PL 32, col. 1470
De vita eremitica (Auctor incertus (Augustinus Hipponensis)), J. P. Migne
visum est agere, ut dimittatur? Tarde locutus es. Sedet
pro tribunali judex: prolata est sententia: jam
portat propriam crucem; ducitur ad mortem. O spectaculum!
Videsne? Ecce principatus super humerum
ejus [(Isai. IX, 6)]
. Haec est virga aequitatis, virga regni
sui. Datur ei vinum felle mixtum. Exuitur vestimentis
suis, et inter milites dividuntur. Tunica non scinditur:
sed sorte transit ad unum. Dulces manus ejus
et pedes clavis perforantur, et extensus in cruce inter
latrones suspenditur.
CAPUT LXI.-- De Christo in cruce.
Mediator Dei et hominum, inter coelum et terram
medius pendens, ima superis unit, et coelestibus terrena
conjungit. Stupet coelum, et terra miratur; quid
tu? Non mirum si sole contristato, tu contristaris; si
terra tremiscente, tu contremiscis; si scissis saxis,
cor tuum scinditur; si flentibus juxta crucem mulieribus,
tu collacrymaris.
CAPUT LXII.-- De mira Christi patientia in cruce.
Verum in his omnibus considera illud dulcissimum
pectus, quam tranquillitatem servaverit, quam habuerit
pietatem. Non suam attendit injuriam, non poenam
reputat, non sentit contumelias. Sed illis potius a
quibus patitur, ille compatitur; a quibus vulneratur,
ille medetur; vitam procurat, a quibus occiditur. Cum
qua mentis dulcedine, cum qua spiritus devotione, in
qua charitatis plenitudine, clamat, Pater, ignosce illis [(Luc. XXIII, 34)]
!
CAPUT LXIII.-- Virgo propior adstat cruci.
Ecce ego, Domine, tuae majestatis adorator, non tui
corporis interfector; tuae mortis venerator, non tuae
passionis irrisor; tuae misericordiae contemplator, non
infirmitatis contemptor. Interpellet itaque pro me tua
dulcis humanitas, commendet me Patri tua ineffabilis
pietas. Dic ergo, dulcis Domine, Pater, ignosce illi. At
tu, virgo, cui major est apud Virginis Filium confidentia
quam mulieribus, quae longe stant, cum matre virgine
et discipulo virgine accede ad crucem, et perfusum
pallore vultum cominus intuere. Quid ergo? Tu
sine lacrymis, amantissimae dominae lacrymas videbis?
Tu siccis oculis manes, et ejus animam pertransiit
gladius doloris? Tu sine singultu audies dicentem matri: Mulier, ecce filius tuus;
et Joanni: Ecce mater tua [(Joan. XIX, 26, 27)]
?
Cum discipulo matrem committeret,
latroni paradisum promitteret; tunc unus ex
militibus lancea latus ejus aperuit, et exivit sanguis et
aqua [(Ibid. 34)]
. Festina, ne tardaveris, comede favum
cum melle tuo. Bibe vinum tuum cum lacte tuo.
Sanguis tibi in vinum vertitur, ut inebrieris; in lac
aqua mutatur, ut nutriaris. Facta sunt tibi in petra
flumina, in membris ejus vulnera, et in maceria corporis
ejus caverna, in quibus instar columbae latitas,
et deoscularis singula. Ex sanguine ejus fiant sicut
vitta coccinea labia tua, et eloquium tuum dulce.
CAPUT LXIV.-- De decurione.
Sed adhuc exspecta donec nobilis ille decurio veniens,
extractis clavis manus pedesque dissolvat. Vide
quomodo felicissimis brachiis corpus complectitur, ac
suo astringit pectori. Tunc dicere potuit vir ille sanctissimus: Fasciculus myrrhae, dilectus meus mihi inter
ubera commorabitur
[(Cant. I, 12)]
. Sequere tu pretiosissimum
illum coeli terraeque thesaurum, vel pedes
porta; vel manus brachiaque sustenta; vel certe
defluentes minutatim pretiosissimi sanguinis stillas
curiosius collige, et pedum illius pulverem linge. Cerne
praeterea quod dulciter beatissimus Nicodemus sacratissima
ejus vulnera tractavit digitis, fovit unguentis,
et cum sancto Joseph involvit sindone, collocavit in
sepulcro.
CAPUT LXV.-- De Magdalena sepulcrum visitante.
Noli praeterea Magdalenae deserere comitatum: sed
paratis aromatibus, cum ea Domini tui sepulcrum visitare
memento. O si quod illa oculis, tu in spiritu
cernere merearis, nunc super lapidem revolutum ab
ostio monumenti angelum residentem, nunc intra monumentum
unum ad caput, alium ad pedes resurrectionis
gloriam praedicantes, nunc ipsum Jesum Mariam
pro tribunali judex: prolata est sententia: jam
portat propriam crucem; ducitur ad mortem. O spectaculum!
