PL 23, col. 527
Dialogus contra Pelagianos (Hieronymus Stridonensis), J. P. Migne
pro filiis suis, ne forte per ignorantiam in cogitatione
peccaverint. Et qui ligna caedit, si securi ac ferro
fugiente de ligno, homo fuerit occisus, pergere
jubetur [(Deut. XIX)] ad urbem fugitivorum et tamdiu
ibi esse, quamdiu Sacerdos maximus moriatur, id
est, redimatur sanguine Salvatoris, aut in domo
baptismatis, aut in poenitentia, quae imitatur baptismatis
gratiam per ineffabilem clementiam Salvatoris,
qui non vult perire quemquam, nec delectatur
mortibus peccatorum, sed ut convertantur et vivant [(Ezech. XVIII)] .
C. Rogo quae est ista justitia, ut in peccato
tenear erroris, cujus reatum non habet conscientia?
Nescio me peccasse, et ejus rei quam nescio,
poenas luo? Et quid plus faciam, si sponte peccavero? A.
A me sententiae et dispositionis Dei
731
causas requiris? Respondet stultae interrogationi
tuae liber Sapientiae: Altiora te ne quaesieris, et
fortiora te ne scrutatus fueris [(Eccli. III, 22)]
. Et alibi: Noli esse sapiens multum, et noli argumentari plus
quam oporteat
[(Eccles. VII, 17)]
. Et in eodem loco: In
sapientia et in simplicitate cordis quaerite Deum [(Sap.
I, 1)]
. Ac ne forte huic volumini contradicas, audi
Apostolum, Evangelica clangentem tuba: O altitudo
divitiarum sapientiae et scientiae Dei, quam inscrutabilia
sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus! Quis
enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius
ejus fuit [(Rom. XI, 33, 34)]
? Istae sunt quaestiones,
de quibus et in alio loco scribit: Stultas autem et
ineruditas quaestiones devita, sciens quoniam lites generant [(II Tim. II, 2, 3)]
.
Et Ecclesiastes (de quo
certe libro nulla est ambiguitas), Dixi, inquit, sapiens
efficiar, et ipsa longe facta est a me. Profunda
profunditas, quis eam inveniet [(Eccles. VII, 24, 25)]
?
A me quaeris, quare figulus aliud vas fecerit in honorem,
aliud in contumeliam, et non vis acquiescere
Paulo, pro suo Domino respondenti: O homo! tu
quis es, qui respondeas Deo [(Rom. IX, 20)]
?
34.
Opponit Scripturarum testimonia. --Audi ergo
breviter testimonia Scripturarum, ut stulta, immo
impia sciscitatio tua in perpetuum conticescat.
Loquitur Deus in Genesi, Non adjiciam ultra maledicere
terrae propter opera hominum, quia apposita est
mens hominis diligenter ad mala a pueritia [(Gen. VIII,
21)]
. Abraham et Sara, audita repromissione filii
Isaac, rident in corde suo, et tacita cogitatio non latet
scientiam Dei. Arguuntur in risu, et ipsa cogitatio,
quasi pars infidelitatis reprehenditur. Attamen
non ex eo quod risere, diffidentiae condemnantur,
sed ex eo quod postea crediderunt, justitiae palmam
acceperunt. Lot nescit in concubitu filiarum quid
fecerit, et inebriatus ab eis non habet crimen conscientiae,
et tamen error in vitio est. Argue sanctum
virum Jacob, quare Rachel formosam dilexerit, pro
qua et servivit multo tempore, et in Liae primo concubitu
peccaverint. Et qui ligna caedit, si securi ac ferro
fugiente de ligno, homo fuerit occisus, pergere
jubetur [(Deut. XIX)] ad urbem fugitivorum et tamdiu
ibi esse, quamdiu Sacerdos maximus moriatur, id
est, redimatur sanguine Salvatoris, aut in domo
baptismatis, aut in poenitentia, quae imitatur baptismatis
gratiam per ineffabilem clementiam Salvatoris,
qui non vult perire quemquam, nec delectatur
mortibus peccatorum, sed ut convertantur et vivant [(Ezech. XVIII)] .
C. Rogo quae est ista justitia, ut in peccato
tenear erroris, cujus reatum non habet conscientia?
Nescio me peccasse, et ejus rei quam nescio,
poenas luo? Et quid plus faciam, si sponte peccavero? A.
A me sententiae et dispositionis Dei
731
causas requiris? Respondet stultae interrogationi
tuae liber Sapientiae: Altiora te ne quaesieris, et
fortiora te ne scrutatus fueris [(Eccli. III, 22)]
. Et alibi: Noli esse sapiens multum, et noli argumentari plus
quam oporteat
[(Eccles. VII, 17)]
. Et in eodem loco: In
sapientia et in simplicitate cordis quaerite Deum [(Sap.
I, 1)]
. Ac ne forte huic volumini contradicas, audi
Apostolum, Evangelica clangentem tuba: O altitudo
divitiarum sapientiae et scientiae Dei, quam inscrutabilia
sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus! Quis
enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius
ejus fuit [(Rom. XI, 33, 34)]
? Istae sunt quaestiones,
de quibus et in alio loco scribit: Stultas autem et
ineruditas quaestiones devita, sciens quoniam lites generant [(II Tim. II, 2, 3)]
.
Et Ecclesiastes (de quo
certe libro nulla est ambiguitas), Dixi, inquit, sapiens
efficiar, et ipsa longe facta est a me. Profunda
profunditas, quis eam inveniet [(Eccles. VII, 24, 25)]
?
A me quaeris, quare figulus aliud vas fecerit in honorem,
aliud in contumeliam, et non vis acquiescere
Paulo, pro suo Domino respondenti: O homo! tu
quis es, qui respondeas Deo [(Rom. IX, 20)]
?
34.
Opponit Scripturarum testimonia. --Audi ergo
breviter testimonia Scripturarum, ut stulta, immo
impia sciscitatio tua in perpetuum conticescat.
Loquitur Deus in Genesi, Non adjiciam ultra maledicere
terrae propter opera hominum, quia apposita est
mens hominis diligenter ad mala a pueritia [(Gen. VIII,
21)]
. Abraham et Sara, audita repromissione filii
Isaac, rident in corde suo, et tacita cogitatio non latet
scientiam Dei. Arguuntur in risu, et ipsa cogitatio,
quasi pars infidelitatis reprehenditur. Attamen
non ex eo quod risere, diffidentiae condemnantur,
sed ex eo quod postea crediderunt, justitiae palmam
acceperunt. Lot nescit in concubitu filiarum quid
fecerit, et inebriatus ab eis non habet crimen conscientiae,
et tamen error in vitio est. Argue sanctum
virum Jacob, quare Rachel formosam dilexerit, pro
qua et servivit multo tempore, et in Liae primo concubitu