, et baculo tuarum
uti noluerit litterarum contra canes tuos. Deinde,
ut epistolas contra te ad Orientem mitteret et cauterium
tibi haereseos, dum nescis inureret, diceretque
libros Origenis περὶ Ἀρχῶν a te translatos, et simplici
Romanae Ecclesiae traditos, ut fidei veritatem quam
ab Apostolo didicerant, per te perderent, et quo
tibi majorem faceret invidiam, ausus sit criminari
hos ipsos, Praefationis tuae testimonio roboratos.
Non est leve quod 550 tibi impingit tantae urbis
pontifex, vel ab alio objectum temere suscepit. Vociferare
et clamita per compita, per plateas: Non est
meus liber; et si meus est, schedulas inemendatas
Eusebius furto abstulit. Aliter ego edidi, immo nec
edidi. Nulli eas dedi, aut certe paucis; et tam sceleratus
inimicus, tam negligentes amici fuerunt, ut
omnium codices ab eo pariter falsarentur. Haec, frater
charissime, facere debueras, et non illi tergum
obvertens, in me transmarinas maledictorum tuorum
sagittas dirigere. Quid enim vulneribus tuis prodest,
si ego fuero vulneratus? An solatium percussi est,
amicum secum videre morientem?
21.
Siricii jam in Domino dormientis profers epistolam,
et viventis Anastasii dicta contemnis. Quid
enim tibi, ut ais, officere potest, quod te ignorante,
aut scripsit, aut forte non scripsit? Et si scripsit,
sufficit tibi totius orbis testimonium, quod nulli verum
videtur, ut tantae urbis sacerdos, vel innocenti
injuriam facere potuerit, vel absenti. Innocentem te
vocas, ad cujus interpretationem Roma contremuit.
Absentem, qui accusatus respondere non audes. Et
tantum Romanae urbis judicium fugis, ut magis obsidionem
barbaricam, quam pacatae urbis velis sententiam
sustinere. Esto, praeteriti anni ego epistolam
finxerim. Recentia ad orientem scripta quis misit?
In quibus papa Anastasius tantis te ornat floribus,
ut cum ea legeris, magis te velle defendere incipias,
quam nos accusare. Simulque considera illam inimitabilem
prudentiam tuam, et sales Atticos, et sancti
epistolae petere, cui missa non est, et non ab illo
qui miserit, de oriente exspectare testimonium;
cujus auctorem et testem habeas in vicino. Vade potius
Romam, et praesens apud eum expostula, cur
tibi et absenti et innocenti fecerit contumeliam. Primum,
ut non reciperet expositionem fidei tuae, quam
omnis, ut scribis, Italia comprobavit, et baculo tuarum
uti noluerit litterarum contra canes tuos. Deinde,
ut epistolas contra te ad Orientem mitteret et cauterium
tibi haereseos, dum nescis inureret, diceretque
libros Origenis περὶ Ἀρχῶν a te translatos, et simplici
Romanae Ecclesiae traditos, ut fidei veritatem quam
ab Apostolo didicerant, per te perderent, et quo
tibi majorem faceret invidiam, ausus sit criminari
hos ipsos, Praefationis tuae testimonio roboratos.
Non est leve quod 550 tibi impingit tantae urbis
pontifex, vel ab alio objectum temere suscepit. Vociferare
et clamita per compita, per plateas: Non est
meus liber; et si meus est, schedulas inemendatas
Eusebius furto abstulit. Aliter ego edidi, immo nec
edidi. Nulli eas dedi, aut certe paucis; et tam sceleratus
inimicus, tam negligentes amici fuerunt, ut
omnium codices ab eo pariter falsarentur. Haec, frater
charissime, facere debueras, et non illi tergum
obvertens, in me transmarinas maledictorum tuorum
sagittas dirigere. Quid enim vulneribus tuis prodest,
si ego fuero vulneratus? An solatium percussi est,
amicum secum videre morientem?
21.
Siricii jam in Domino dormientis profers epistolam,
et viventis Anastasii dicta contemnis. Quid
enim tibi, ut ais, officere potest, quod te ignorante,
aut scripsit, aut forte non scripsit? Et si scripsit,
sufficit tibi totius orbis testimonium, quod nulli verum
videtur, ut tantae urbis sacerdos, vel innocenti
injuriam facere potuerit, vel absenti. Innocentem te
vocas, ad cujus interpretationem Roma contremuit.
Absentem, qui accusatus respondere non audes. Et
tantum Romanae urbis judicium fugis, ut magis obsidionem
barbaricam, quam pacatae urbis velis sententiam
sustinere. Esto, praeteriti anni ego epistolam
finxerim. Recentia ad orientem scripta quis misit?
In quibus papa Anastasius tantis te ornat floribus,
ut cum ea legeris, magis te velle defendere incipias,
quam nos accusare. Simulque considera illam inimitabilem
prudentiam tuam, et sales Atticos, et sancti