Videsne? Ecce principatus super humerum
ejus [(Isai. IX, 6)]
. Haec est virga aequitatis, virga regni
sui. Datur ei vinum felle mixtum. Exuitur vestimentis
suis, et inter milites dividuntur. Tunica non scinditur:
sed sorte transit ad unum. Dulces manus ejus
et pedes clavis perforantur, et extensus in cruce inter
latrones suspenditur.
CAPUT LXI.-- De Christo in cruce.
Mediator Dei et hominum, inter coelum et terram
medius pendens, ima superis unit, et coelestibus terrena
conjungit. Stupet coelum, et terra miratur; quid
tu? Non mirum si sole contristato, tu contristaris; si
terra tremiscente, tu contremiscis; si scissis saxis,
cor tuum scinditur; si flentibus juxta crucem mulieribus,
tu collacrymaris.
CAPUT LXII.-- De mira Christi patientia in cruce.
Verum in his omnibus considera illud dulcissimum
pectus, quam tranquillitatem servaverit, quam habuerit
pietatem. Non suam attendit injuriam, non poenam
reputat, non sentit contumelias. Sed illis potius a
quibus patitur, ille compatitur; a quibus vulneratur,
ille medetur; vitam procurat, a quibus occiditur. Cum
qua mentis dulcedine, cum qua spiritus devotione, in
qua charitatis plenitudine, clamat, Pater, ignosce illis [(Luc. XXIII, 34)]
!
CAPUT LXIII.-- Virgo propior adstat cruci.
Ecce ego, Domine, tuae majestatis adorator, non tui
corporis interfector; tuae mortis venerator, non tuae
passionis irrisor; tuae misericordiae contemplator, non
infirmitatis contemptor. Interpellet itaque pro me tua
dulcis humanitas, commendet me Patri tua ineffabilis
pietas. Dic ergo, dulcis Domine, Pater, ignosce illi. At
tu, virgo, cui major est apud Virginis Filium confidentia
quam mulieribus, quae longe stant, cum matre virgine
et discipulo virgine accede ad crucem, et perfusum
pallore vultum cominus intuere. Quid ergo? Tu
sine lacrymis, amantissimae dominae lacrymas videbis?
Tu siccis oculis manes, et ejus animam pertransiit
gladius doloris? Tu sine singultu audies dicentem matri: Mulier, ecce filius tuus;
et Joanni: Ecce mater tua [(Joan. XIX, 26, 27)]
?
Cum discipulo matrem committeret,
latroni paradisum promitteret; tunc unus ex
militibus lancea latus ejus aperuit, et exivit sanguis et
aqua [(Ibid. 34)]
. Festina, ne tardaveris, comede favum
cum melle tuo. Bibe vinum tuum cum lacte tuo.
Sanguis tibi in vinum vertitur, ut inebrieris; in lac
aqua mutatur, ut nutriaris. Facta sunt tibi in petra
flumina, in membris ejus vulnera, et in maceria corporis
ejus caverna, in quibus instar columbae latitas,
et deoscularis singula. Ex sanguine ejus fiant sicut
vitta coccinea labia tua, et eloquium tuum dulce.
CAPUT LXIV.-- De decurione.
Sed adhuc exspecta donec nobilis ille decurio veniens,
extractis clavis manus pedesque dissolvat. Vide
quomodo felicissimis brachiis corpus complectitur, ac
suo astringit pectori. Tunc dicere potuit vir ille sanctissimus: Fasciculus myrrhae, dilectus meus mihi inter
ubera commorabitur
[(Cant. I, 12)]
. Sequere tu pretiosissimum
illum coeli terraeque thesaurum, vel pedes
porta; vel manus brachiaque sustenta; vel certe
defluentes minutatim pretiosissimi sanguinis stillas
curiosius collige, et pedum illius pulverem linge. Cerne
praeterea quod dulciter beatissimus Nicodemus sacratissima
ejus vulnera tractavit digitis, fovit unguentis,
et cum sancto Joseph involvit sindone, collocavit in
sepulcro.
CAPUT LXV.-- De Magdalena sepulcrum visitante.
Noli praeterea Magdalenae deserere comitatum: sed
paratis aromatibus, cum ea Domini tui sepulcrum visitare
memento. O si quod illa oculis, tu in spiritu
cernere merearis, nunc super lapidem revolutum ab
ostio monumenti angelum residentem, nunc intra monumentum
unum ad caput, alium ad pedes resurrectionis
gloriam praedicantes, nunc ipsum Jesum Mariam