PL 23, col. 478
Apologia adversus libros Rufini (Hieronymus Stridonensis), J. P. Migne
In English: Jerome's Apology for Himself Against the Books of Rufinus 3.28 · Jerome's Apology for Himself Against the Books of Rufinus 3.1 · Jerome's Apology for Himself Against the Books of Rufinus 3.pref
coelestibus, quomodo Angeli, quomodo Archangeli
sint? quae eis, vel qualis habitatio? quaeve inter
ipsos differentia, aut si nulla omnino? quae solis sit
ratio; unde augmenta lunae, unde defectus; quis
vel qualis sit siderum cursus? Miror quomodo oblitus
sis illos versiculos ponere:
Unde tremor terris, qua vi maria alta tumescant,
Obicibus ruptis, rursusque in seipsa residant:
Defectus Solis varios, Lunaeque labores;
557 Unde hominum genus, et pecudum: unde imber et ignes,
Arcturum, pluviasque hyadas, geminosque Triones.
Quid tantum Oceano properent se tingere soles
Hiberni, vel quae tardis mora noctibus obstet.
[(Virgil., Georg. II, 473; Aeneid. I, 746.)]
Deinde coelestia deserens, et ad terrena descendens,
in minoribus philosopharis. Interrogas enim me:
« Dic nobis quae fontium ratio? quae ventorum? Quid
grando? quid pluviae? quid mare salsum? quid flumina
dulcia? quid nubes, aut imbres, fulgura, aut
tonitrua, aut fulmina? » Ut postquam me haec nescire
respondero, tuto tibi liceat de animabus ignorare; et
unius rei scientiam, tantarum rerum ignoratione
compenses. Tu qui per singulas paginas, fumos meos
ventilas, non intelligis videre nos caligines tuas et
turbines? Nam ut tibi sciolus esse videaris, et apud
Calpurnianos discipulos doctrinae gloriam teneas,
totam mihi Physicam opponis ut frustra Socrates ad
ethicam transiens dixerit: Quae supra nos, nihil ad
nos. Ergo nisi tibi rationem reddidero: quare formica
parvum animal, et punctum, ut ita dicam, corporis,
sex pedes habeat, cum elephantis tanta moles
quatuor pedibus incedat: cur serpentes et colubri
ventre labantur et pectore: cur vermiculus quem
vulgus millepedam vocat, tanto pedum agmine scateat,
de animarum statu scire non potero? Quaeris a
me quid ipse de animabus sentiam, ut cum professus
[ Al. processus] fuero, statim invadas. Et si dixero
illud Ecclesiasticum, Quotidie Deus operatur animas,
et in corpore eas mittit nascentium, illico magistri
tendiculas proferas: et ubi est justitia Dei, ut de
adulterio incestuque nascentibus animas largiatur?
Ergo cooperator est malorum hominum, et adulteris
seminantibus corpora, ipse fabricatur animas? quasi
vitium sementis in tritico sit quod furto dicitur
esse sublatum, et non in eo qui frumenta furatus est;
idcircoque terra non debeat gremio suo semina
confovere, quia sator immunda ea projecerit manu.
Hinc est et illa tua arcana interrogatio, 558 quare
moriantur infantes; cum propter peccata, corpora
acceperint. Exstat liber Didymi ad te, quo sciscitanti
tibi respondit, non eos multa peccasse, et ideo
corporum carceres tantum eis tetigisse sufficere.
Magister meus et tuus eo tempore, quo tu ab eo ista
quaerebas, tres explanationum in Osee prophetam
sint? quae eis, vel qualis habitatio? quaeve inter
ipsos differentia, aut si nulla omnino? quae solis sit
ratio; unde augmenta lunae, unde defectus; quis
vel qualis sit siderum cursus? Miror quomodo oblitus
sis illos versiculos ponere:
Unde tremor terris, qua vi maria alta tumescant,
Obicibus ruptis, rursusque in seipsa residant:
Defectus Solis varios, Lunaeque labores;
557 Unde hominum genus, et pecudum: unde imber et ignes,
Arcturum, pluviasque hyadas, geminosque Triones.
Quid tantum Oceano properent se tingere soles
Hiberni, vel quae tardis mora noctibus obstet.
[(Virgil., Georg. II, 473; Aeneid. I, 746.)]
Deinde coelestia deserens, et ad terrena descendens,
in minoribus philosopharis. Interrogas enim me:
« Dic nobis quae fontium ratio? quae ventorum? Quid
grando? quid pluviae? quid mare salsum? quid flumina
dulcia? quid nubes, aut imbres, fulgura, aut
tonitrua, aut fulmina? » Ut postquam me haec nescire
respondero, tuto tibi liceat de animabus ignorare; et
unius rei scientiam, tantarum rerum ignoratione
compenses. Tu qui per singulas paginas, fumos meos
ventilas, non intelligis videre nos caligines tuas et
turbines? Nam ut tibi sciolus esse videaris, et apud
Calpurnianos discipulos doctrinae gloriam teneas,
totam mihi Physicam opponis ut frustra Socrates ad
ethicam transiens dixerit: Quae supra nos, nihil ad
nos. Ergo nisi tibi rationem reddidero: quare formica
parvum animal, et punctum, ut ita dicam, corporis,
sex pedes habeat, cum elephantis tanta moles
quatuor pedibus incedat: cur serpentes et colubri
ventre labantur et pectore: cur vermiculus quem
vulgus millepedam vocat, tanto pedum agmine scateat,
de animarum statu scire non potero? Quaeris a
me quid ipse de animabus sentiam, ut cum professus
[ Al. processus] fuero, statim invadas. Et si dixero
illud Ecclesiasticum, Quotidie Deus operatur animas,
et in corpore eas mittit nascentium, illico magistri
tendiculas proferas: et ubi est justitia Dei, ut de
adulterio incestuque nascentibus animas largiatur?
Ergo cooperator est malorum hominum, et adulteris
seminantibus corpora, ipse fabricatur animas? quasi
vitium sementis in tritico sit quod furto dicitur
esse sublatum, et non in eo qui frumenta furatus est;
idcircoque terra non debeat gremio suo semina
confovere, quia sator immunda ea projecerit manu.
Hinc est et illa tua arcana interrogatio, 558 quare
moriantur infantes; cum propter peccata, corpora
acceperint. Exstat liber Didymi ad te, quo sciscitanti
tibi respondit, non eos multa peccasse, et ideo
corporum carceres tantum eis tetigisse sufficere.
Magister meus et tuus eo tempore, quo tu ab eo ista
quaerebas, tres explanationum in Osee prophetam